บทบาทการพัฒนาชุมชนตามหลักพุทธธรรมของนักการเมืองท้องถิ่นในเทศบาลตำบลหนองบัวแดง อำเภอหนองบัวแดง จังหวัดชัยภูมิ
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาระดับความคิดเห็นของประชาชนบทบาทการพัฒนาชุมชนของนักการเมืองท้องถิ่นในเทศบาลตำบลหนองบัวแดง อำเภอหนองบัวแดง จังหวัดชัยภูมิ 2) เพื่อเปรียบเทียบความคิดเห็นของประชาชนต่อบทบาทการพัฒนาชุมชนของนักการเมืองท้องถิ่นในเทศบาลตำบลหนองบัวแดง อำเภอหนองบัวแดง จังหวัดชัยภูมิ โดยจำแนกตามปัจจัยส่วนบุคคล 3) เพื่อนำเสนอบทบาทการพัฒนาชุมชนตามหลักพุทธธรรมของนักการเมืองท้องถิ่นในเทศบาลตำบลหนองบัวแดง อำเภอหนองบัวแดง จังหวัดชัยภูมิ ผลการวิจัยพบว่า 1. ระดับความคิดเห็นของประชาชนต่อบทบาทการพัฒนาชุมชนของนักการเมืองท้องถิ่นในเทศบาลตำบลหนองบัวแดง อำเภอหนองบัวแดง จังหวัดชัยภูมิ โดยรวมอยู่ในระดับปานกลาง (= 3.50,S.D.= 0.51) เมื่อจำแนกเป็นรายด้านโดยเรียงลำดับค่าเฉลี่ยจากมากไปหาน้อย ดังนี้ ด้านโครงสร้างพื้นฐาน (= 3.80, S.D.= 0.50) อยู่ในระดับมาก รองลงมาด้านการศาสนา ศิลปะวัฒนธรรม จารีตประเพณีและภูมิปัญญาท้องถิ่น (= 3.67, S.D.= 0.50) อยู่ในระดับมาก ด้านการจัดระเบียบชุมชนสังคมและการรักษาความสงบเรียบร้อย (= 3.29, S.D.= 0.54) อยู่ในระดับปานกลาง และด้านส่งเสริมคุณภาพชีวิต ( = 3.23, S.D.= 0.56) อยู่ในระดับปานกลาง ตามลำดับ 2. ผลการเปรียบเทียบความคิดเห็นของประชาชนต่อบทบาทการพัฒนาชุมชนของนักการเมืองท้องถิ่นในเทศบาลตำบลหนองบัวแดง อำเภอหนองบัวแดง จังหวัดชัยภูมิ พบว่า ประชาชนที่มีเพศ อายุ ระดับการศึกษา อาชีพ และระดับรายได้ต่างกัน มีความคิดเห็นต่อบทบาทการพัฒนาชุมชนตามหลักพุทธธรรมของนักการเมืองท้องถิ่นในเทศบาลตำบลหนองบัวแดง อำเภอหนองบัวแดง จังหวัดชัยภูมิ โดยรวมไม่แตกต่างกัน จึงไม่เป็นไปตามสมมติฐานการวิจัย 3. ผลการนำเสนอบทบาทการพัฒนาชุมชนตามหลักพุทธธรรมของนักการเมืองท้องถิ่นในเทศบาลตำบลหนองบัวแดง อำเภอหนองบัวแดง จังหวัดชัยภูมิ พบว่า 1) ด้านหมั่นประชุมกันเนืองนิตย์ การให้ความสำคัญกับการหมั่นประชุมกันเพื่อวางแผนอย่างเป็นระบบ 2) ด้านพร้อมเพรียงกันประชุม การให้ความสำคัญกับการพร้อมเพรียงกันประชุมเพื่อส่งเสริมให้ประชาชนได้รับการเรียนรู้อย่างต่อเนื่อง 3) ด้านไม่บัญญัติสิ่งที่มิได้บัญญัติไว้ การทำงานตามระเบียบเพื่อทัศนคติที่ดีต่อการปกครองในระบอบประชาธิปไตย 4) ด้านให้ความเคารพต่อผู้นำ การเคารพต่อผู้นำในที่ประชุมและควรยอมรับความคิดเห็นของสมาชิกในเสียงข้างมาก 5) ด้านปกป้องคุ้มครองสตรี การทำงานอย่างเท่าเทียมเพื่อสิทธิและเสรีภาพทางสังคม 6) ด้านเคารพสักการบูชาสิ่งที่ควรบูชา การปลูกฝังจิตสำนึกให้ประชาชนรักท้องถิ่นเพื่อสร้างคุณธรรมมีความซื่อสัตย์ สุจริต 7) ด้านให้ความอารักขา คุ้มครองผู้มีศีลธรรม การปลูกฝังจิตสำนึกในการคุ้มครองปกป้องพระพุทธศาสนาและทำนุบำรุงพระพุทธศาสนาอย่างเป็นประจำ
Article Details
เอกสารอ้างอิง
ชูวงศ์ ฉายะบุตร. (2539). “การปกครองท้องถิ่นไทย”. พิมพ์ครั้งที่ 3. กรุงเทพฯ. บริษัทพิฆเณศ พริ้นติ้ง เซ็นเตอร์ จำกัด.
นันทวัฒน์ บรมานันท์. (2547). การปกครองส่วนท้องถิ่น. พิมพ์ครั้งที่ 3. กรุงเทพฯ. วิญญูชน.
ประทาน คงฤทธิศึกษากร. (2534). การปกครองท้องถิ่น. พิมพ์ครั้งที่ 3. กรุงเทพฯ สถาบันพัฒนบริหารศาสตร์.
พระศกลวัธน์ จิตฺตปญฺโญ (วงวิวงษ์). (2563).“บทบาทของนักการเมืองท้องถิ่นในการพัฒนาเทศบาลตำบลนาหนาด อำเภอธาตุพนม จังหวัดนครพนม”. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระมหายุทธพิชัย สิริชโย. “การบริหารงานตามหลักอปหานิยธรรม”. วารสารสมาคมศิษย์เก่า มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (กรกฎาคม - ธันวาคม 2561) : 139 - 152.
โรจนินทร์ ศรีปองพันธ์ จิรายุ ทรัพย์สิน และวันชัย สุขตาม. “บทบาทของนักการเมืองท้องถิ่นในการบริหารจัดการในเขตเทศบาลเมืองสุรินทร์จังหวัดสุรินทร์”. วารสารธุรกิจปริทัศน์. (กรกฎาคม-ธันวาคม 2561) : 39 - 54.
Best J.W.. (1970). Research in Education. New jersey: Prentice-Hall.
Yamane Taro. (1967). Statistics: An Introductory Analysis. New York: Harpen and Row.