รูปแบบการพัฒนาสมรรถนะของพระคิลานุปัฏฐากในจังหวัดนครราชสีมา

Main Article Content

พระธนธาดา รตนปญฺโญ
เบญจมาศ สุวรรณวงศ์
พระมหาสุพร รกฺขิตธมฺโม

บทคัดย่อ

การวิจัยมีวัตถุประสงค์ คือ 1) เพื่อศึกษาการพัฒนาสมรรถนะพระคิลานุปัฏฐาก 2) เพื่อศึกษารูปแบบการพัฒนาสมรรถนะของพระคิลานุปัฏฐากในจังหวัดนครราชสีมา 3) เพื่อศึกษานำเสนอรูปแบบการพัฒนาสมรรถนะของพระคิลานุปัฏฐากในจังหวัดนครราชสีมา การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ ภาคสนาม การพัฒนาสมรรถนะพระคิลานุปัฏฐาก มีองค์ความรู้ความเข้าใจเรื่องการดูแลผู้ป่วยและการดูแลสุขภาพพระสงฆ์ตามหลักพระธรรมวินัย และสถานการณ์สุขภาพ ที่เชื่อมโยงกับกิจวัตร 10 อย่างของพระสงฆ์ ตระหนักถึงความจำเป็นในการดูแลพระสงฆ์ตามแนวทางธรรมนูญสุขภาพพระสงฆ์แห่งชาติ และสามารถการประเมินสภาวะและ พฤติกรรมสุขภาพของตนเองและเรียนรู้การประเมินความรู้สึกของผู้รับการช่วยเหลือดูแลได้ รูปแบบการพัฒนาสมรรถนะของพระคิลานุปัฏฐากในจังหวัดนครราชสีมา พระคิลานุปัฏฐาก มีทักษะ มีประสบการณ์ในการปฏิบัติการและการทำงานในการดูแลสุขภาพอนามัยตามหลักพระธรรมวินัยและให้คำแนะนำดูแลพระสงฆ์ภายในวัด และชุมชน มีความรู้ ความเข้าใจ เกี่ยวกับโรคที่พบบ่อยในกลุ่มพระสงฆ์ พฤติกรรมเสี่ยง การป้องกัน การส่งเสริมสุขภาพและการดูแลเบื้องต้น ตลอดจนมีความรู้ ความเข้าใจ ในการดูแลช่วยเหลือผู้ป่วยระยะสุดท้าย พระคิลานุปัฏฐาก มีศักยภาพในการสร้างการมีส่วนร่วมและการสร้างเครือข่ายพระสงฆ์แกนนำชุมชนในการดูแลสุขภาพพระสงฆ์ มีความรู้ ความเข้าใจในองค์ประกอบและความสำคัญในการส่งเสริมสุขภาพดูแลพระสงฆ์ สามารถนำความรู้ที่ได้ มาประยุกต์ใช้ในการปฏิบัติการดูแลพระสงฆ์ได้อย่างถูกต้องตามหลักพระธรรม สามารถนำความรู้ที่ได้ มาประยุกต์ใช้ในการปฏิบัติการดูแลพระสงฆ์ได้อย่างถูกต้องตามหลักพระธรรมวินัยและถูกต้องตามหลักวิชาการ อย่างมีประสิทธิภาพ

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
รตนปญฺโญ พ. . ., สุวรรณวงศ์ เ. ., & รกฺขิตธมฺโม พ. . (2025). รูปแบบการพัฒนาสมรรถนะของพระคิลานุปัฏฐากในจังหวัดนครราชสีมา. วารสารพุทธศาสตร์ มจร.อุบลราชธานี, 7(1), 637–650. สืบค้น จาก https://so12.tci-thaijo.org/index.php/JOBU2025/article/view/3811
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

_______. (2565). อรรถกาภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระธรรมปิฎก (ป.อ. ปยุตฺโต). (2554). พุทธธรรม ฉบับประมวลศัพท์, พิมพ์ครั้งที่ 17.กรุงเทพฯ:โรงพิมพ์พระพุทธศาสนาของธรรมสภา

พระธรรมปิฎก (ป.อ.ปยุตฺโต). สุขภาวะองค์รวมแนวพุทธ”. พุทธจักร, ปีที่ 59 ฉบับที่ 11 (พฤศจิกายน 2548) : 5

พระพรหมวชิรญาน, (2560). ธรรมนูญสุขภาพพระสงฆ์แห่งชาติ พุทธศักราช 2560. กรุงเทพฯ: บริษัท โอ.เอส. พริ้นติ้งเฮ้าส์ จำกัด.

พระกองสี ญาณธโร (พรมโพธิ์). (2560) ศึกษาวิเคราะห์การดำเนินชีวิตตามหลักภาวนา 4 ในพระพุทธศาสนา. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระใบฎีกาอรรถพล เตชพโล (ปานกลิ่น) และคณะ.(2563) .พุทธวิธีส่งเสริมสุขภาวะของพระสงฆ์ในเขตอำเภอพิชัย จังหวัดอุตรดิตถ์. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระอธิการเฉลิม กนฺตสาโร. พระคิลานุปัฏฐาก: บทบาทการดูแลสุขภาวะพระสงฆ์ 282 วารสารวิจยวิชาการ. ปีที่ 5 ฉบับที่ 2 (มีนาคม-เมษายน 2565) : 5.

วรศักดิ์ เพียรชอบ.(2553). หลักและวิธีการสอนวิชาพลศึกษา. กรุงเทพฯ: ไทยวัฒนาพานิช..

สุเอ็ด คชเสนี. (2531). กรณีศึกษาโรคเรื้อรัง : โรคหัวใจขาดเลือด. คลินิก, ปีที่ 14 ฉบับที่ 3 (พฤษภาคม 2531) :340.

สำนักส่งเสริมสุขภาพ กรมอนามัย.(2540). คู่มือการส่งเสริมการออกกำลังกายเพื่อสุขภาพ กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์องค์การสงเคราะห์ทหารผ่านศึก.

อุทัย สุดสุข. (2552). สาธารณสุขในพระไตรปิฎก บูรณาการสู่สุขภาพที่ดี ชีวีมีสุข. นนทบุรี: เทพประทานการพิมพ์.