แนวคิดพุทธจริยศาสตร์และเกณฑ์ตัดสินจริยธรรมในการทำมุสาวาท
Main Article Content
บทคัดย่อ
จริยศาสตร์ เป็นศาสตร์ว่าด้วยความดีและศิลปะในการตัดสินใจถ้าพูดถึงจริยธรรม คนส่วนมากก็เพ่งเล็งไปถึงศีลกินเพล จำศีลภาวนาไม่ทำอย่างอื่นอันจะช่วยให้สังคมก้าวหน้า แต่ความเป็นจริงแล้วจริยธรรมหมายถึงความ ประพฤติ การกระทำและความคิดที่ถูกต้องเหมาะสม การทำหน้าที่ของตนอย่างถูกต้องสมบูรณ์ เว้นสิ่งที่ควรเว้น กระทำสิ่งที่ควรกระทำ ด้วยความฉลาด รอบคอบ รู้เหตุ รู้ผล ถูกต้องตามกาลเทศะและบุคคล จริยธรรมจึงเป็นสิ่งจำเป็นสำหรับทุกคนในทุกอาชีพทุกสังคม สังคมอยู่รอดได้ก็ด้วยจริยธรรม จะสงบสุขหรือวุ่นวายก็ขึ้นกับจริยธรรมที่ปัจเจกชน ครอบครัว หรือสังคมนั้นๆประพฤติได้มากน้อยเพียงใดพุทธศาสนามีหลักสำหรับให้คนทั่วไปปฏิบัติละเว้นจากการทำชั่วมุ่งทำแต่ความดีแนวปฏิบัติที่ทำให้คนในสังคมอยู่รวมกันสงบสุข กล่าวคือ การอยู่รวมกันของคนในสังคมโดยตามปกติจะปรารถนาแต่ความสุขมากกว่าความทุกข์ ตามทัศนะของพุทธศาสนาความปรารถนาดังกล่าวของคนในสังคมสามารถประพฤติปฏิบัติให้สมปรารถนาได้คือหลักจริยศาสตร์ของพระพุทธศาสนา
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กรมการศาสนา. (2525).พระไตรปิฎกภาษาไทย อังคุตตรนิกาย อัฎฐกนิบาต เล่มที่ 23. กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์ การศาสนา.
ณัทธีร์ ศรีดี.(2562). พฤติกรรมเชิงจริยธรรมเรื่องมุสาวาทของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนปลายโรงเรียนที่ตั้งในเขตเทศบาลอำเภอเมือง จังหวัดนครปฐม.วารสาร
มหาจุฬาวิชาการ ปีที่ 6 ฉบับพิเศษ.
วศิน อินทสระ. (2549). จริยศาสตร์. พิมพ์ครั้งที่ 5. กรุงเทพฯ : บรรณกิจ 1991.
พระโพธิญาณเถร (หลวงพ่อชา สุภัทโท). (มปป.).ทางสายกลาง. กรุงเทพฯ : ธรรมสภา.
บุญมี แทนแก้ว. (2539). จริยศาสตร์. พิมพ์ครั้งที่ 3 .กรุงเทพฯ : พิมพ์ที่ โอ. เอส. พริ้นติ้งเฮ้าส์.
______. (2545). พุทธปรัชญาเถรวาท. กรุงเทพฯ : โอเดียนสโตร์.