การศึกษาพฤติกรรมการปฏิบัติตนตามหลักธรรมทิศ 6 ของนักศึกษาปริญญาตรีในหลักสูตร ศิลปศาสตรบัณฑิต สาขาพุทธศาสตร์เพื่อการพัฒนา มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย วิทยาเขตศรีธรรมาโศกราช
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาระดับพฤติกรรมการปฏิบัติตนตามหลักธรรมทิศ 6 ของนักศึกษาปริญญาตรีในหลักสูตรศิลปศาสตรบัณฑิต สาขาพุทธศาสตร์เพื่อการพัฒนา มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย วิทยาเขตศรีธรรมาโศกราช ศึกษา โดยกลุ่มเป้าหมายเป็นนักศึกษาระดับปริญญาตรี ในหลักสูตรศิลปศาสตรบัณฑิต สาขาพุทธศาสตร์เพื่อการพัฒนา มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย วิทยาเขตศรีธรรมาโศกราช ศูนย์ประสานงานจังหวัดสงขลา ปีการศึกษา 2566 จำนวน 51 คน ซึ่งผู้วิจัยได้ทำการเก็บข้อมูล โดยใช้แบบสอบถาม ซึ่งเครื่องมือผ่านการหาคุณภาพค่า IOC และมีค่าความเชื่อมั่นของแบบสอบถามเท่ากับ .89 ผลการวิจัยพบว่า ระดับพฤติกรรมการปฏิบัติตนตามหลักธรรมทิศ 6 ของนักศึกษาปริญญาตรีในหลักสูตรศิลปศาสตรบัณฑิต สาขาพุทธศาสตร์เพื่อการพัฒนา มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย วิทยาเขตศรีธรรมาโศกราชศึกษาโดยรวม อยู่ในระดับมาก มีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 3.70
Article Details
เอกสารอ้างอิง
เกษมศักดิ์ นพศิริ. (2562). การศึกษาการปฏิบัติตนตามหลักธรรมทิศ 6 ในกลุ่มนิสิตปริญญาตรี. วารสารการศึกษาพุทธศาสตร์, 4(2), 45-62.
ณัฐวุฒิ สุทธิวัฒน์. (2564). การเสริมสร้างความสัมพันธ์ในที่ทำงานโดยใช้หลักธรรมทิศ 6. วารสารการบริหารจัดการ, 5(2), 50-66.
วิรัตน์ พันธุ์วิจิตร. (2565). การประยุกต์ใช้หลักธรรมทิศ 6 ในการพัฒนาทักษะการเป็นผู้นำของนิสิตปริญญาตรี. วารสารบริหารการศึกษา, 9(4), 67-84.
ศิริพร วิทยาทร. (2566). ความสัมพันธ์ในครอบครัวและการปฏิบัติตามหลักธรรมทิศ 6 ของนิสิต. วารสารครอบครัวศึกษา, 3(2), 92-108.
สมจิตร เกตุทอง. (2563). ความสัมพันธ์ระหว่างการปฏิบัติตามหลักธรรมทิศ 6 กับพฤติกรรมนิสิตในสถาบันอุดมศึกษา. วารสารสังคมศาสตร์, 7(1), 88-102.
สุนิสา จันทะวงศ์. (2564). ผลของการปฏิบัติตามหลักธรรมทิศ 6 ต่อสุขภาพจิตของนิสิตปริญญาตรี. วารสารจิตวิทยา, 6(3), 120-135.
Best, J. W. (1981). Research in education Engle Wood Cliff. New Jersey: Prentice Hall.