เจตคติที่มีต่อรายวิชาสังคมศึกษา ศาสนา และวัฒนธรรม ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 – 6
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาระดับเจตคติที่มีต่อรายวิชาสังคมศึกษา ศาสนา และวัฒนธรรมของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 – 6 และเปรียบเทียบเจตคติที่มีต่อรายวิชาสังคมศึกษา ศาสนา และวัฒนธรรม จำแนกตาม เพศ อายุ ระดับชั้นการศึกษา โดยใช้วิธีวิจัยเชิงปริมาณ กลุ่มตัวอย่างเป็นนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 – 6 โรงเรียนชุมชนบ้านยูโย จำนวน 140 คน กำหนดขนาดกลุ่มตัวอย่างโดยใช้ตารางของเครจซีและมอร์แกน ได้กลุ่มตัวอย่าง จำนวน 103 คน การสุ่มกลุ่มตัวอย่างเป็นแบบหลายขั้นตอน ขั้นตอนแรกสุ่มจากระดับชั้นการศึกษา ขั้นตอนที่ 2 สุ่มอย่างง่ายจากแต่ละระดับชั้นการศึกษา เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบวัดเจตคติ สถิติที่ใช้ในการวิจัย คือ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าที (t–test) ค่าเอฟ (F-test) ตรวจสอบหาค่าความเที่ยงตรง (IOC) ได้ค่า .67 ค่าความเชื่อมั่น สูตรสัมประสิทธิ์อัลฟ่าของครอนบาคได้ เท่ากับ .84 ผลการวิจัยพบว่า เจตคติที่มีต่อรายวิชาสังคมศึกษา ศาสนา และวัฒนธรรมของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 – 6 โดยภาพรวมอยู่ในระดับสูง (= 4.02, S.D. = 0.51) เมื่อพิจารณาเป็นรายด้าน พบว่า ด้านที่มีเจตคติสูงมาก ได้แก่ ด้านครูผู้สอน (= 4.71, S.D. = 0.47) รองลงมาได้แก่ ด้านเนื้อหารายวิชา (= 4.06, S.D. = 0.52) ด้านสื่อการสอน (= 3.93, S.D. = 0.56) และ ด้านการวัดประเมินผล (= 3.39, S.D. = 0.45) อยู่ในระดับสูงตามลำดับ และ ผลการเปรียบเทียบเจตคติที่มีต่อรายวิชาสังคมศึกษา ศาสนา และวัฒนธรรมของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 - 6 จำแนกตามตัวแปร พบว่า เพศ อายุ ระดับชั้นการศึกษาที่แตกต่างกันมีเจตคติที่มีต่อรายวิชาสังคมศึกษา ศาสนา และวัฒนธรรม แตกต่างกันอย่างไม่มีนัยสำคัญทางสถิตที่ระดับ.05
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กรมวิชาการ. (2546) พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542 และที่แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 2)พ.ศ. 2545 และพระราชบัญญัติการศึกษาภาคบังคับ พ.ศ. 2545. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์อักษรไทย.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2551) หลักสูตรแกนการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพฯ:โรงพิมพ์คุรุสภาลาดพร้าว.
กฤษณพร ประสิทธิ์วิเศษ. (2553). ทัศนคติของนักศึกษาที่มีต่อเรียนวิชาที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับการประชาสัมพันธ์. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนดุสิต.
คณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2551) ตัวชี้วัดและสาระการเรียนรู้แกนกลางกลุ่มสาระการเรียนรู้สังคมศึกษา ศาสนาและวัฒนธรรม ตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐานพุทธศักราช 2551. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
ทัศนาวลัย ตันติเอกรัตน์. (2558). การศึกษาเจตคติต่อการเรียนรายวิชาการจัดการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืนของนักศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนดุสิต ศูนย์ตรัง. ในการประชุมหาดใหญ่วิชาการระดับชาติ ครั้งที่ 6 26 มิถุนายน 2558 มหาวิทยาลัยหาดใหญ่ (หน้า 1162-1172) สงขลา: มหาวิทยาลัยหาดใหญ่
นววิช นวชีวินมัย, สุประภา วิวัฒนิวงศ์, โยธิน ศรีโสภา และจิตติรัตน์ แสงเลิศอุทัย. (2560, มกราคม - มิถุนายน). การศึกษาเจตคติต่อวิชาชีพครูของนักศึกษาหลักสูตรประกาศนียบัตรบัณฑิตวิชาชีพครู มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม วารสารวิจัยและพัฒนาหลักสูตร 7 (1), 53 - 66
ปัทมาศ ทองไสว. (2560) การศึกษาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน ความมีวินัย และเจตคติต่อการเรียนรายวิชาสังคมศึกษา ศาสนาและวัฒนธรรมของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 ที่เรียนรู้ผ่านระบบจัดการเรียนรู้ บนเครือข่าย
บุญญลักษม์ ตำนานจิตร. (2552). การศึกษาพฤติกรรมการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารเพื่อการศึกษาของนักศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏสวนดุสิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนดุสิต:กรุงเทพฯ.
พระสุรชัย สุรชโย (หงส์ตระกูล) (2554) ทัศนคติของนักเรียนที่มีต่อการเรียนการสอนของพระศีลธรรมในโรงเรียนประถมศึกษา อำเภอเมือง จังหวัดนนทบุรี. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรราชวิทยาลัย, พระนครศรีอยุธยา
วิภาพรรณ พินลา. (2560). แนวทางการจัดการเรียนรู้วิชาสังคมศึกษา เพื่อพัฒนาทักษะการคิดอย่างมีวิจารณญาณ สำหรับผู้เรียนในศตวรรษที่ 21 วารสารปาริชาต มหาวิทยาลัยทักษิณ. 30 (1), 13- 34
ลัดดาวัลย์ เพชรโรจน์ และอัจฉรา ชานิประศาสน์. (2545). ระเบียบวิธีการวิจัย. กรุงเทพฯ:พิมพ์ดีการพิมพ์.
สมฤดี แย้มขจร (2553) การเปรียบเทียบเจตคติต่อการอ่านของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ปทุมวัน จากการเข้าร่วมกิจกรรมส่งเสริมการอ่าน 3 รูปแบบสารนิพนธ์หลักสูตรศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาบรรณารักษศาสตร์และสารสนเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ, กรุงเทพฯ.
อุสา อุทัย (2555) เจตคติของนักเรียนที่มีต่อพฤติกรรมการสอนของครูโรงเรียนสาธิต มหาวิทยาลัยรามคำแหง, มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
