เจตนา : การใช้เจตนาเป็นเกณฑ์การตัดสินคุณค่าทางจริยธรรมตามหลักพุทธจริยศาสตร์

Main Article Content

นคร จันทราช
พระครูธีรธรรมบัณฑิต (ศิริวัฒน์)
สิปป์มงคล ป้องภา
พระอธิการสุภาพร เตชธโร

บทคัดย่อ

บทความวิชาการเรื่อง “เจตนา:การใช้เจตนาเป็นเกณฑ์การตัดสินคุณค่าทางจริยธรรมตามหลักพุทธจริยศาสตร์”นี้ โดยใช้วิธีการศึกษาด้วยการศึกษาและค้นคว้าจากเอกสารสำคัญโดยมีพระไตรปิฎก อรรถกถา หนังสือ ตำราและงานวิชาการอื่นๆ ที่เกี่ยวข้อง โดยแยกประเภท เรียบเรียง สรุปสาระสำคัญ และวิเคราะห์เนื้อหา โดยแบ่งเนื้อหาออกเป็น 6 ส่วน คือ 1) บทนำ 2) ความหมายของเจตนา 3) บ่อเกิดของเจตนา 4) เจตนากับสถานภาพการกระทำทางศีลธรรม 5) การใช้เจตนาเป็นเกณฑ์การตัดสินคุณค่าทางจริยธรรมตามหลักพุทธจริยศาสตร์ และ 6) บทส่งท้าย บทความนี้เป็นการเขียนเชิงวิเคราะห์เอกสาร จากการศึกษาพบว่า เจตนา คือ ความตั้งใจในการกระทำกรรมต่างๆ ของมนุษย์ทั้งในแง่ของการสร้างสรรค์และทำลายเกิดจากมโนกรรมทั้งที่เป็นกุศลเจตนาและอกุศลเจตนา มีผลต่อการแสดงออกของการกระทำผ่าน 3 ทาง คือ ทางกาย ทางวาจา และทางใจ เจตนาตามหลักพุทธจริยศาสตร์ใช้เป็นเกณฑ์การตัดสินคุณค่าทางจริยธรรมสมดังพระพุทธพจน์โดยมีใจความว่า“เรากล่าวเจตนาว่าเป็นตัวกรรม”โดยแท้ โดยไม่ขึ้นอยู่กับความชอบ ไม่ชอบของมนุษย์ ด้วยเหตุนี้ เป็นที่แน่ชัดว่า การใช้เจตนาเป็นเกณฑ์การตัดสินคุณค่าทางจริยธรรมตามหลักพุทธจริยศาสตร์จัดเป็นเจตนาวาทโดยใช้เจตนาเป็นเกณฑ์ตัดสินปัญหาจริยธรรม

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
จันทราช น. ., (ศิริวัฒน์) พ., ป้องภา ส. ., & เตชธโร . พ. . (2025). เจตนา : การใช้เจตนาเป็นเกณฑ์การตัดสินคุณค่าทางจริยธรรมตามหลักพุทธจริยศาสตร์. วารสารพุทธศาสตร์ มจร.อุบลราชธานี, 7(3), 161–172. สืบค้น จาก https://so12.tci-thaijo.org/index.php/JOBU2025/article/view/5519
ประเภทบทความ
บทความวิชาการ

เอกสารอ้างอิง

มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกภาษาไทย. ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย,.

มหามกุฏราชวิทยาลัย. (2541). พระธัมมปัฏฐกถา แปลภาคที่ 1. กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์มหามกุฎราชวิทยาลัย.

ราชบัณฑิตยสถาน. (2542). พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน 2542. กรุงเทพฯ :นานมีบุคส์,

พระธรรมปิฏก (ป.อ.ปยุตโต). (2543). พุทธธรรม ฉบับปรับปรุงและขยายความ. กรุงเทพฯ : มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

________.(2538). กรรมและนรกสวรรค์สำหรับคนรุ่นใหม่. กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ.ปยุตฺโต). (2551). พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลธรรม. กรุงเทพฯ : บริษัท เอส.อาร์.พริ้นติ้ง แมส โปรดักส์ จำกัด.

พระมหาหรรษา ธมฺมหาโส. (2556). พุทธจริยศาสตร์กับประเด็นปัญหาทางจริยธรรมเรื่องการฆ่าตัวตาย. กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พุทธทาสภิกฺขุ. (2552). หลักปฏิบัติสำคัญในพุทธศาสนา. กรุงเทพฯ :ธรรมสภา.

สมภาร พรมทา. (2525). พุทธศาสนากับปัญหาจริยศาสตร์. กรุงเทพฯ : สารมวลชน.

วิทย์ วิศทเวทย์. (2530). จริยศาสตร์เบื้องต้น มนุษย์กับปัญหาจริยธรรม. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์อักษรเจริญทัศน์.