การพัฒนาคุณภาพชีวิตผู้สูงอายุให้มีอายุยืนยาว ตำบลนายางกลัก อำเภอเทพสถิต จังหวัดชัยภูมิ : การศึกษาแบบเรื่องเล่า
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาคุณภาพชีวิตของผู้สูงอายุที่มีอายุยืนยาว และเพื่อศึกษา แนวทางการพัฒนาคุณภาพชีวิตผู้สูงอายุให้มีอายุยืนยาวของตำบลนายางกลัก อำเภอเทพสถิต จังหวัดชัยภูมิ ผลการวิจัยพบว่า 1. คุณภาพชีวิตผู้สูงอายุที่มีอายุยืนยาวในพื้นที่ มีการดำรงชีวิตที่ดี บริโภคอาหารพื้นบ้าน เป็นหลัก ออกกำลังกายเล็กน้อย ใช้วิธีทางจิตวิญญาณในการจัดการความกังวล อาศัยกับครอบครัว ในบ้านเรือนที่ปลอดภัยและเหมาะสม มีความสัมพันธ์ที่ดีกับครอบครัวและชุมชน ยอมรับการเปลี่ยนแปลงของชีวิต แต่ยังมีอุปสรรคในการเข้าถึงระบบบริการสุขภาพ 2. แนวทางการพัฒนาคุณภาพชีวิตผู้สูงอายุให้มีอายุยืนยาว คือ 1) ด้านพฤติกรรมบุคคลควรส่งเสริมการบริโภคอาหารที่เหมาะสม ออกกำลังกายอย่างปลอดภัย ใช้เทคโนโลยีดิจิทัล พัฒนาทักษะการดูแลตนเอง 2) ด้านสิ่งแวดล้อม ควรจัดที่อยู่อาศัยให้เหมาะสมและปลอดภัย อบรมผู้ดูแลผู้สูงอายุ พัฒนาสวัสดิการผู้ดูแลผู้สูงอายุ 3) ด้านสังคม ควรจัดกิจกรรมส่งเสริมคุณค่าผู้สูงอายุสร้างทัศนคติเชิงบวก สัมผัสธรรมชาติ และ 4) ด้านระบบบริการสุขภาพ ควรพัฒนาระบบบริการที่เข้าถึงง่าย ให้ผู้สูงอายุมีส่วนร่วม พัฒนาบุคลากร ส่งเสริมสุขภาพแบบองค์รวม
Article Details
เอกสารอ้างอิง
เจษฎา นกน้อย และวรรณภรณ์ บริพัทธ์. (2560). คุณภาพชีวิตของผู้สูงอายุในจังหวัดสงขลา. วารสารมหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์, 3(9), 103.
ณัฐนันท์ หนูนาค อรุณี หรดาล และสิรินทร แซ่หลิ่ว. (2564). การสนับสนุนทางสังคมของครอบครัวกับคุณภาพชีวิตของผู้สูงอายุในชุมชน. พยาบาลสาร, 48(3), 47-59.
ดำรงศักดิ์ จันโททัย. (2563). บทเรียนการจัดการสังคมผู้สูงอายุจากประเทศญี่ปุ่น, วารสารนิติ รัฐกิจและสังคมศาสตร์, 4(1), 161-182.
เดือนนิดา สีนวนจันทร์ นันทวดี บุญชู อรทิพย์ จันทร์แสน และกนกวรรณ ศรีสกุลพาณิชย์. (2564). การจัดกิจกรรมดูแลสุขภาพองค์รวมด้านจิตวิญญาณสำหรับผู้สูงอายุในชนบท. วารสารพยาบาลศาสตร์และสุขภาพ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา, 15(2), 1-10.
ทักษิกา ชัชวรัตน์ และสุภาภรณ์ อุดมลักษณ์. (2560). แนวทางการส่งเสริมผู้สูงอายุในการสร้างคุณค่าการดำรงชีวิตด้วยตนเอง. วารสารเครือข่ายวิทยาลัยพยาบาลและการสาธารณสุขภาคใต้, 4(3), 176–188.
นพดล วิวัฒน์กมลวัฒน์. (2560). การศึกษาปัจจัยที่ส่งผลต่อการมีอายุยืนยาวเพื่อการออกแบบที่พักผู้สูงอายุ. วารสารสาขามนุษย์ศาสตร์ สังคมศาสตร์ และศิลปะ ฉบับภาษาไทย, 10 (3), 2763–2774.
นัสมน บุตรวิเศษ และอุปริฏฐา อินทรสาด. (2564). รายงานผลการวิจัยปัจจัยที่ส่งผลต่อคุณภาพชีวิตของผู้สูงอายุ กรณีศึกษาอำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา. พระนครศรีอยุธยา :มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลสุวรรณภูมิศูนย์พระนครศรีอยุธยา.
รัถยานภิศ พละศึก และเบญจวรรณ ถนอมชยธวัช. (2560). ตัวแบบของครอบครัวในการดูแลผู้สูงอายุ. วารสารเครือข่ายวิทยาลัยพยาบาลและการสาธารณสุขภาคใต้, 4(3), 135 – 150.
วรางคณา บุตรศรี และนันทรียา โลหะไพบูลย์กุล. (2560). พฤติกรรมสุขภาพของผู้สูงอายุที่มีอายุยืน ตำบลปทุม อำเภอเมือง จังหวัดอุบลราชธานี. วารสารวิทยาศาสตร์สุขภาพ วิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี สรรพสิทธิประสงค์, 1(2), 88-89.
วาสินี วิเศษฤทธิ์ รังสิมันต์ สุนทรไชยา ศิริพันธุ์ สาสัตย์ และถาวร สกุลพาณิชย์ (2562). รูปแบบบริการสำหรับผู้สูงอายุที่มีภาวะพึ่งพาในสถานดูแลระยะยาวในบริบทประเทศไทย. วารสารพยาบาลทหารบก, 20(2), 422–431.
วิไล ตาปะสี ประไพวรรณ ด่านประดิษฐ์ และสีนวล รัตนวิจิตร. (2560). รูปแบบการจัดบริการการดูแลสุขภาพผู้สูงอายุโดยการมีส่วนร่วมของชุมชน ตำบลวังตะกู จังหวัดนครปฐม.วารสารเกื้อการุณย์, 24(1), 42–54.
วีณา ประยูรศรี ณัฐธิดา ชูศรี วนิดา บุญชู ดวงใจ ภู่พันธ์ และ สุรีย์มาศ หงส์วรวุฒิ (2564). ทฤษฎีการจัดการสุขภาพแบบบูรณาการสำหรับผู้สูงอายุในชนบท. วารสารวิจัยระบบสาธารณสุข มหาวิทยาลัยนเรศวร, 15(1), 1-18.
ศุภรกาญจน์ ธนิกกุล พระครูสังฆรักษ์เอกภัทร อภิฉนฺโท และประสิทธิ์ แก้วศรี. (2566). แนวทางการเสริมสร้างความสุขตามหลักจิตวิทยาแนวพุทธของผู้สูงอายุในสถานการณ์การแพร่ระบาดของเชื้อโรคโควิด - 19. วารสารวิชาการสถาบันพัฒนาพระวิทยากร, 6(3), 192–202.
สำนักงานสภาการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2566). ยุทธศาสตร์ชาติ 20 ปี. สืบค้น 15 สิงหาคม 2566, จาก http://nscr.nesdc.go.th/wp-content/uploads/2023/06/ NS_PlanOct2018.pdf
สำนักบริหารการทะเบียน กรมการปกครอง. (2566). จำนวนประชากรแยกตามรายอายุ. สืบค้น 23 มิถุนายน 2566, จาก https://stat.bora.dopa.go.th/stat/statnew/statMenu/ newStat/sumyear.php
อุบลวรรณ พรรณวิเชียร และคณะ. (2564). การพัฒนารูปแบบการให้คำปรึกษาการวางแผนการดำเนินชีวิตระยะสุดท้ายสำหรับผู้สูงอายุในชุมชนชนบท. วารสารพยาบาลสารมหาวิทยาลัยบูรพา, 19(1) : 96 - 109.
Adam Drewnowski and William J. Evans. (2001). Nutrition, Physical Activjty and Quality of Life in Older Adults : Summary. The Journals of Gerontology : Series A, 56(A), 89–94.
Bronfenbrenner, U. (1994). Ecological models of human development. In International Encyclopedia of Education, Vol.3, 2nd. Ed. Oxford : Elsevier.
Gheorghita Nistor. (2014). New Educational Strategies regarding Quality of Life for Elderly People. Procedia - Social and Behavioral Sciences, 142, 487-492.
Gigerenzer, G. (2002). Bounded rationality : The adaptive toolbox. Massachusetts : MIT press.
Maslow, A. H. (1962). Toward a psychology of being. American Journal of Psychology, 75(1), 1-16.
Pender, N.J. (1987). Health promotion in Nursing Paractice. 2nd ed. Stamford, CT : Appleton & Lange.
Robert H. Winthrop. (1991). Dictionary of Concepts in Cultural Anthropology. Greenwood Press. New York.
Zhan, L. (1992). Quality of life. Conceptual and measurement issues. Journal of Advanced Nursing, 17(July 1992) : 979.
