Consumer’s loyalty in choosing the street food service of the consumers in Hatyai District Songkhla Province
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The objective of this research is to study personal factors and loyalty of street food consumers in Hat Yai District, Songkhla Province and to compare personal factors towards the loyalty of street food consumers in in Hat Yai District, Songkhla Province. The authors received 434 respondents questionnaire from street food consumer in Hat Yai District, Songkhla Province. The data was analyzed using hypothesis test statistics, Independence-Samples T-test and One-way ANOVA.
The finding of this study indicated that loyalty opinions in selection street food of consumers were not affected by differences in demographic characteristics factor - age, education, salary and occupations. But loyalty opinions in selection street food of consumers were affected by differences in demographic characteristics factor sex.
Article Details
References
กรมควบคุมโรค กระทรวงสาธารณสุข. (2562). ภัยร้ายอาหารริมทาง “ฝากท้อง” หรือ “ฝากโรค. ค้นเมื่อ 18 สิงหาคม, 2564 จาก https://www.gedgoodlife.com/health/6568
กัลยา วานิชย์บัญชา. (2561). สถิติสำหรับงานวิจัย, พิมพ์ครั้งที่ 12. กรุงเทพ: สามลดา
กุลวดี อัมโภชน์ และชลธิศ ดาราวงษ์. (2561). ส่วนประสมทางการตลาดที่มีผลต่อความพึงพอใจและความจงรักภักดีของลูกค้าร้านค้าสะดวกซื้อเขตพัทยา จังหวัดชลบุรี. วารสารบัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏจันทรเกษม, 13(1), 43-55.
นัทธีรา พุมมาพันธุ์. (2557). กลยุทธ์ส่วนประสมการตลาดที่มีผลต่อพฤติกรรมการซื้อผลิตภัณฑ์ที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อมของผู้บริโภค ในจังหวัดสมุทรปราการ. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ วไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์, 9(2), 1-14.
ปิณฑิรา นาคนุช, สุธรรม พงศ์สำราญ และอิงอร ตั้นพันธ. (2565). พฤติกรรมการเลือกรับประทานอาหารร้านริมทาง ของผู้บริโภคในเขตพื้นที่สวนหลวงกรุงเทพมหานคร. วารสารการบริหารและสังคมศาสตร์ปริทรรศน์, 5(6), 37-46.
พัชรา จูเอี่ยม และนพดลโตวิชัยกุล (2563). ทัศนคติการบริโภคอาหารริมทางต่อพฤติกรรมการตัดสินใจเลือกร้านอาหารริมทางบริเวณองค์พระปฐมเจดีย์ของนักศึกษามหาวิทยาลัยศิลปากร วิทยาเขตพระราชวังสนามจันทร์. วารสาร มจร.หริภุญชัยปริทรรศน์, 4(1). 63-76.
โพสต์ทูเดย์. สถาบันอาหาร กระทรวงอุตสาหกรรม. (2564). พลังขับเคลื่อนอุตสาหกรรมไทย Empowering Food Industry ผลักดันยุทธศาสตร์อุตสาหกรรมอาหารไทย 4.0. ค้นเมื่อ 20 กรกฎาคม, 2564 จากhttps://www.posttoday.com/economy/news/52765
รจิต คงหาญ และอนุชิต แสงอ่อน. (2561). กลยุทธ์ทางการตลาดสำหรับธุรกิจร้านอาหารริมทางสมัยใหม่ในกรุงเทพมหานคร. วารสารปัญญาภิวัฒน์, 10(1), 91-103.
วัลลภา โพธาสินธ์, เสาวนีย์ ลาดน้อย, สราวุธ เนียนวิฑูรย์ และอบเชย วงศ์ทอง. (2563). ปัจจัยที่มีผลต่อพฤติกรรมการบริโภคอาหารริมบาทวิถีของคนกรุงเทพมหานคร. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 38(5), 34-44.
วิทวัส รุ่งเรืองผล. (2563). เส้นทางสู่ความภักดี From Customer Journey to Brand Loyalty. ค้นเมื่อ 18 พฤษภาคม, 2564 จาก https://marketeeronline.co/archives/91075
สุขุม เฉลยทรัพย์. (2563). อาหารการกินของคนไทย ปี 2020. ค้นเมื่อ 4 มกราคม, 2564 จาก https://siamrath.co.th/n/201554
สุชาติ ประสิทธิ์รัฐสินธุ์. (2556). การใช้สถิติในงานวิจัยอย่างถูกต้องและได้มาตรฐานสากล (พิมพ์ครั้งที่ 6). กรุงเทพ:สามลดา.
หทัยทิพย์ เสน่ห์ดุษฎี, คาล จามรมาน และเกษมสุข เขียวทอง. (2562). การศึกษาปัจจัยที่ส่งผลต่อความจงรักภักดีต่อองค์กรของพนักงานเจนวายในโรงแรม5 ดาวย่านสุขุมวิท กรุงเทพมหานคร. วารสารวิจัยและพัฒนา วไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์, 14(1), 205-217.
Nunnally, J. C. (1978). Psychometric theory (2nd ed.). New York: McGraw-Hill.
