การพัฒนาผลิตภัณฑ์จากผ้าทอมือ กรณีศึกษา : บ้านชวน ตำบลบ้านชวน อำเภอบำเหน็จณรงค์ จังหวัดชัยภูมิ

บทคัดย่อ

 การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เพื่อวิเคราะห์จุดแข็ง จุดอ่อน โอกาส และอุปสรรค ในการพัฒนาผลิตภัณฑ์จากผ้าทอมือกรณีศึกษา : บ้านชวน ตำบลบ้านชวน อำเภอบำเหน็จณรงค์ จังหวัดชัยภูมิและ 2) เพื่อศึกษาแนวทางในการพัฒนาผลิตภัณฑ์จากผ้าทอมือ ของกลุ่มผู้ผลิตในเขตบ้านชวน ตำบลบ้านชวน อำเภอบำเหน็จณรงค์ จังหวัดชัยภูมิ โดยกลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการศึกษาวิจัยในครั้งนี้ คือผู้นำชุมชน ผู้ผลิต ผู้จำหน่าย และผู้ซื้อผลิตภัณฑ์ ผลการวิจัยพบว่า ผลการศึกษาวิเคราะห์จุดแข็ง จุดอ่อน โอกาส และข้อจำกัด ในการดำเนินธุรกิจของชุมชนบ้านชวน ตำบลบ้านชวน อำเภอบำเหน็จณรงค์ จังหวัดชัยภูมิ พบว่า ปัจจัยสภาพแวดล้อมภายใน จุดแข็ง มีดังนี้ 1) กลุ่มมีทักษะในการเย็บผ้า  2) สมาชิกกลุ่มมีเวลาว่าง และต้องการสร้างรายได้เสริม 3) วัสดุสามารถหาได้ในท้องถิ่น  จุดอ่อน มีดังนี้ 1) การพัฒนาผลิตภัณฑ์จากผ้าทอมือเป็นงานฝีมือ ที่ต้องใช้ความละเอียดในการทำ อาจทำให้ใช้เวลา 2) สมาชิกในกลุ่มยังขาดความคิดสร้างสรรค์ในการประดิษฐ์ หรือตกแต่ง ดัดแปลง ในรูปแบบต่าง ๆ 3) ขาดความรู้ในการคิดต้นทุน 4) ขาดความรู้ในการทำบัญชี 5) ขาดบรรจุภัณฑ์ที่สวยงาม และปัจจัยแวดล้อมภายนอก โอกาส มีดังนี้ 1) มีหน่วยงานภาครัฐเข้ามาช่วยเหลือ และ 2) สื่อประชาสัมพันธ์ออนไลน์ : Page Facebook อุปสรรค 1) เศรษฐกิจตกต่ำ กำลังซื้อของประชาชนลดลง 2) ขาดเทคโนโลยีการผลิตที่ทันสมัย และ 3) มีคู่แข่งจำนวนมากในตลาด ผลการศึกษาแนวทางในการพัฒนาผลิตภัณฑ์จากผ้าทอมือ กรณีศึกษา :บ้านชวน ตำบลบ้านชวน อำเภอบำเหน็จณรงค์ จังหวัดชัยภูมิ จากการสืบค้นข้อมูลพื้นฐานเกี่ยวกับผลิตภัณฑ์ที่แปรรูปจากผ้าทอมือในชุมชน และทำการจัดประชุมเพื่อระดมความคิดเห็นกับผู้มีส่วนเกี่ยวข้องเกี่ยวกับการออกแบบและพัฒนาต้นแบบผลิตภัณฑ์ที่แปรรูปจากผ้าทอมือในชุมชนจนได้ต้นแบบของการพัฒนาผลิตภัณฑ์ที่แปรรูปจากผ้าทอมือ แล้วนำผ้าทอมือซึ่งเกิดจากภูมิปัญญาท้องถิ่นมาประยุกต์ใช้ในการแปรรูป แล้วทำการออกแบบและพัฒนาต้นแบบผลิตภัณฑ์ แล้วทำการสังเคราะห์จนได้ต้นแบบของการพัฒนาผลิตภัณฑ์จากผ้าทอมือ คือ ที่เก็บพวงกุญแจ และกล่องใส่ทิชชู ซึ่งสามารถจำหน่ายเป็นผลิตภัณฑ์ของชุมชน และสร้างรายได้เสริมให้กับชุมชนและสามารถส่งเสริมให้เกิดการอนุรักษ์ภูมิปัญญาท้องถิ่นให้คงอยู่คู่ชุมชนสืบไป