การบริหารงานวิชาการแบบมีส่วนร่วมของสถานศึกษาในกลุ่มเครือข่ายพัฒนาคุณภาพการศึกษาที่ 1 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่ การศึกษาประถมศึกษามหาสารคาม เขต 2
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาการบริหารงานวิชาการแบบมีส่วนร่วม ของสถานศึกษาในกลุ่มเครือข่ายพัฒนาคุณภาพการศึกษาที่ 1 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษามหาสารคาม เขต 2 2) เพื่อเปรียบเทียบการบริหารงานวิชาการแบบมีส่วนร่วม จำแนกตาม ตำแหน่ง และประสบการณ์การทำงาน 3) เพื่อศึกษาข้อเสนอแนะการบริหารงานวิชาการแบบมีส่วนร่วม กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย คือ ผู้บริหารและครูผู้สอนจำนวนทั้งสิ้น 148 คน เครื่องมือที่ใช้เป็นแบบสอบถามมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ มีค่าความเที่ยงตรงระหว่าง 0.67 – 1.00 และความเชื่อมั่นทั้งฉบับเท่ากับ .978 ผลการวิจัยพบว่า 1) ระดับการบริหารงานวิชาการแบบมีส่วนร่วม โดยรวมอยู่ในระดับมาก เมื่อพิจารณาเป็นรายด้าน โดยเรียงค่าเฉลี่ยสูงสุด ไปต่ำสุด ได้แก่ ด้านการประกันคุณภาพภายใน ด้านการจัดการเรียนการสอน ด้านการวัดและการประเมินผลการศึกษา ด้านการวิจัยเพื่อพัฒนาคุณภาพการศึกษา ด้านการนิเทศภายในสถานศึกษา ด้านการจัดทำหลักสูตรสถานศึกษา ตามลำดับ 2) การเปรียบเทียบระดับความคิดเห็นที่มีต่อการบริหารงานวิชาการแบบมีส่วนร่วม จำแนกตามตำแหน่ง โดยรวมแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 จำแนกตามจำแนกตามประสบการณ์การทำงาน โดยรวมไม่แตกต่างกัน 3) ข้อเสนอแนะการบริหารงานวิชาการแบบมีส่วนร่วม พบว่า สถานศึกษาควรวิเคราะห์หลักสูตรแกนกลาง เพื่อเตรียมความพร้อม นำไปจัดทำหลักสูตรสถานศึกษา ควรตัดสินใจในการเลือกแหล่งความรู้ที่เป็นประโยชน์ให้กับผู้เรียน มีส่วนร่วมรับผิดชอบการวัดและประเมินผลในระดับชั้นเรียน ควรนำผลการนิเทศมาปรับปรุงและพัฒนากระบวนการเรียนการสอน ควรกำหนดนโยบายให้บุคลากรในสถานศึกษาทำการวิจัย ควรรับผิดชอบการประเมินคุณภาพภายใน และมาตรฐานการศึกษาของสถานศึกษา
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กนกรัตน์ ทำจะดี. (2560). การศึกษาการบริหารแบบมีส่วนร่วมในงานวิชาการของครูในสถานศึกษาขั้นพื้นฐานสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุพรรณบุรีเขต 2. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยสยาม.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2542). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542. ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 116 ตอนที่ 74 ก.,หน้า 1–23 วันที่ 19 สิงหาคม 2542.
จันทรานี สงวนนาม. (2545). ทฤษฎีและแนวปฏิบัติในการบริหารสถานศึกษา. กรุงเทพฯ: บุ๊คพอยท์.
ธร สุนทรายุทธ. (2553). หลักการและทฤษฎีทางบริหารการศึกษา.ชลบุรี: คณะศึกษาศาสตร์. มหาวิทยาลัยบูรพา.
นิเวศน์วงศ์สุวรรณ. (2560).การบริหารแบบมีส่วนร่วม.วารสารมหาจุฬาวิชาการ,. 4(1), 176 - 187.
บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น ฉบับปรับปรุงใหม่ (พิมพ์ครั้งที่ 10). กรุงเทพฯ: บริษัท สุวีริยาสาส์น จำกัด.
ปรียาพร วงศ์อนุตรโรจน์. (2544). การบริหารงานวิชาการ. กรุงเทพฯ: ศูนย์สื่อเสริมกรุงเทพ.
วีระศกั ด์ิ รักษ์โพธิวงศ์. (2544). การพัฒนาการบริหารงานวิชาการของผู้บริหารโรงเรียน ประถมศึกษาสังกัดสำนักงานการประถมศึกษาจังหวัดนนทบุรี. บัณฑิตวิทยาลัย :มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
รุ่งชัชดาพร เวหะชาติ. (2548). การพัฒนารูปแบบการบริหารคุณภาพทั้งองค์การของสถานศึกษา ขั้นพื้นฐาน. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยบูรพา.
ศิวพร ละหารเพชร. (2562). ประสิทธิผลการบริหารงานวิชาการสถานศึกษาขนาดเล็กตามความคิดเห็นของครูสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุราษฎร์ธานี เขต 2. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี.
สนิท ไทยกล้า. (2549). การมีส่วนร่วมบริหารงานวิชาการของข้าราชการครูภายในสถานศึกษา สังกัดสํานักงานเขตพื้นที่การศึกษาสระบุรี เขต 1. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยราชภัฏเทพสตรี.
สรรชัย ชูชีพ. (2564). การมีส่วนร่วมในการบริหารงานวิชาการของคณะกรรมการสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาลพบุรี เขต 2. บัณฑิตวิทยาลัย :มหาวิทยาลัยราชภัฏเทพสตรี.
อมรภัค ปิ่นกำลัง. (2562). การบริหารแบบมีส่วนร่วมของโรงเรียนเรียนรวม สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสมุทรสงคราม. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยศิลปากร.
Krejcie, R.V., & D.W. Morgan. (1970). Determining Sample Size for Research Activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607 – 610.
