พฤติกรรมและความต้องการใช้ระบบสารสนเทศทางการท่องเที่ยวของนักท่องเที่ยวที่เดินทางมาท่องเที่ยวจังหวัดอุบลราชธานี
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาพฤติกรรมการใช้งานระบบสารสนเทศ ความต้องการระบบสารสนเทศ และปัจจัยที่มีผลต่อความต้องการระบบสารสนเทศของนักท่องเที่ยวที่เดินทางมาท่องเที่ยวในจังหวัดอุบลราชธานี เครื่องมือที่ใช้เก็บรวบรวมข้อมูลคือแบบสอบถาม โดยเก็บข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่างแบบบังเอิญจำนวน 400 ราย ตามหลักการเลือกตัวอย่างกรณีที่ไม่ทราบจำนวนประชากรและไม่ทราบค่าสัดส่วนของประชากร การวิเคราะห์ใช้สถิติเชิงบรรยาย ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์การถดถอย ผลการวิจัยพบว่า นักท่องเที่ยวมีพฤติกรรมการค้นหาและใช้ข้อมูลผ่านเว็บไซต์บริการค้นหาข้อมูลและเครือข่ายสังคมออนไลน์ อุปกรณ์หลักคือสมาร์ทโฟน โดยการใช้ข้อมูลเพื่อประกอบการตัดสินใจเดินทางท่องเที่ยว เลือกสถานที่ท่องเที่ยว และการวางแผนการเดินทาง ด้านระบบสารสนเทศเพื่อการท่องเที่ยว นักท่องเที่ยวต้องการอยู่ในระดับมากในทุกปัจจัย ได้แก่ การเข้าถึงข้อมูลผ่านอุปกรณ์ที่หลากหลาย มีช่องทางการติดต่อสื่อสารและให้การช่วยเหลือ มีการนำเสนอกิจกรรมเทศกาลในช่วงต่าง ๆ มีการแนะนำข้อมูลสถานที่ท่องเที่ยวที่ตรงกับความต้องการ มีการแบ่งประเภทสถานที่ท่องเที่ยวบนแผนที่เพื่อความสะดวกในการใช้งาน ด้านเนื้อหาข้อมูลบนระบบสารสนเทศเพื่อการท่องเที่ยวนั้นนักท่องเที่ยวมีความต้องการอยู่ในระดับมากในทุกปัจจัย โดยเรียงตามลำดับจากมากไปหาน้อย ได้แก่ ข้อมูลสถานที่ท่องเที่ยว กิจกรรมท่องเที่ยว การเดินทาง ที่พัก ความปลอดภัยและการขอความช่วยเหลือ และสถานบริการภาครัฐ
Article Details
เอกสารอ้างอิง
เกศิณี โพธิ์เพชร, สุพิศ ฤทธิ์แก้ว และสมนึก เอื้อจิระพงษ์พันธ์. “พฤติกรรมนักท่องเที่ยวต่างชาติในแหล่งท่องเที่ยวขนอม จังหวัดนครศรีธรรมราช”. วารสารวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์. 37, 2 (กรกฎาคม-ธันวาคม (2563): 110-136.
บุษราภรณ์ กอบกิจพานิชผล และพลากร แก้วทิพย์. “การวิเคราะห์พฤติกรรมการท่องเที่ยวของกลุ่มนักท่องเที่ยวที่มีความหลากหลายทางเพศในจังหวัดเชียงใหม่”. วารสารวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย. 17, 2 (กรกฎาคม-ธันวาคม 2565): 92-93.
เบญจมาภรณ์ คงชนะ และเรณุกา ขุนชำนาญ. “พฤติกรรมการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศของนักท่องเที่ยวเชิงเกษตร: กรณีศึกษาสวนสละอาทิตย์ จังหวัดสุราษฎร์ธานี”. วารสารวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี. 5, 1 (มกราคม-มิถุนายน 2561): 145-1665.
ไพศาล กาญจนวงศ์ และรักธิดา ศิริ. “พฤติกรรมการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารทางการท่องเที่ยวของนักท่องเที่ยวชาวจีนที่เดินทางมาเที่ยวในจังหวัดเชียงใหม่” วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏยะลา. 13, 1 (มกราคม-เมษายน 2561): 101-113.
โอภาส เอี่ยมสิริวงศ์. การวิเคราะห์และออกแบบระบบ (ฉบับปรับปรุงเพิ่มเติม). กรุงเทพฯ: ซีเอ็ดยูเคชั่น, 2566.
Adeola, O., & Evans, O. “Digital tourism: Mobile phones, internet, and tourism in Africa”. Tourism Recreation Research. 44, 2 (2019): 190-202.
Assael, H. Consumer behavior and marketing action (2nd ed.). Kent Pub. Co.: Boston, Mass, 1984.
Boto-Garcia, D.. “Habit formation in tourism travelling”. Journal of Travel Research. 61, 1 (2020): 16-32.
Mukherjee, R., Datta, D., Ganguly, G., Bandopadhyay, S., Chakraborty, C., Pal, B., & Chatterjee, D.. “Application of data visualization: Realization of car rental system”. In Emerging Technologies in Data Mining and Information Security: Proceedings of IEMIS 2022, 1 (2022): 41-46.
Puspawati, D.P., & Ristanto, H.. “Strategi promosi digital untuk pengembangan pariwisata kota magelang”. Journal Jendela Inovasi Daerah. 1, 2 (2018):1-20.
Wongmonta, S. “Post-COVID 19 tourism recovery and resilience: Thailand context”. International Journal of Multidisciplinary in Management and Tourism. 5, 2 (2021): 137–148.
