รูปแบบการพัฒนาศักยภาพการตลาดออนไลน์ที่ส่งเสริมการท่องเที่ยวเสน่ห์มรดกวัฒนธรรม ในเมืองรอง จังหวัดกำแพงเพชร

Main Article Content

สุภาภรณ์ หมั่นหา

บทคัดย่อ

การวิจัยในครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เพื่อวิเคราะห์ปัจจัยทางการตลาดที่ส่งเสริมการท่องเที่ยวเสน่ห์มรดกวัฒนธรรมในเมืองรอง จังหวัดกำแพงเพชร 2) เพื่อศึกษาพฤติกรรมการใช้สื่อออนไลน์ของนักท่องเที่ยวที่มาท่องเที่ยวเสน่ห์มรดกวัฒนธรรมในเมืองรอง จังหวัดกำแพงเพชร และ 3) เพื่อพัฒนาศักยภาพการตลาดออนไลน์ที่ส่งเสริมการท่องเที่ยวเสน่ห์มรดกวัฒนธรรมในเมืองรอง จังหวัดกำแพงเพชร ซึ่งกลุ่มตัวอย่างเป็นนักท่องเที่ยวชาวไทย ที่เดินทางมาท่องเที่ยวในจังหวัดกำแพงเพชร จำนวน 400 คน โดยใช้แบบสอบถาม และภาคีที่เกี่ยวข้องกับสื่อออนไลน์ของจังหวัดกำแพงเพชร จำนวน 10 คน โดยใช้แบบสัมภาษณ์ และทำการวิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติพื้นฐานและการวิเคราะห์เชิงเนื้อหา ผลการวิจัย พบว่า 1. นักท่องเที่ยวชาวไทยมีความคิดเห็นว่าปัจจัยทางการตลาดที่ส่งเสริมการท่องเที่ยว ในภาพรวม อยู่ในระดับมาก โดยนักท่องเที่ยวให้ความสำคัญกับปัจจัยด้านผลิตภัณฑ์การท่องเที่ยว และปัจจัยด้านลักษณะทางกายภาพของแหล่งท่องเที่ยวมากที่สุด 2. นักท่องเที่ยวชาวไทยมีความคิดเห็นว่าพฤติกรรมการใช้สื่อออนไลน์ ในภาพรวม อยู่ในระดับมากที่สุด โดยนักท่องเที่ยวให้ความสำคัญกับด้านการรับรู้ข้อมูลผ่านสื่อออนไลน์มากที่สุด 3. ภาคีที่เกี่ยวข้องกับสื่อออนไลน์ของจังหวัดกำแพงเพชร ให้ความเห็นว่า รูปแบบการตลาดออนไลน์ในปัจจุบันควรเป็นการทำในลักษณะคลิปวีดีโอสั้น ๆ ประมาณ 10 – 15 นาที ซึ่งในทางปฏิบัติควรปรับให้กระชับตามอัลกอริทึมของแพลตฟอร์มนั้นๆโดยนำเสนอในแอปพลิเคชัน Tik Tok หรือ Reels ที่ได้รับความนิยมอย่างมากในปัจจุบัน รวมถึงช่องทางวิทยุออนไลน์ด้วย

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
หมั่นหา ส. . . (2026). รูปแบบการพัฒนาศักยภาพการตลาดออนไลน์ที่ส่งเสริมการท่องเที่ยวเสน่ห์มรดกวัฒนธรรม ในเมืองรอง จังหวัดกำแพงเพชร. วารสารวิทยาการจัดการวิชาการ มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบูรณ์, 8(1), 113–125. สืบค้น จาก https://so12.tci-thaijo.org/index.php/jams/article/view/6447
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา. (2568). สถิตินักท่องเที่ยวภายในประเทศ Q1-Q4 ปี 2567 (ภาคเหนือ). https://www.mots.go.th/news/category/812.

กองวิจัยการตลาดการท่องเที่ยว. (2564). พฤติกรรมนักท่องเที่ยวไทยในสถานการณ์ COVID-19. https://tatreviewmagazine.com/article/thai-travel-behavior-in-covidmosphere/.

กิตติยา เด่นชัย. (2557). พฤติกรรมการใช้และการรับรู้ข้อมูลผ่านสื่อสังคมออนไลน์ที่มีผลต่อการตัดสินใจเลือกแหล่งท่องเที่ยวและสถานที่พักของนักท่องเที่ยวชาวไทยในเมืองพัทยา (การค้นคว้าอิสระปริญญาศิลปศาสตร มหาบัณฑิต).มหาวิทยาลัยกรุงเทพ.

ดาวเดือน อินเตชะ พิมพ์พิศา จันทร์มณี และภูดิส เหล็งพั้ง. (2565). ปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดที่ส่งผลต่อพฤติกรรมการท่องเที่ยวของนักท่องเที่ยวที่เดินทางเข้ามาท่องเที่ยวในจังหวัดลำปาง. วารสารมหาจุฬา นาครทรรศน์, 9(6), 173-187.https://so03.tci-thaijo.org/index.php/jmnt/article/view/259461

ธัญรัตน์ ทัลวรรณ์. (2561). อิทธิพลของการรับรู้ข้อมูลการท่องเที่ยวในสื่อสังคมออนไลน์ต่อการตัดสินใจท่องเที่ยว. วารสารมหาวิทยาลัยรามคำแหง, 2(3), 1-16.http://www.ba-abstract.ru.ac.th/AbstractPdf/2561-5-8_1565074539.pdf

นรเศรษฐ์ คําสี. (2560). อิทธิพลของการรับรู้เรื่องความปลอดภัยของแหล่งท่องเที่ยวผ่านสื่อสังคมออนไลน์ที่มีต่อการตัดสินใจเดินทางมาท่องเที่ยวจังหวัดเชียงใหม่ในประเทศไทย (วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยกรุงเทพ.

ปราณปริยา นพคุณ. (2562). ปัจจัยทางการตลาดท่องเที่ยว (7Ps) ที่มีผลต่อการตัดสินใจเดินทางมาท่องเที่ยว ดำน้ำลึกในประเทศไทยของนักดำน้ำชาวต่างชาติ (การค้นคว้าอิสระปริญญาศิลปศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยกรุงเทพ.

พุทธชาติ ทองนาค และสุรเสกข์ พงษ์หาญยุทธ. (2561). พฤติกรรมการใช้สื่อออนไลน์ของนักท่องเที่ยวที่ส่งผลต่อการเลือกแหล่งท่องเที่ยวในจังหวัดนครศรีธรรมราช (วิทยานิพนธ์ปริญญาบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยรามคำแหง.

มนรัตน์ ใจเอื้อ, พนิต กุลศิริ, ธนภูมิ อติเวทิน และวรินทรา ศิริสุทธิกุล. (2558). รูปแบบการตลาดเพื่อพัฒนาการท่องเที่ยวเชิงมรดกวัฒนธรรม ชุมชนบางหลวง ตำบลบางหลวง อำเภอบางเลน จังหวัดนครปฐม (วิทยานิพนธ์ปริญญาปรัชญาดุษฎีบัณฑิต). มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.

วัลภา สรรเสริญ. (2559). การตลาดออนไลน์: Online Marketing. ศูนย์ส่งเสริมวิชาการ.

วิลาส ฉ่ำเลิศวัฒน์ และคณะ. (2559). Re: digital การตลาดยุคใหม่ เจาะใจลูกค้า.บริษัท โปรวิชั่น จำกัด.

ศิวธิดา ภูมิวรมุนี และอลิศรา ธรรมบุตร. (2564). ปัจจัยส่วนประสมด้านการตลาดการท่องเที่ยวโดยชุมชน กรณีศึกษาหมู่บ้านช้าง ตำบลกระโพ อำเภอท่าตูม จังหวัดสุรินทร์. วารสารศิลปศาสตร์ราชมงคลสุวรรณภูมิ, 3(3), 226-240.https://so05.tci-thaijo.org/index.php/jla/article/view/254426

สิน พันธุ์พินิจ. (2547). เทคนิคการวิจัยทางสังคมศาสตร์.วิทยพัฒน์.

สำนักงานพัฒนาธุรกรรมทางอิเล็กทรอนิกส์. (2565). รายงานผลการสำรวจพฤติกรรมผู้ใช้อินเทอร์เน็ตในประเทศไทย ปี 2565.กระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม.