แนวทางการประยุกต์ใช้หลักพุทธธรรมในงานสาธารณสงเคราะห์คณะสงฆ์อำเภอเมืองอุบลราชธานี
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความเรื่องนี้ มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษางานสาธารณะสงเคราะห์คณะสงฆ์อำเภอเมืองอุบลราชธานี 2) เพื่อศึกษาหลักพุทธธรรมเกี่ยวกับงานสาธารณะสงเคราะห์ 3) เพื่อเสนอแนวทางประยุกต์ใช้หลักพุทธธรรมในงานสาธารณสงเคราะห์คณะสงฆ์ อำเภอเมืองอุบลราชธานี จังหวัดอุบลราชธานี งานวิจัยนี้เป็นงานวิจัยเชิงคุณภาพภาคสนาม ผลการวิจัยพบว่า พระสังฆาธิการมีบทบาทหน้าที่ในการบริหารกิจการคณะสงฆ์ให้เป็นไปด้วยความสงบเรียบร้อย ถูกต้องตามพระธรรมวินัย 6 ด้าน คือ 1) ด้านการปกครอง 2) ด้านการศาสนศึกษา 3) ด้านการศึกษาสงเคราะห์ 4) ด้านการเผยแผ่พระพุทธศาสนา 5) ด้านการสาธารณูปการ 6) ด้านการสาธารณสงเคราะห์ เพื่อการพัฒนาวัด ชุมชน สังคม และประเทศ ให้มีความ เจริญก้าวหน้ารุ่งเรืองสืบต่อไป แนวทางการประยุกต์ใช้หลักธรรมในพระพุทธศาสนาในงานสาธารณะสงเคราะห์ของคณะสงฆ์อำเภอเมืองอุบลราชธานี ประกอบด้วย 1) ด้านการปกครอง พระสงฆ์มีบทบาทหน้าที่ในด้านการปกครอง โดยใช้พระราชบัญญัติคณะสงฆ์เป็นเครื่องมือในการปกครอง 2) ด้านการศาสนศึกษา ส่งเสริมพื้นฐานอันเป็นแก่นแท้ของหลักธรรมคำสอน 3) ด้านการเผยแผ่พระพุทธศาสนา ดำเนินการเพื่อให้หลักคำสอนในพระพุทธศาสนาแพร่หลายออกไป ทำให้มีผู้เคารพเสื่อมใสศรัทธาในพระรัตนตรัย 4) ด้านการสาธารณูปการ ใช้หลักพรหมวิหารธรรม ลงมือปฏิบัติงานสาธารณูปการ ก่อสร้างศาสนวัตถุขึ้นใหม่ การช่อมแซมของเก่า และการปรับปรุงตกแต่งศาสนวัตถุและศาสนสถานเดิมให้มีความเหมาะสมยิ่งขึ้น 5) ด้านการสาธารณสงเคราะห์ ดำเนินกิจการให้เป็นสาธารณประโยชน์ และประยุกต์ใช้หลักพุทธธรรมอันเหมาะสมมี หลักสังคหวัตถุธรรม หลักสาราณียธรรม และหลักพรหมวิหารธรรม พระสงฆ์ในฐานะเป็นผู้ทำหน้าที่ต้องมีบทบาทหน้าที่ทั้ง 3 ด้าน ได้แก่ ด้านการศึกษาด้านการเผยแผ่และด้านการสงเคราะห์ คือ เป็นผู้ให้ความรู้ ให้คำปรึกษาแนะนำ
Article Details
เอกสารอ้างอิง
พระธรรมปิฎก (ป.อ.ปยุตฺโต). (2543). ความสำคัญของพระพุทธศาสนาในฐานะศาสนาประจำชาติ. พิมพ์ครั้งที่ 10, กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ สหธรรมิก,
พระราชวรมุนี (ประยุทธ์ ปยุตฺโต). (2523). พระพุทธศาสนากับสังคมไทยปัจจุบัน. กรุงเทพฯ:สำนักพิมพ์เคล็ดไทย.
ชาเรือง วุฒิจันทร์. (2541). การพัฒนากิจการคณะสงฆ์และการพระศาสนาเพื่อความมั่นคงแห่งชาติ.กรุงเทพฯ: กรมการศาสนา.
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ.ปยุตฺโต). (2559). พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลธรรม. พิมพ์ครั้งที่ 36, กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ ผลิธัมม์จำกัด.