การใช้เทคโนโลยีสารสนเทศยุคใหม่เพื่อจัดการเรียนการสอนของครูสำนักงานส่งเสริมการเรียนรู้จังหวัดศรีสะเกษ

Main Article Content

จิรสุดา วชิรเมธิน
ชวนคิด มะเสนะ

บทคัดย่อ

การวิจัยในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษาการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศยุคใหม่เพื่อจัดการเรียนการสอนของครูสำนักส่งเสริมการเรียนรู้จังหวัดศรีสะเกษ (2) เปรียบเทียบการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศยุคใหม่เพื่อจัดการเรียนการสอนของครูครูสำนักส่งเสริมการเรียนรู้จังหวัดศรีสะเกษ จำแนกตาม อายุ ระดับการณ์ศึกษา และประสบการณ์ (3) ศึกษาแนวทางการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศยุคใหม่เพื่อจัดการเรียนการสอนของครูสำนักงานส่งเสริมการเรียนรู้จังหวัดศรีสะเกษ ตัวอย่างที่ศึกษา คือ ครูผู้สอน จำนวน 140 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสอบถามแบบประมาณค่า 5 ระดับ มีค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ .95 และใช้แบบสัมภาษณ์แบบมีโครงสร้าง สถิติที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบค่าที (t-test) การทดสอบค่าความแปรปรวนทางเดียว (F-test) และการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า 1) การใช้เทคโนโลยีสารสนเทศยุคใหม่เพื่อจัดการเรียนการสอนของครูสำนักงานส่งเสริมการเรียนรู้จังหวัดศรีสะเกษ โดยรวมอยู่ในระดับมาก 2) การเปรียบเทียบการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศยุคใหม่เพื่อจัดการเรียนการสอนของครูสำนักงานส่งเสริมการเรียนรู้จังหวัดศรีสะเกษ จำแนกตามอายุ โดยรวมมีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 จำแนกตามระดับการศึกษา และจำแนกตามประสบการณ์ในการทำงานความคิดเห็นไม่แตกต่างกัน 3) แนวทางการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศยุคใหม่เพื่อจัดการเรียนการสอนพบดังนี้ ด้านหลักสูตรสถานศึกษา ครูควรมีการวิเคราะห์หลักสูตรสถานศึกษาในแต่ละรายวิชาและใช้ระบบเอ็นอีเอฟ-แอลเอ็มเอส ในการบริหารจัดการโดยนำเทคโนโลยีสารสนเทศยุคใหม่มาปรับปรุงพัฒนาหลักสูตรให้สอดคล้องกับความต้องการของผู้เรียo ด้านสื่อการเรียนการสอน ครูควรเลือกใช้สื่อเทคโนโลยีสารสนเทศยุคใหม่มาช่วยแก้ปัญหาของผู้เรียน ด้านการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ ครูควรมีการบูรณาการวางแผนการสอนสอดคล้องกับหลักสูตรสถานศึกษา มีการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศยุคใหม่ที่สร้างบรรยากาศในห้องเรียน และด้านการวัดและประเมินผล ครูควรใช้เทคโนโลยีสารสนเทศยุคใหม่ใน การวัดและประเมินผลเพื่อนำมาปรับปรุงการจัดการเรียนการสอน

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
วชิรเมธิน . จ. . . ., & มะเสนะ ช. . . (2024). การใช้เทคโนโลยีสารสนเทศยุคใหม่เพื่อจัดการเรียนการสอนของครูสำนักงานส่งเสริมการเรียนรู้จังหวัดศรีสะเกษ. วารสารพุทธศาสตร์ มจร.อุบลราชธานี, 6(1), 233–244. สืบค้น จาก https://so12.tci-thaijo.org/index.php/JOBU2025/article/view/5416
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กรรณิกา ลิ่มศิลา. (2550). สภาพการใช้คอมพิวเตอร์เพื่อการเรียนการสอนของครูผู้สอนในสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน อำเภอกระบุรี สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การ ศึกษาระนอง. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี,

จิราพร มีเทพ. (2554). การศึกษาสภาพการใช่คอมพิวเตอร เพื่อการเรียนการสอนของครูผูสอนในโรงเรียน สังกัดสํานักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุราษฎรธานี เขต 2 บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎรธานี.

ชิษณุพงศ์ พรวนต้นไทร. (2556). สภาพการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศเพื่อการจัดการเรียนการสอนของโรงเรียนในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาในกรุงเทพมหานคร. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนดุสิต.

ถาวร สุวรรณไตรย์. (2558). การพัฒนาศักยภาพครูในการจัดการเรียนรู้บูรณาการแบบครบวงจร โรงเรียนบ้านเหล่าสร้างถ่อ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษามุกดาหาร. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยนครพนม.

บุญชม ศรีสะอาด. (2556). การวิจัยเบื้องต้น. พิมพ์ครั้งที่ 9. กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาสน.

บุศรินทร์ เสาทอง. (2560). “สภาพการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารของสำนักงานส่งเสริมการศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัย จังหวัดบุรีรัมย์,” การประชุมวิชาการแสดงผลงานวิจัยระดับบัณฑิตศึกษา ครั้งที่ 2; 20 มกราคม 2560; มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม. หน้า 1044-1053.

ปิยพร ถาวะราภรณ์. (2553). สภาพการใช้คอมพิวเตอร์เพื่อการจัดการเรียนการสอนของครูในโรงเรียนมัธยมศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาสุราษฎร์ธานี เขต 3. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี, 2553.

พนม คลี่ฉายา. (2563). การใช้เทคโนโลยีดิจิทัลของผู้สูงอายุ และข้อเสนอเพื่อการเสริมสร้างภาวะพฤฒิพลังของผู้สูงอายุไทย. กรุงเทพฯ: สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ, 2563

พระมหาจักรพล สิริธโร. (2564). “การศึกษาในยุคNEW NALMAL,” Journal Of Modern Learning Development. 6, 6 (พฤศจิกายน-ธันวาคม 2564): 346-356.

รุ้งลดา ผินสู่. (2557). สภาพการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศในโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาบุรีรัมย์ เขต 2. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์,

วรรณวีร์ บุญคุ้ม. (2562). การพัฒนารูปแบบกจิกรรมการเรียนรู้ของครู กศน. ตำบลในภูมิภาคตะวันตกเพื่อพัฒนาทักษะการคิดของผู้เรียน. (ออนไลน์) 2 พฤศจิกายน 2562. (อ้างเมื่อ 12 ตุลาคม 2565). จาก https://researchcafe.org/non-formal-education/

วลัยรัตน โตวิกกัย. (2552). บทบาทของเทคโนโลยีสารสนเทศต่อการศึกษา. (ออนไลน์) 17 กุมภาพันธ์ 2552 (อ้างเมื่อ 10 ตุลาคม2565) จาก https://www.gotoknow.org/posts/242734

สมศักดิ์ คงเทศ. (2553). การใช้เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร (ICT) ของครูในสถานศึกษา ตำบลบางนายสี อำเภอเมืองตะกั่วป่า จังหวัดพังงา. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนดุสิต.

สายสุดา ปั้นตระกูล, กาญจนา เผือกคง และปริศนา มัชฌิมา. (2556). การศึกษาสภาพการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศในการเรียนการสอนระดับอนุบาลในโรงเรียนสังกัดกรุงเทพมหานคร. กรุงเทพฯ : รายงานการวิจัย มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนดุสิต.

สุระชาติ ชุมพร. (2550). สภาพและปัญหาการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศในสถานศึกษาของผู้บริหารสถานศึกษาโรงเรียนสังกัดกลุ่มการศึกษาท้องถิ่นที่ 9. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี.

สุรศักดิ์ เวียนรอบ. (2557). การศึกษาสมรรถนะการบริหารเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารของผู้บริหารสถานศึกษาของโรงเรียนมาตรฐานสากลสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต 1. บัณฑิตวิทยาลัย : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

สุรพงษ์ แสงสมุข. (2564). “แนวทางการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศเพื่อการบริหารสถานศึกษาของกลุ่มโรงเรียนช่องแคบ-คีรีราษฎร์ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาตาก เขต 2,”วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์. 8, 11 (พฤศจิกายน 2564): 181-194

อาภรณ์ ใจเที่ยง. (2553). หลักการสอน. พิมพ์ครั้งที่ 3. กรุงเทพฯ: โอ.เอส.พริ้นติ้งเฮาส์, 2553.