การศึกษาความสัมพันธ์ของอาหาร 4 ในสัมมาทิฏฐิสูตร ต่อพัฒนาการของมนุษย์

บทคัดย่อ

บทความวิชาการนี้เป็นการนำเสนอแนวคิดอาหาร 4 ในสัมมาทิฏฐิสูตรนั้นประกอบด้วย 1. กวฬิงการาหาร อาหาร คือ คำข้าวและสิ่งที่มนุษย์ต้องดื่มกินหรือรับประทานเพื่อประโยชน์ต่อการเจริญเติบโตของร่างกาย 2. ผัสสาหาร อาหาร คือ ผัสสะ ได้แก่ การกระทบกันของอายตนะภายนอกและอายตนะภายใน 3. มโนสัญเจตนาหาร อาหาร คือ มโนเจตนา ได้แก่ ความจงใจ และ 4. วิญญาณหาร คือ วิญญาณ ได้แก่ การรับรู้ ทั้ง 3 ข้อหลังที่กล่าวมานี้ เป็นอาหารที่เกิดขึ้นจากการสัมผัสเรียนรู้ผ่าน ตา หู จมูก ลิ้น กาย ใจ ซึ่งสัมพันธ์ต่อพัฒนาการทางสติปัญญา ด้านอารมณ์ ด้านพันธุกรรม และด้านสังคม และอาหาร 4 ในสัมมาทิฏฐิสูตรเมื่อเรียนรู้และเข้าใจในหลักการเหล่านี้ก็จะทำให้มนุษย์เข้าใจหลักการปฏิบัติตัวและเข้าใจในบริบทของตัวเองและสังคมนั่นหมายถึงพัฒนาการด้านสติปัญญาทางสังคม ในการอยู่ร่วมกันต่อกฎเกณฑ์ วัฒนธรรม ประเพณี กฎหมาย เพื่อให้ชีวิตมีความสุข เกิดความรัก ความสามัคคี และความสงบสุขในสังคมขึ้น ดังนั้น อาหาร 4 ในสัมมาทิฏฐิสูตรจึงครอบคลุมชีวิตมนุษย์ทั้งระบบ การศึกษาและทำความเข้าใจต่อการบริโภคจะทำให้มนุษย์รู้จักในการจัดระบบระเบียบในการดำรงชีวิต อาหาร 4 ในสัมมาทิฏฐิสูตรจึงมีความสัมพันธ์อย่างยิ่งโดยเฉพาะต่อพัฒนาการของมนุษย์