ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อศักยภาพของชุมชนในการจัดการท่องเที่ยว เชิงอนุรักษ์ป่านันทนาการภูสิงห์ (หินสามวาฬ) จังหวัดบึงกาฬ

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อศักยภาพของชุมชนในการจัดการท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์ป่านันทนาการภูสิงห์ (หินสามวาฬ) จังหวัดบึงกาฬ และ 2) เพื่อศึกษาแนวทางการพัฒนาเครือข่ายชุมชนในการส่งเสริมการจัดการท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์ป่านันทนาการภูสิงห์(หินสามวาฬ) จังหวัดบึงกาฬ ผลการวิจัยพบว่า 1) ระดับความคิดเห็นเกี่ยวกับปัจจัยที่ส่งผลต่อศักยภาพของชุมชนในการจัดการท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์ป่านันทนาการภูสิงห์ (หินสามวาฬ) จังหวัดบึงกาฬ ในภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด เมื่อพิจารณารายด้านพบว่า ด้านการจัดการทรัพยากรธรรมชาติหรือสิ่งแวดล้อมอย่างเป็นระบบและยั่งยืน มีค่าเฉลี่ยสูงสุด รองลงมาคือ ด้านการมีส่วนร่วมและการเรียนรู้ 2) ระดับความคิดเห็นศักยภาพของชุมชนในการจัดการท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์ป่านันทนาการภูสิงห์ (หินสามวาฬ) จังหวัดบึงกาฬ ในภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด เมื่อพิจารณารายด้านพบว่า ด้านความสามารถในการรองรับนักท่องเที่ยว มีค่าเฉลี่ยสูงสุด รองลงมาคือ ด้านความปลอดภัยและสิ่งอำนวยความสะดวก 3) ปัจจัยที่ส่งผลต่อศักยภาพของชุมชนในการจัดการท่องเที่ยวในภาพรวม มีความสัมพันธ์ระดับสูง ทางบวกกับศักยภาพของชุมชนในการจัดการท่องเที่ยวอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01 เมื่อพิจารณารายด้านพบว่า ด้านการจัดการทรัพยากรธรรมชาติหรือสิ่งแวดล้อมอย่างเป็นระบบและยั่งยืน ด้านการมีส่วนร่วมและการเรียนรู้  ด้านการบริหารจัดการการท่องเที่ยวโดยชุมชน  มีความสัมพันธ์ระดับสูงทางบวก และด้านเครือข่ายการทำงานระหว่างชุมชน  มีความสัมพันธ์ระดับปานกลางทางบวกกับศักยภาพของชุมชนในการจัดการท่องเที่ยว อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 ตามลำดับ ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อศักยภาพของชุมชนในการจัดการท่องเที่ยว 4 ด้าน ได้แก่ ด้านเครือข่ายการทำงานระหว่างชุมชน ด้านการบริหารจัดการการท่องเที่ยวโดยชุมชน ด้านการจัดการทรัพยากรธรรมชาติหรือสิ่งแวดล้อมอย่างเป็นระบบและยั่งยืน และด้านการมีส่วนร่วมและการเรียนรู้  อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ซึ่งสามารถพยากรณ์ศักยภาพของชุมชนในการจัดการท่องเที่ยว ภาพรวม ได้ร้อยละ 97.00 แนวทางการพัฒนาเครือข่ายชุมชนในการส่งเสริมการจัดการท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์ป่านันทนาการภูสิงห์(หินสามวาฬ) จังหวัดบึงกาฬ ได้แก่ จัดประชุมการจัดการเรียนรู้ร่วมกันระหว่างกลุ่มชุมชนเพื่อแลกเปลี่ยนความรู้และปัญหาที่เกิดขึ้นระหว่างการการจัดการท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์ ส่งเสริมรูปแบบการประชาสัมพันธ์โดยเน้นกลุ่มเยาวชนและวัยรุ่น จัดอบรมทางด้านภาษาอังกฤษเพิ่มเติมไว้รองรับนักท่องเที่ยวชาวต่างชาติที่จะเข้ามาท่องเที่ยวในพื้นที่ จัดประชุมเพื่อร่วมกันสำรวจพื้นที่ท่องเที่ยวแหล่งใหม่เพิ่มเติมจากที่มีอยู่ สร้างเครือข่ายการจัดการท่องเที่ยวระหว่างชุมชนกับหน่วยงานภาครัฐ