การบูรณาการหลักพุทธธรรมเพื่อส่งเสริมการมีส่วนร่วมทางการเมืองภาค พลเมืองของประชาชนในอำเภอชุมแพ จังหวัดขอนแก่น

Main Article Content

พรชัย เลิศรัตนศักดิ์
ไพฑูรย์ มาเมือง
สุเนตร ธนศิลปพิชิต

บทคัดย่อ

การวิจัยในครั้งนี้เป็นการวิจัยแบบผสานวิธี มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาระดับการมีส่วนร่วมทางการเมืองภาคพลเมืองของประชาชนในอำเภอชุมแพ จังหวัดขอนแก่น 2) เพื่อเปรียบเทียบความคิดเห็นของประชาชนต่อการมีส่วนร่วมทางการเมืองภาคพลเมืองของประชาชนในอำเภอชุมแพ จังหวัดขอนแก่น โดยจำแนกตามปัจจัยส่วนบุคคล และ 3) เพื่อนำเสนอแนวทางการบูรณาการหลักพุทธธรรมเพื่อส่งเสริมการมีส่วนร่วมทางการเมืองภาคพลเมืองของประชาชนในอำเภอชุมแพ จังหวัดขอนแก่น ผลวิจัยพบว่า 1) ความคิดเห็นของประชาชนต่อการมีส่วนร่วมทางการเมืองภาคพลเมืองของประชาชนในอำเภอชุมแพ จังหวัดขอนแก่น อยู่ในระดับมาก ( =3.86, S.D.=0.20) เมื่อจำแนกเป็นรายด้านโดยเรียงลำดับค่าเฉลี่ยจากมากไปหาน้อย ดังนี้ ด้านการรับรู้ข้อมูลข่าวสารทางการเมือง ( =4.36, S.D.=0.34) ด้านการมีส่วนร่วมในกิจกรรมทางการเมือง ( =3.60, S.D.=0.33) ด้านการไปใช้สิทธิและมีส่วนร่วมในการเลือกตั้ง ( =3.80, S.D.=0.32) และด้านการแสดงประชามติและประชาพิจารณ์  ( =3.57, S.D.=0.39)  2) ผลการเปรียบเทียบความคิดเห็นของประชาชนต่อการมี  ส่วนร่วมทางการเมืองภาคพลเมืองของประชาชนในอำเภอชุมแพ จังหวัดขอนแก่น พบว่า ประชาชนที่มี เพศ อายุและการศึกษาต่างกัน มีความคิดเห็นต่อการมีส่วนร่วมทางการเมืองภาคพลเมืองของประชาชนในอำเภอชุมแพ จังหวัดขอนแก่น ไม่แตกต่างกัน จึงปฏิเสธสมมติฐานการวิจัย ส่วนประชาชนที่มี อาชีพ และรายได้ต่างกัน มีความคิดเห็นต่อการมีส่วนร่วมทางการเมืองภาคพลเมืองของประชาชนในอำเภอชุมแพ จังหวัดขอนแก่น แตกต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 จึงยอมรับสมมติฐานการวิจัย 3) ผลการนำเสนอการบูรณาการหลักพุทธธรรมเพื่อส่งเสริมการมีส่วนร่วมทางการเมืองภาคพลเมืองของประชาชนในอำเภอชุมแพ จังหวัดขอนแก่น พบว่า 1) ด้านเมตตากายกรรม พบว่า ควรมีการส่งเสริมให้ประชาชนเกิดความร่วมมือในการดำเนินกิจกรรมต่างๆภายในชุมชน เช่น การร่วมกันจัดงานต่างๆ เพื่อให้เกิดความสามัคคีกันในชุมชน 2) ด้านเมตตาวจีกรรม พบว่า ควรมีการแนะนำข้อมูลข่าวสารเกี่ยวกับการเมืองที่เป็นประโยชน์ต่อชุมชน เช่น การแนะนำเลือกผู้สมัครรับเลือกตั้งให้ได้คนดีเข้าไปพัฒนาประเทศ ควรมีรณรงค์หาเสียงเลือกตั้งที่มีประโยชน์โดยมีการเสนอนโยบายที่จะพัฒนาท้องถิ่นหรือพื้นที่ 3) ด้านเมตตามโนกรรม พบว่า ผู้นำท้องถิ่นควรมีการนำเสนอนโยบายการพัฒนาให้ประชาชนได้รับทราบอย่างทั่วถึง และปฏิบัติตามนโยบายที่วางไว้ ประชาชนควรมีการนำเสนอปัญหาและความต้องการของชุมชนที่ตรงกับสภาพปัญหาและความเป็นจริง และร่วมกันหาทางแก้ไขปัญหา ร่วมมือร่วมใจกันระหว่างคนในชุมชน ภายในชุมชน 4) ด้านสาธารณโภคี พบว่า องค์กรปครองส่วนท้องถิ่น ควรมีการจัดสรรงบประมาณหรือผลประโยชน์ต่อชุมชนอย่างยุติธรรม มีความเท่าเทียม หน่วยงานภาครัฐ องค์กรปครองส่วนท้องถิ่น ควรมีการทำงานที่โปร่งใส ประชาชนสามารถตรวจสอบได้ 5) ด้านสีลสามัญญตา พบว่า ควรมีการส่งเสริมให้ประชาชนรักษากฎระเบียบ กติกาในการอยู่ร่วมกัน เพื่อให้สังคมเกิดความสงบสุข คนในชุมชน ควรมีความเคารพให้เกียรติซึ่งกันและกัน 6) ด้านทิฏฐิสามัญญตา พบว่า ควรมีการส่งเสริมให้ประชาชน ร่วมแสดงความคิดเห็น ร่วมปรึกษาหารือกันในการดำเนินกิจกรรมในชุมชนอยู่เสมอ ประชาชนควรให้การยอมรับและรับฟังความคิดเห็นซึ่งกันและกัน ไม่เกิดความขัดแย้งกันในชุมชน

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
เลิศรัตนศักดิ์ พ., มาเมือง ไ., & ธนศิลปพิชิต ส. (2025). การบูรณาการหลักพุทธธรรมเพื่อส่งเสริมการมีส่วนร่วมทางการเมืองภาค พลเมืองของประชาชนในอำเภอชุมแพ จังหวัดขอนแก่น. วารสารพุทธศาสตร์ มจร.อุบลราชธานี, 7(1), 1553–1566. สืบค้น จาก https://so12.tci-thaijo.org/index.php/JOBU2025/article/view/8480
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

จุมพล หนิมพานิช, (2550), การบริหารจัดการภาครัฐใหม่ หลักการ แนวคิด และกรณีตัวอย่างของไทย, พิมพ์ครั้งที่ 2, นนทบุรี : โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.

, (2546), รัฐธรรมนูญน่ารู้, กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์วิญญูชน.

นิยม เวชกามา, (2561), รูปแบบการมีส่วนร่วมทางการเมืองในระบอบประชาธิปไตย ของประชาชนชาวสกลนครตามแนวพุทธจิตวิทยา, ดุษฎีนิพนธ์พุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาพุทธจิตวิทยา, บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

ลิขิต ธีรเวคิน, (2554), วิวัฒนาการการเมืองการปกครองไทย, กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539), พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระเฉลิมวุฒิ จิตฺตสํวโร (น้อยโจม). (2562), “การมีส่วนร่วมของประชาชนในการบริหารงานขององค์การบริหารส่วนตำบลบึงพะไล อำเภอแก้งสนามนาง จังหวัดนครราชสีมา”. สารนิพนธ์รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระมหาณรงค์ ธมฺมเมธี (ศรีพันลม). (2563), “การมีส่วนร่วมของประชาชนกับการเลือกตั้งทั่วไปของชุมชนท่าเตียน กรุงเทพมหานคร”. สารนิพนธ์รัฐศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐศาสตร์. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ.ปยุตฺโต), (2547), ธรรมนูญชีวิต, พิมพ์ครั้งที่ 3 กรุงเทพฯ: บริษัท สหธรรมิกจำกัด.

พระมหาวรพงศ์ กุสลชโย (มหาจันทร์). (2563), “การมีส่วนร่วมของประชาชนในการดำเนินโครงการรถไฟรางเบาของเทศบาลนครขอนแก่น”. วิทยานิพนธ์รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย,

สำนักงานเกษตรอำเภอชุมแพ จังหวัดขอนแก่น, (2566), จำนวนประชากร, [ออนไลน์], แหล่งที่มา : http://chumphae.khonkaen.doae.go.th/page-5 (12 พฤศจิกายน 2566)

สำนักเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร, (2554), การเมืองภาคประชาชนในระบอบประชาธิปไตย, กรุงเทพฯ : กลุ่มงานผลิตเอกสาร สำนักประชาสัมพันธ์ สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร.