การบริหารทรัพยากรมนุษย์เชิงพุทธบูรณาการ กับศาสตร์สมัยใหม่

ผู้แต่ง

  • พระครูสมุห์ธนาการ ธนกโร วิทยาลัยสงฆ์เชียงราย มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย
  • วีระพงศ์ เกียรติไพรยศ วิทยาลัยสงฆ์เชียงราย มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย
  • พระครูสุตวัฒนบัณฑิต วิทยาลัยสงฆ์เชียงราย มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย

คำสำคัญ:

การบริหารทรัพยากรมนุษย์, พุทธบูรณาการ , ศาสตร์สมัยใหม่

บทคัดย่อ

บทความวิชาการนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความสำคัญของการบริหารทรัพยากรมนุษย์ในองค์กร และศึกษาการบริหารทรัพยากรมนุษย์เชิงพุทธบูรณาการสู่ความสำเร็จขององค์กร วิธีการศึกษาใช้การศึกษาเอกสารและงานวิจัยที่เกี่ยวข้อง แล้วนำข้อมูลมาวิเคราะห์ตามประเด็นที่กำหนด จากนั้นนำข้อมูลที่ผ่านการวิเคราะห์แล้วมาสังเคราะห์เป็นองค์ความรู้เรื่องการบริหารทรัพยากรมนุษยืเชิงพุทธบูรณาการ
ผลการศึกษาพบว่า กระบวนการในการบริหารทรัพยากรมนุษย์จะประกอบด้วย 4 หลักการสำคัญ ได้แก่ การวางแผน การสรรหา การพัฒนา และการรักษา ซึ่งสามารถนำหลักธรรมในพระพุทธศาสนามา ประยุกต์ใช้ร่วมกับกระบวนการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ได้เป็นอย่างดี ดังนี้ 1) ทิศ 6 ในขั้นตอนการวางแผน 2) มิตรแท้ มิตรเทียม ในขั้นตอนการสรรหา 3) พรหมวิหาร ในขั้นตอนการพัฒนาคน และ 4) สังคหวัตถุ ในขั้นตอนการรักษาคน การบริหารทรัพยากรมนุษย์เชิงพุทธบูรณาการนั้น มีประโยชน์ในการพัฒนาศักยาภาพของบุคลากรในองค์กรให้เป็นผู้มีความรู้ความสามารถควบคู่กับความเป็นผู้มีคุณธรรม อีกทั้งยังทำให้บุคลากรในองค์กรทั้ง 3 ระดับ ได้แก่ บุคลากรชั้นใน บุคลากรชั้นนอก บุคลากรชั้นเครือข่าย ได้รับการพัฒนาร่วมกันไปด้วย ส่งผลให้องค์กรมีความเจริญรุ่งเรืองถาวรสืบไป

เอกสารอ้างอิง

กองวิชาการ มหาวิทยาลัยธรรมกาย แคลิฟอร์เนีย. จักรวาลวิทยา. ม.ป.ท.: ม.ป.พ., 2548.

ก่อวิท พรมจักร. “แนวทางการบริหารจัดการนิติบุคคลอาคารชุด ตามหลักพุทธธรรม เพื่อสร้างความพึงพอใจให้กับผู้พักอาศัยในเขตพื้นที่กรุงเทพมหานคร”. วารสารพุทธพัฒนศาสตร์ศึกษา. ปีที่ 2 ฉบับที่ 1 (4) (มกราคม–เมษายน 2567). 14–32.

บุรฉัตร จันทร์แดง. “กระบวนการบริหารทรัพยากรมนุษย์”. วารสารสถาบันวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม. ปีที่ 5 ฉบับที่ 1 (มกราคม–มิถุนายน 2561). 219–235.

พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต). การพัฒนาที่ยั่งยืน. พิมพ์ครั้งที่ 6. กรุงเทพฯ: บ. สหธรรมิก จำกัด, 2550.

_____. พระพุทธศาสนาพัฒนาคนและสังคม. พิมพ์ครั้งที่ 6. กรุงเทพฯ: บ. สหธรรมิก จำกัด, 2549.

พระภาวนาวิริยคุณ (เผด็จ ทัตตชีโว). คัมภีร์ปฏิรูปมนุษย์. กรุงเทพฯ: กราฟิคอาร์ตพริ้นติ้ง, 2545.

พระมหาบันเจตร์ ถิรจิตฺโต. “ทิศ 6: การประยุกต์กับแนวคิดระบบและแผนพัฒนาการศึกษาขั้นพื้นฐาน”. วารสารพุทธพัฒนศาสตร์ศึกษา. ปีที่ 2 ฉบับที่ 3 (6) (กันยายน–ธันวาคม 2567). 50–79.

เพ็ญศรี วายวานนท์. การจัดการทรัพยากรคน. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์จุฬาลงกรณ์, 2537.

ภัทรวดี เข้มแข็ง. “การประยุกต์ใช้หลักปาปณิกธรรมกับการบริหารองค์กรสมรรถนะสูงในโลกยุคใหม่”. วารสารพุทธพัฒนศาสตร์ศึกษา. ปีที่ 2 ฉบับที่ 1 (4) (มกราคม–เมษายน 2567). 58–73.

มนมีน. ปัญหาของการบริหารทรัพยากรมนุษย์. ออนไลน์. https://www.gotoknow.org/posts/228731. [1 กันยายน 2568].

มหามกุฏราชวิทยาลัย. พระไตรปิฎกฉบับสยามรัฐ (แปล) เล่ม 1–45. นครปฐม: มหามกุฏราชวิทยาลัย, 2552.

_____. พระไตรปิฎกและอรรถกถาแปล เล่ม 1–91. นครปฐม: มหามกุฏราชวิทยาลัย, 2543.

อาบิดะ บริพันธ์. “ธุรกิจเครือข่าย: พัฒนาการขายตรงที่ก้าวไกล”. วารสารมหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์. ปีที่ 1 ฉบับที่ 3 (กันยายน–ธันวาคม 2552). 19–32.

Clark, H. H. Arenas of language use. CA: University of Chicago, 1992.

Mondy, W. and Noe, R. M. Personnel Management, New York: Prentice Hall, 1996.

การบริหารทรัพยากรมนุษย์เชิงพุทธบูรณาการกับศาสตร์สมัยใหม่

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

03/16/2026