ศึกษากระบวนการทอผ้าไหมด้วยภูมิปัญญาการออกแบบลวดลายปราสาทหินของชุมชนในจังหวัดศรีสะเกษ

Main Article Content

พระพรสวรรค์ ใจตรง
สุทัศน์ ประทุมแก้ว
พระกัญจน์ กนฺตธมฺโม
พระเสกสรรค์ ฐานยุตฺโต

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาสำรวจงานหัตถกรรมการทอผ้าไหมของชุมชนด้วยภูมิปัญญาการออกแบบลวดลายผ่านปราสาทหิน 2) เพื่อศึกษากระบวนการทอ ผ้าไหมด้วยภูมิปัญญาการออกแบบลวดลายปราสาทหินของชุมชนในจังหวัดศรีสะเกษ 3) เพื่อการพัฒนาลวดลายผ้าไหมลายปราสาทหินของชุมชนในจังหวัดศรีสะเกษ ซึ่งเป็นการวิจัย เชิงคุณภาพด้วยการลงพื้นที่สัมภาษณ์เก็บข้อมูลจากผู้ให้ข้อมูลสำคัญ โดยมีผู้ให้ข้อมูลสำคัญ จำนวน 15 คน ประกอบด้วย ผู้นำท้องถิ่น นักวิชาการด้านพัฒนาชุมชน ประธานสภาวัฒนธรรมตำบล และปราชญ์ชาวบ้าน ผลการศึกษาพบว่า การสำรวจงานหัตถกรรมการทอผ้าไหมของชุมชนด้วยภูมิปัญญาการออกแบบลวดลายผ่านปราสาทหิน มีวิธีการทอผ้าไหมด้วยภูมิปัญญาที่เกิดจากการย้อมดำผลมะเกลือ มีกระบวนการย้อมโดยการใส่พืชที่ให้กลิ่นหอม เช่น ใบเล็บครุฑ ต้นสาบแร้ง สาบกา และ ว่านหอม เป็นต้น ซึ่งผ้าแต่ละชนิดมีลักษณะเฉพาะที่มีกรรมวิธีการมัด การย้อม การทอ และลวดลาย ที่เป็นอัตลักษณ์ของชุมชน ลวดลายที่ปรากฏบนผืนผ้าล้วนเป็นสัญลักษณ์ที่ช่างทอผ้ากำหนดขึ้นเพื่อสื่อถึงความคิด ความเชื่อ ความรู้สึก และความเข้าใจของคนท้องถิ่นผ่านการหล่อหลอมจากพระพุทธศาสนาด้วยหลักธรรมที่สร้างความรัก ความสามัคคีต่อชุมชน และให้มีการสืบสานและสืบต่อถึงชนรุ่นหลัง การพัฒนาลวดลายผ้าไหมลายปราสาทหินของชุมชนในจังหวัดศรีสะเกษ สิ่งสำคัญของการพัฒนาหัตถกรรมผ้าไหมของชุมชน คือ การสร้างเครือข่าย แต่ละเครือข่ายต่างมีจุดเริ่มต้นหรือถูกสร้างมาด้วยวิธีการต่าง ๆ กัน แบ่งชนิดของเครือข่ายออกเป็น 3 ลักษณะ คือ 1) เครือข่ายที่เกิดโดยธรรมชาติ เครือข่ายประเภทนี้ มักใช้เวลาก่อร่างสร้างตัวที่ยาวนาน 2) เครือข่ายจัดตั้ง เครือข่ายจัดตั้งมีความเกี่ยวพันกับนโยบายหรือการดำเนินงานของภาครัฐเป็นส่วนใหญ่ และ 3) เครือข่ายวิวัฒนาการ เครือข่ายในลักษณะนี้พบเห็นอยู่มากมาย เช่น เครือข่ายผู้สูงอายุ เครือข่ายโรงเรียนสร้างเสริมสุขภาพ เครือข่ายวิสาหกิจชุมชน เป็นต้น

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
ใจตรง พ., ประทุมแก้ว ส. ., กนฺตธมฺโม พ., & ฐานยุตฺโต พ. . (2024). ศึกษากระบวนการทอผ้าไหมด้วยภูมิปัญญาการออกแบบลวดลายปราสาทหินของชุมชนในจังหวัดศรีสะเกษ. วารสารพุทธศาสตร์ มจร.อุบลราชธานี, 6(2), 1997–2008. สืบค้น จาก https://so12.tci-thaijo.org/index.php/JOBU2025/article/view/5354
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

ดวงเด่น บุญปก. (2562). “อัตลักษณ์และสัญลักษณ์ของผ้าไหมพื้นเมืองกลุ่มเขมรถิ่นไทย”. วารสารวิชาการคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์. 10(1), 97.

พระครูประภัทรสุตธรรม (วีรศักดิ์ ปภสฺสโร). (2560). “การอนุรักษ์และพัฒนาภูมิปัญญาการทอผ้าไหมของกลุ่มทอผ้าไหม บ้านดูนาหนองไผ่ ตำบลนาหนองไผ่ อำเภอชุมพลบุรี จังหวัดสุรินทร์”. วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการพัฒนาสังคม. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระมหาณัฐพันธ์ สุทสฺสนวิภาณี (หาญพงษ์). (2561). “การวิเคราะห์ความงามผ้าไหมนครชัยบุรินทร์ตามทฤษฎีวัตถุวิสัย”. วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาปรัชญา. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

ศักดิ์ชาย สิกขา. ผศ. ดร.. (2554). ลายผ้าเอกลักษณ์ จังหวัดศรีสะเกษ. อุบลราชธานี: โรงพิมพ์อุบลกิจออฟเซ็ท.

สุทัศน์ ประทุมแก้ว. ดร. และคณะ. (2562). “การพัฒนาผลิตภัณฑ์และส่งเสริมสัมมาชีพของหมู่บ้านรักษาศีล 5 ในจังหวัดศรีสะเกษ”. รายงานวิจัย. สถาบันวิจัยพุทธศาสตร์: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

สุภางค์พิมพ์ คล้ายธานี และคณะ. (2561). “การบริหารจัดการผ้าทอมือพื้นเมืองเพื่ออัตลักษณ์ที่โดดเด่นในอาเซียน”. รายงานวิจัย. สถาบันวิจัยพุทธศาสตร์: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.