ความขัดแย้งทางการเมืองของประเทศไทย

Main Article Content

จักรพงศ์ ชื่นดวง

บทคัดย่อ

บทความวิชาการนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อนำเสนอความขัดแย้งทางการเมืองของประเทศไทยซึ่งความขัดแย้งทางการเมืองเป็นการปะทะกันของอุดมการณ์ ผลประโยชน์ และอำนาจระหว่างกลุ่มการเมือง พรรคการเมือง หรือประชาชนที่มีความคิดเห็นหรือแนวทางในการบริหารประเทศที่แตกต่างกัน ความขัดแย้งนี้อาจเกิดจากบุคคล กลุ่ม หรือทางสังคม จึงอาจนำไปสู่ความไม่สงบทางการเมืองหรืออาจเกิดการเปลี่ยนแปลงทางโครงสร้างของอำนาจ ซึ่งส่งผลกระทบอย่างมากต่อเสถียรภาพของประเทศ กล่าวได้ว่าความขัดแย้งทางการเมืองในประเทศไทยเกิดขึ้นจากหลายปัจจัย เช่น ความแตกต่างทางอุดมการณ์การเมือง ระเบียบการปกครองที่ไม่โปร่งใส ความไม่เท่าเทียมทางสังคม รวมถึงการเข้าถึงทรัพยากรและผลประโยชน์ทางการเมืองที่ไม่เท่ากัน ความขัดแย้งเหล่านี้มักเกิดขึ้นในรูปแบบของการประท้วงการประสานงานทางการเมืองหรือการใช้ความรุนแรงระหว่างกลุ่มต่างๆ ซึ่งสิ่งเหล่านี้เป็นสิ่งที่มีผลกระทบทั้งในระดับบุคคลและสังคมโดยรวม

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
ชื่นดวง จ. . (2025). ความขัดแย้งทางการเมืองของประเทศไทย. วารสารพุทธศาสตร์ มจร.อุบลราชธานี, 7(1), 2255–2268. สืบค้น จาก https://so12.tci-thaijo.org/index.php/JOBU2025/article/view/4721
ประเภทบทความ
บทความวิชาการ

เอกสารอ้างอิง

กิติมา ปรีดีดิลก. (2529). การบริหารและการนิเทศการศึกษาเบื้องต้น. กรุงเทพฯ : อักษรนิพัฒน์.

เกษียร เตชะพีระ. (2553). สงครามระหว่างสี : ก่อนถึงจุดที่ไม่อาจหวนกลับ. กรุงเทพฯ : โอเพ่นบุ๊กส์.

ชาญวิทย์ เกษตรศิริ. (2544). ประวัติการเมืองไทย. พิมพลักษณ์, กรุงเทพฯ : มูลนิธิโครงการตำราสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์.

________. (2546). อยุธยา : Discovering Ayutthaya. พิมพ์ครั้งที่ 2.กรุงเทพฯ :Vachirintsarn.

นารีวรรณ กลิ่นรัตน์. (2550). การมีส่วนร่วมทางการเมืองของชนชั้นกลางไทยในกระแสโลกาภิวัตน์. กรุงเทพฯ : มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

ปธาน สุวรรณมงคล. (2552). การเมืองท้องถิ่น : การเมืองของใคร โดยใคร เพื่อใคร. กรุงเทพฯ : พิมพ์อักษร.

สมใจ ลักษณะ. (2543). การพัฒนาประสิทธิภาพในการทำงาน. กรุงเทพฯ : คณะวิทยาการจัดการสถาบันราชภัฎสวนสุนันทา.

สืบวงษ์ สุขะมงคล. (2557). การบริหารจัดการความขัดแย้งทางการเมืองในประเทศไทย ระหว่างปี พ.ศ.2544-2555. วารสารเกษมบัณฑิต, พิมพ์ครั้งที่ 5 ฉบับที่ 1 หน้า 39.

ลิขิต ธีรเวคิน. (2557). ความสัมพันธ์ระหว่างการเมืองและเศรษฐกิจ. วารสารวิทยาการจัดการ, พิมพ์ครั้งที่ 1 ฉบับที่ 1 หน้า 1-16.

สุนัย เศรษฐ์บุญสร้าง. (2552). ทางออกวิกฤติ ความขัดแย้งแตกแยก ในระบบสังคมไทย. กรุงเทพฯ : อุษาการพิมพ์.

Gollob, et al. (2010). A Beginners Guide to Structural Equation Modeling. (3 ed.). New York.