การประยุกต์ใช้พุทธจริยศาสตร์ในการพัฒนาจิตสาธารณะ ของเยาวชนในสังคมดิจิทัล

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพปัญหาการพัฒนาจิตสาธารณะของเยาวชนในสังคมดิจิทัล 2) ศึกษาพุทธจริยศาสตร์ในการพัฒนาจิตสาธารณะของเยาวชน 3) ประยุกต์ใช้พุทธจริยศาสตร์ในการพัฒนาจิตสาธารณะของเยาวชนในสังคมดิจิทัล เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ เน้นการศึกษาเอกสาร นำเสนองานวิจัยแบบพรรณนาวิเคราะห์ ผลการวิจัยพบว่า สภาพปัญหาการพัฒนาจิตสาธารณะของเยาวชนในสังคมดิจิทัล เกิดจากปัจจัยหลายประการ สรุปเป็น 4 ประเด็น ได้แก่ 1) ปัญหาด้านการให้ทาน 2) ปัญหาด้านการใช้วาจาอ่อนหวาน 3) ปัญหาด้านการบำเพ็ญประโยชน์ และ 4) ปัญหาด้านการปฏิบัติตนสม่ำเสมอ พุทธจริยศาสตร์มุ่งเน้นหลักสังคหวัตถุ 4 อันเป็นหลักธรรมเพื่อการยึดเหนี่ยวจิตใจของบุคคลในสังคมให้เกิดความสามัคคี ประกอบด้วย ทาน ปิยวาจา อัตถจริยาและสมานัตตตา การประยุกต์ใช้พุทธจริยศาสตร์ในการพัฒนาจิตสาธารณะของเยาวชนในสังคมดิจิทัล มีการประยุกต์ใช้ในการพัฒนาจิตสาธารณะของเยาวชนใน 4 ด้าน ได้แก่ 1) ด้านการให้ทาน 2) ด้านการใช้วาจาอ่อนหวาน 3) ด้านการบำเพ็ญประโยชน์ และ 4) ด้านการปฏิบัติตนสม่ำเสมอ โดยใช้เป็นเครื่องมือในการปรับแก้ปัญหาการพัฒนาจิตสาธารณะของเยาวชนในสังคมดิจิทัลเพื่อการสร้างสรรค์สังคมแห่งความสุข