พุทธศาสนาในโลกโซเชียล : การตีความพุทธพจน์ในยุคดิจิทัล
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความนี้สำรวจการเปลี่ยนแปลงการตีความพุทธพจน์ในยุคดิจิทัล โดยวิเคราะห์ถึงความเสี่ยงและโอกาสที่เกิดจากการเผยแผ่พระพุทธศาสนาผ่านสื่อสังคมออนไลน์ เช่น Facebook, YouTube, และ Instagram การตีความและเผยแผ่พุทธพจน์ในสื่อเหล่านี้มีลักษณะที่กระชับและสั้นเกินไป อาจทำให้เกิดการบิดเบือนหรือสื่อสารผิดพลาดจากหลักธรรมดั้งเดิม การใช้โซเชียลมีเดียทำให้เนื้อหาธรรมะเข้าถึงได้ง่ายขึ้นและกระจายในวงกว้าง แต่ในขณะเดียวกันก็เป็นความท้าทายที่ต้องระมัดระวังไม่ให้เกิดการบิดเบือนสาระสำคัญของคำสอนและยังเปรียบเทียบรูปแบบการเผยแผ่พุทธศาสนาในอดีตที่เน้นการถ่ายทอดคำสอนผ่านการบรรยายธรรมะ การท่องจำและการศึกษาผ่านครูบาอาจารย์ กับการเผยแผ่ในยุคดิจิทัลที่มุ่งใช้สื่อออนไลน์เป็นหลัก ซึ่งช่วยให้คำสอนเข้าถึงคนรุ่นใหม่ได้ง่ายขึ้น แต่ก็มาพร้อมความเสี่ยงที่การตีความพุทธพจน์อาจไม่ครบถ้วนหรือสื่อสารผิดพลาด ซึ่งในยุคดิจิทัล การตีความพุทธพจน์จำเป็นต้องอาศัยความรู้และการวิเคราะห์เชิงลึก เพื่อให้สอดคล้องกับบริบทปัจจุบันและถูกต้องตามหลักธรรมเดิม บทความเน้นถึงความจำเป็นในการปรับตัวของการเผยแผ่คำสอนทางศาสนาให้เหมาะสมกับยุคดิจิทัล แต่ยังคงรักษาความถูกต้องของคำสอนดั้งเดิมไว้
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กมลวรรณ มนัสนันท์. (2565). การเผยแผ่พระพุทธศาสนาในยุคดิจิทัล: การเลือกใช้เทคโนโลยีและ สื่อที่เหมาะสม. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
กมลวรรณ มนัสนันท์. (2566). การเผยแผ่พระพุทธศาสนาในยุคดิจิทัล: บทบาทและความท้าทาย. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
ณัฐวุฒิ อุดมปัญญาวิทย์. (2562). การตีความพุทธพจน์ในยุคดิจิทัล: ความท้าทายและโอกาส. กรุงเทพฯ: สถาบันวิจัยทางศาสนา,
ป.อ. ประยุตฺโต. (2565). การรักษาความถูกต้องและเจตนารมณ์ของพุทธพจน์ในยุคปัจจุบัน. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
ป.อ. ประยุตฺโต. (2566). การเผยแผ่พระพุทธศาสนาในยุคดิจิทัล: การเลือกใช้เทคโนโลยีและสื่อที่เหมาะสม. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์,
ปกรณ์ วิชญาคม. (2563). การเผยแผ่พระพุทธศาสนาในยุคดิจิทัล: แนวทางและปัญหา. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์,
พระครูสังฆรักษ์พิทยา ญาณธโร. (2561). การเผยแผ่พุทธศาสนาในยุคดิจิทัล. กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต). (2554). พุทธธรรม: ฉบับปรับปรุงและเพิ่มเติม. กรุงเทพฯ:โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
สุจินต์ บริหารวนเขตต์. (2560). การเผยแผ่พุทธศาสนาในยุคดิจิทัล. กรุงเทพฯ:โรงพิมพ์บ้านธรรมะ.
สุชีพ ปุญญานุภาพ. (2564). การตีความคำสอนและเจตนารมณ์ของพุทธพจน์ในยุคปัจจุบัน. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
สุชีพ ปุญญานุภาพ. (2521). ประวัติการเผยแผ่พระพุทธศาสนาในประเทศไทย. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหามกุฏราชวิทยาลัย.
สุมินทร์ นวพงษ์. (2562). พุทธศาสนาในโลกปัจจุบัน: ปัญหาและแนวโน้ม. เชียงใหม่: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.