ผลการจัดกิจกรรมศิลปะสร้างสรรค์ที่มีต่อความสามารถในการแก้ปัญหา และพฤติกรรมทางสังคมของเด็กปฐมวัย

บทคัดย่อ

 การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยกึ่งทดลอง มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อเปรียบเทียบความสามารถในการแก้ปัญหาของเด็กปฐมวัยก่อน ระหว่าง และหลังได้รับการจัดประสบการณ์กิจกรรมศิลปะสร้างสรรค์ 2) เพื่อเปรียบเทียบพฤติกรรมทางสังคมของเด็กปฐมวัยก่อน ระหว่าง และหลังได้รับการจัดประสบการณ์กิจกรรมศิลปะสร้างสรรค์ 3) เพื่อศึกษาแนวโน้มการเปลี่ยนแปลงความสามารถในการแก้ปัญหาของเด็กปฐมวัยระหว่างและหลังได้รับการจัดประสบการณ์กิจกรรมศิลปะสร้างสรรค์ 4) เพื่อศึกษาแนวโน้มการเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมทางสังคมของเด็กปฐมวัยระหว่างและหลังได้รับการจัดประสบการณ์กิจกรรมศิลปะสร้างสรรค์ กลุ่มตัวอย่างคือเด็กปฐมวัยอายุระหว่าง 3 – 4 ปี จำนวน 15 คน ด้วยการสุ่มแบบกลุ่ม (Cluster Random Sampling) การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยกึ่งทดลอง โดยใช้แผนการทดลองแบบอนุกรมเวลากลุ่มเดียว (The One Group Timeseries Design) เครื่องมือการวิจัยประกอบด้วย 1) แผนการจัดประสบการณ์กิจกรรมศิลปะสร้างสรรค์ จำนวน 6 หน่วย รวมทั้งหมด 18  ชั่วโมง  2) แบบวัดความสามารถในการแก้ปัญหา โดยใช้แบบทดสอบแบบปรนัย 3 ตัวเลือกที่มีคำถามและคำตอบเป็นรูปภาพ จำนวน 12 ข้อ 3) แบบสังเกตพฤติกรรมทางสังคมของเด็กปฐมวัย ได้ทดสอบการแจกแจงแบบโค้งปกติโดยใช้ Shapiro-Wilk พบว่ามีการแจงแจงแบบโค้งปกติ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และทดสอบความแปรปรวนแบบวัดซ้ำ (Anova) ผลการวิจัยพบว่า 1) ความสามารถในการแก้ปัญหาของเด็กปฐมวัยหลังได้รับการจัดประสบการณ์กิจกรรมศิลปะสร้างสรรค์ สูงกว่าก่อนเรียนและระหว่างเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 2) พฤติกรรมทางสังคมของเด็กปฐมวัยหลังได้รับการจัดประสบการณ์กิจกรรมศิลปะสร้างสรรค์ สูงกว่าก่อนเรียนและระหว่างเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 3) ความสามารถในการแก้ปัญหาของเด็กปฐมวัยหลังการได้รับการจัดประสบการณ์กิจกรรมศิลปะสร้างสรรค์มีแนวโน้มการเปลี่ยนแปลงสูงขึ้น 4) พฤติกรรมทางสังคมของเด็กปฐมวัยหลังการได้รับการจัดประสบการณ์กิจกรรมศิลปะสร้างสรรค์มีแนวโน้มการเปลี่ยนแปลงสูงขึ้น