นวัตกรรมการจัดการธุรกิจเพื่อสร้างความได้เปรียบทางการแข่งขันในยุคเศรษฐกิจดิจิทัลของผู้ประกอบการโรงแรมขนาดกลางและขนาดเล็ก ในเขตพื้นที่จังหวัดนครศรีธรรมราช
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ได้แก่ 1) เพื่อศึกษาศักยภาพของผู้ประกอบการที่ส่งผลต่อการสร้างความได้เปรียบทางการแข่งขันในยุคเศรษฐกิจดิจิทัลของผู้ประกอบการโรงแรมขนาดกลางและขนาดเล็ก ในเขตพื้นที่จังหวัดนครศรีธรรมราช 2) เพื่อศึกษารูปแบบนวัตกรรมที่ส่งผลต่อการสร้างความได้เปรียบทางการแข่งขันในยุคเศรษฐกิจดิจิทัลของผู้ประกอบการโรงแรมขนาดกลางและขนาดเล็ก ในเขตพื้นที่จังหวัดนครศรีธรรมราช ผลการวิจัยพบว่า 1)ศักยภาพของผู้ประกอบการ ภาพรวม พบว่า อยู่ในระดับมาก (ค่าเฉลี่ย 4.00) เมื่อพิจารณารายด้านจากค่าเฉลี่ยมากไปหาน้อย ได้แก่ การทำงานเชิงรุก (ค่าเฉลี่ย 4.02) รองลงมาได้แก่ การกล้าเผชิญความเสี่ยง ความเชื่อมั่นในตนเอง (ค่าเฉลี่ย 4.00) ความต้องการที่จะประสบความสำเร็จ แรงบันดาลใจในการประกอบธุรกิจ(ค่าเฉลี่ย 3.99) และความสามารถทางนวัตกรรม (ค่าเฉลี่ย 3.97) ตามลำดับ 2) รูปแบบนวัตกรรมการจัดการธุรกิจเพื่อสร้างความได้เปรียบทางการแข่งขันในยุคเศรษฐกิจดิจิทัลของผู้ประกอบการโรงแรมขนาดกลางและขนาดเล็ก ภาพรวม พบว่า อยู่ในระดับมาก (ค่าเฉลี่ย = 4.00) เมื่อพิจารณารายด้านจากค่าเฉลี่ยมากไปหาน้อย ได้แก่ นวัตกรรมการบริการ (ค่าเฉลี่ย = 4.01) รองลงมาได้แก่ นวัตกรรมการตลาด (ค่าเฉลี่ย = 3.99) ตามลำดับ 3) ความได้เปรียบทางการแข่งขันของธุรกิจโรงแรมในยุคเศรษฐกิจดิจิทัลของผู้ประกอบการโรงแรมขนาดกลางและขนาดเล็ก ภาพรวม พบว่า อยู่ในระดับมาก (ค่าเฉลี่ย = 4.04) เมื่อพิจารณารายด้านจากค่าเฉลี่ยมากไปหาน้อย ได้แก่ การสร้างความแตกต่าง (Differentiation) (ค่าเฉลี่ย = 4.07) รองลงมาได้แก่ ความได้เปรียบทางด้านต้นทุน (Cost Reduction) การมุ่งตลาดเจาะจงเฉพาะส่วน (Market Focus) (ค่าเฉลี่ย = 4.03) ตามลำดับ 4) ปัจจัยศักยภาพของผู้ประกอบการทั้ง 6 ปัจจัย สามารถร่วมกันอธิบายการสร้างความได้เปรียบทางการแข่งขันในยุคเศรษฐกิจดิจิทัลของผู้ประกอบการโรงแรมขนาดกลางและขนาดเล็ก ในเขตพื้นที่จังหวัดนครศรีธรรมราช ภาพรวม ได้ร้อยละ 8.20 (R2 = 0.082) โดยมีปัจจัยที่ส่งผลอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ดังนี้ ความต้องการที่จะประสบความสำเร็จ (B = 0.125, Sig. = 0.009) ส่งผลอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01 ในขณะที่ปัจจัยอื่นๆ ส่งผลอย่างไม่มีนัยสำคัญทางสถิติ 5) รูปแบบนวัตกรรมทั้ง 2 ปัจจัย สามารถร่วมกันอธิบายการสร้างความได้เปรียบทางการแข่งขันในยุคเศรษฐกิจดิจิทัลของผู้ประกอบการโรงแรมขนาดกลางและขนาดเล็ก ในเขตพื้นที่จังหวัดนครศรีธรรมราช ภาพรวม ได้ร้อยละ 1.50 (R2 = 0.015) โดยไม่มีปัจจัยที่ส่งผลอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กาญจนา จันทรชิต และคณะ. (2565). การท่องเที่ยวไทยฟื้นตัวแล้วหรือยัง?. วารสารการเงินการคลัง. สำนักงานเศรษฐกิจการคลัง. สืบค้นเมื่อ 4 มีนาคม 2566. จาก http://www.fpojournal.com/thai-tourism-situation/.
กรุงเทพธุรกิจ. (2560). เจาะลึกพฤติกรรม 'ผู้บริโภคยุค4.0'. สืบค้นเมื่อ 22 มิถุนายน 2565. จากhttp://www.bangkokbiznews.com/news/detail/760750.
กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา. (2565). แผนแม่บทฯ ประเด็น (05) การท่องเที่ยว. สืบค้นเมื่อ 11 กุมพาพันธ์ 2566. จาก http://nscr.nesdc.go.th/wpcontent/uploads/2022/03/11_NS-05_070365.pdf
กระทรวงเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร. (2559). เอกสารรายงานการสำรวจการมีการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารในครัวเรือน พ.ศ. 2558. สำนักงานสถิติแห่งชาติ.
จิตรลดา พันธุ์พณาสกุล และวรลักษณ์ ลลิตศศิวิมล. (2562). การสร้างความได้เปรียบทางการแข่งขันด้วยเทคโนโลยีสารสนเทศและนวัตกรรมของธุรกิจโรงแรมในประเทศไทย : การทบทวนวรรณกรรม. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยหาดใหญ่
เจษฎา จันทรา. (2562). คุณลักษณะสำคัญของผู้ประกอบการธุรกิจหอพักเอกชนในเขตตำบลช้างเผือก อำเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่. สืบค้นเมื่อ 22 มิถุนายน 2565. จาก http://www.graduate.cmru.ac.th/core/km_file/473.pdf
ณัฐวุฒิ คุณอุดม. (2562). การศึกษากลยุทธ์การสร้างความได้เปรียบทางการแข่งขันของผู้รับเหมาติดตั้งกระจกอลูมิเนียมในโครงการอาคารชุดพักอาศัยในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
ดาวศุกร์ บุญญะศานต์ และชงค์สุดา โตท่าโรง. (2563). นวัตกรรมการบริการกับการสร้างคุณค่าในธุรกิจโรงแรม. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ นายเรืออากาศ, 8(1).
ทศพร บุญวัชราภัย. (2559). ความคิดสร้างสรรค์ขององค์กรและนวัตกรรมบริการของโรงแรมบูติกไทย. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยศิลปากร.
ธาดา สมานิ. (2562). นวัตกรรมบริการของอุตสาหกรรมโรงแรมในประเทศไทย. วารสารการบริการและการท่องเที่ยวไทย, ปีที่ 4. ฉบับที่ 1. 103-110.
นิตยา สุภาภรณ์. (2564). ความสามารถและความได้เปรียบทางการแข่งขันของผู้ประกอบการวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม (SMEs) ในจังหวัดนนทบุรี. คณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยราชพฤกษ์.
พุทธพร อักษรไพโรจน์. (2560). ปัจจัยทางประชากรศาสตร์ของนักท่องเที่ยวที่ส่งผลต่อคุณภาพการให้บริการสปาในโรงแรมและรีสอร์ท พื้นที่จังหวัดท่องเที่ยวอันดามัน. ในการประชุมวิชาการระดับชาติ ประจำปี 2559, “มุมมองวิชาการกับการค้นหาความเป็นไทยในอุตสาหกรรมบริการ” คณะการจัดการการท่องเที่ยว สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.
วิจัยกรุงศรี. (2565). แนวโน้มธุรกิจ/อุตสาหกรรม ปี 2564-2566: ธุรกิจโรงแรม. สืบค้นเมื่อ 4 มีนาคม 2566. จาก https://www.krungsri.com/th/research/industry/industry-outlook/services/hotels/io/io-hotel-21
วิลาวัลย์ อ่อนวงษ์เปรม. (2561). กลยุทธ์การปรับตัวด้านการตลาดเพื่อสร้างการรับรู้คุณค่าอาหารไทยดั้งเดิมของประเทศไทย. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยสยาม.
ศิรินทิพย์ กุลจิตรตรี และสุภัทรศักดิ์ คำสามารถ. (2563). นวัตกรรมการจัดการธุรกิจขนาดกลางและขนาดย่อมเพื่อสังคมในยุคเศรษฐกิจดิจิทัล. มหาวิทยาลัยเกริก.
สำนักงานการท่องเที่ยวและกีฬา จังหวัดนครศรีธรรมราช. (2560). แผนพัฒนาการท่องเที่ยวจังหวัด นครศรีธรรมราช พ.ศ.2560-2564. นครศรีธรรมราช : สำนักงานการท่องเที่ยวและกีฬา จังหวัดนครศรีธรรมราช.
สุวิทย์ อินเขียน. (2559). กลยุทธ์ความสัมพันธ์กับความสำเร็จของผู้ประกอบธุรกิจผลิตชิ้นส่วนเครื่องจักรในจังหวัด สมุทรปราการ. มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี. ปทุมธานี.
อัจฉรา เมฆสุวรรณ. (2560). ความได้เปรียบในการแข่งขันของผู้ประกอบการวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อยประเภทอุตสาหกรรมแปรรูปการเกษตร ภาคเหนือตอนบนของประเทศไทย. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏยะลา,12 (ฉบับพิเศษ): 13-26.
