การพัฒนาชุดกิจกรรมการเรียนรู้คณิตศาสตร์ โดยประยุกต์ใช้กระบวนการแก้ปัญหาของโพลยา เพื่อเสริมสร้างความสามารถในการคิดสร้างสรรค์ สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) สร้างและตรวจสอบคุณภาพของชุดกิจกรรมการเรียนรู้คณิตศาสตร์ โดยประยุกต์ใช้กระบวนการแก้ปัญหาของโพลยาเพื่อเสริมสร้างความสามารถในการคิดสร้างสรรค์ สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 มีประสิทธิภาพตามเกณฑ์ 80/80 2) เปรียบเทียบความสามารถในการคิดสร้างสรรค์ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 ที่ได้รับการจัดการเรียนรู้ด้วยชุดกิจกรรมการเรียนรู้คณิตศาสตร์ โดยประยุกต์ใช้กระบวนการแก้ปัญหาของโพลยา ก่อนเรียนและหลังเรียน 3) เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 ที่ได้รับการจัดการเรียนรู้ด้วยชุดกิจกรรมการเรียนรู้คณิตศาสตร์ โดยประยุกต์ใช้กระบวนการแก้ปัญหาของโพลยา ก่อนเรียนและหลังเรียน 4) ศึกษาความพึงพอใจของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 ที่มีต่อการเรียนรู้ด้วยชุดกิจกรรมการเรียนรู้คณิตศาสตร์ โดยประยุกต์ใช้กระบวนการแก้ปัญหาของโพลยา เพื่อเสริมสร้างความสามารถในการคิดสร้างสรรค์ ผลการวิจัยพบว่า 1) สร้างและตรวจสอบคุณภาพชุดกิจกรรมการเรียนรู้คณิตศาสตร์ โดยประยุกต์ใช้กระบวนการแก้ปัญหาของโพลยาเพื่อเสริมสร้างความสามารถในการคิดสร้างสรรค์ สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 มีความเหมาะสมในระดับมากที่สุด (= 4.64, S.D.= 0.48) และผลการหาประสิทธิภาพของประสิทธิภาพของชุดกิจกรรมการเรียนรู้มีประสิทธิภาพ 80.53/81.83 ซึ่งเป็นไปตามเกณฑ์ 80/80 2) นักเรียนมีความสามารถในการคิดสร้างสรรค์ หลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ.05 3) นักเรียนมีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนคณิตศาสตร์หลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ.05 4) นักเรียนมีความพึงพอใจต่อการชุดกิจกรรมการเรียนรู้คณิตศาสตร์ในภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด (= 4.74, S.D. = 0.15)
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2560). ตัวชี้วัดและสาระการเรียนรู้แกนกลาง กลุ่มสาระการเรียนรู้คณิตศาสตร์ ฉบับปรับปรุง พ.ศ.2560 ตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ชุมชุนสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
ฐิติยา อินทุยศ. (2551). การพัฒนาความสามารถในการแก้โจทย์ปัญหาคณิตศาสตร์ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 2. โรงเรียนเมืองใหม่ชะลอราษฎร์รังสฤษฎ์ โดยใช้แผนการเรียนรู้การแก้โจทย์ ปัญหาคณิตศาสตร์ตามแนวคิดของโพลยา บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร.
พัชรี อิ่มเนย. (2552). การพัฒนาชุดกิจกรรมคณิตศาสตร์นันทนาการเรื่องการหาร สําหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 2. บัณฑิตวิทยาลัย :มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์วิทยาเขตกำแพงแสน
พัทยากร บุสสยา. (2559). ผลการจัดกิจกรรมการเรียนรู้โดยใช้วิธีการแบบเปิดที่มีต่อความสามารถในการแก้ปัญหา และความคิดสร้างสรรค์ทางคณิตศาสตร์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยบูรพา.
ไพรัช ศีลาเจริญ. (2550). การเปรียบเทียบผลการจัดการเรียนรู้เรื่องโจทย์ปัญหากลุ่มสาระการเรียนรู้คณิตศาสตร์ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 ที่เรียนโดยใช้วิธีสอนตามขั้นตอนการสอนของโพลยากับวิธีสอนตามคู่มือการจัดการเรียนรู้. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยราชภัฏเทพสตรี.
สิริกร กลยนีย์. (2557). การพัฒนาความสามารถในการแก้โจทย์ปัญหาคณิตศาสตร์ ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน และ เจตคติต่อวิชาคณิตศาสตร์ ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่1โดยการจัดกิจกรรมการเรียนรู้แบบร่วมมือ เทคนิคการแบ่งกลุ่มผลสัมฤทธิ์(STAD) ร่วมกับกระบวนการแก้ปัญหาของโพลยา. บัณฑิตวิทยาลัย :มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร
สิริพรรณ ทัศนพาณิชย์.(2558). การพัฒนารูปแบบการสอนตามแนวคิดของคาร์ล ออร์ฟร่วมกับทักษะปฏิบัติของแฮร์โรว์ เพื่อพัฒนาความคิดสร้างสรรค์สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6. บัณฑิตวิทยาลัย :มหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา.
สุทิน ไหมจ้าย. (2549). ผลการใช้รูปแบบการแกปัญหาของโพลยาและการให้การเสริมแรงที่มีต่อ ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและเจตคติต่อวิชาคณิตศาสตร์ของนกัเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยทักษิณสงขลา.
สุพัตรา ฉลาดเลิศ. (2560). การศึกษาทักษะการแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์โดยใช้การจัดการเรียนรู้แบบสืบเสาะร่วมกับกระบวนการแก้ปัญหาของโพลยา. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี.
สุภานันท์ ปั้นงาม. (2561). การพัฒนาคู่มือการจัดการเรียนรู้แบบร่วมมือเทคนิค STAD ร่วมกับ กระบวนการแก้ปัญหาของโพลยาที่มีผลต่อพฤติกรรมความร่วมมือ ความสามารถในการแก้ปัญหา และผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน กลุ่มสาระการเรียนรู้คณิตศาสตร์ ชั้นประถมศึกษาปีที่ 3. บัณฑิตวิทยาลัย :มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
สุมล พงศาวกุล. (2552). ผลการใช้ชุดกิจกรรมแบบศูนย์การเรียนในการแก้โจทย์ปัญหาคณิตศาสตร์ตามแนวคิดของโพลยา ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3. บัณฑิตวิทยาลัย :มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร.
อุรารักษ์ ลากุลเพลิน. (2557). การพัฒนาแบบฝึกทักษะแก้ปัญหาการบวก ลบ คูณ หารระคน โดยการ จัดการเรียนรู้เทคนิคกลุ่มช่วยเหลือเป็นรายบุคคลกับเทคนิค KWDL สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4. สืบค้นเมื่อ 30 สิงหาคม 2566. จากhttp://www.kroobannok.com/blog/70299.
Polya, G. (1957). How to Solve it. New York: Doubleday & Company
Polya, G. 1957. How to solve it. Princeton, NJ : Princeton University
Polya, George. (1957). How to solve it. A new aspect of mathematical method. Garden City, New York: Doubleday company.
