รูปแบบการพัฒนาเกษตรกรรมเชิงพุทธสมัยใหม่ ในจังหวัดบึงกาฬ

บทคัดย่อ

การวิจัยเรื่อง รูปแบบการพัฒนาเกษตรกรรมเชิงพุทธสมัยใหม่ในจังหวัดบึงกาฬ เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ มีวัตถุประสงค์การวิจัย 1. เพื่อศึกษาการพัฒนาเกษตรกรรมเชิงพุทธสมัยใหม่ 2. เพื่อศึกษาการพัฒนาเกษตรกรรมเชิงพุทธสมัยใหม่ในจังหวัดบึงกาฬ 3. เพื่อเสนอรูปแบบการพัฒนาเกษตรกรรมเชิงพุทธสมัยใหม่ในจังหวัดบึงกาฬ พบว่า 1. รูปแบบเชิงอนุรักษ์และพัฒนา (1) อนุรักษ์สิ่งแวดล้อม การเกษตรเชิงพุทธใช้หลักการทางศีล 5 และศีล 8 เป็นพื้นฐานในการประกอบสัมมาอาชีพ เพื่อสร้างการพึงพาอาศัยซึ่งกันและกันระหว่างมนุษย์กับสิ่งแวดล้อม ด้วยอินทรีย์ (2) วัฒนธรรมประเพณีแบบไทย ที่มีเกี่ยวกับเกษตรกรรมแบบดั้งเดิม คือการพึ่งพาอาศัยแบ่งปันอาหารกันในสังคมเดียวกัน (3) ภูมิปัญญาไทย และท้องถิ่นเพื่อการเรียนรู้และอยู่กับธรรมชาติอย่างมีความสุข (4) อาชีพเกษตรกรรมของไทย คือการไม่ยึดติดกับสิ่งเดิม ให้เรียนรู้เพื่อสร้างสินค้าทางการเกษตรแบบใหม่ 2. รูปแบบเชิงพึ่งพาตนเอง (1) สร้างปัจจัย 4 ความต้องการขั้นพื้นฐานให้กับครอบครัว (2) การพึ่งพาปัจจัยการผลิต ในการทำเกษตรอินทรีย์ (3) การพึ่งธรรม องค์ความรู้ต่าง ๆ ที่มีทั้งหลักธรรม ทฤษฎี หรือศาสตร์ต่าง ๆ การเกษตรทั้งแนวพุทธผสมกับทฤษฎีใหม่ในปัจจุบัน 3. รูปแบบเชิงเข้มแข็งของชุมชน (1) ปัจเจกบุคคลเข้มแข็ง เกษตรเชิงพุทธสามารถแก้ปัญหาบุคคลได้ โดยสามารถจำแนกออกเป็น 4 ทาง คือ หนี้สิน การมีรายได้เพิ่ม อาชีพที่มันคง มีความสุขในการทำการเกษตร (2) องค์กรเข้มแข็ง โดยการสร้างสินค้าที่มีคุณภาพ ผู้ผลิตมีการสร้างหลักธรรมประจำใจ