การใช้ชีวิตวิถีใหม่แบบบรูณาการตามหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง ยกระดับคุณภาพชีวิตผู้สูงวัยในจังหวัดเพชรบุรี

Main Article Content

พนัส ชัยรัมย์
เกศรินทร์ คงเหมียน

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาการใช้ชีวิตวิถีชีวิตใหม่แบบบูรณาการ ตามหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง 2) ส่งเสริมการใช้ชีวิตวิถีใหม่แบบบูรณาการตามหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงมาใช้ในการยกระดับคุณภาพชีวิตผู้สูงวัย 3) การพัฒนาต้นแบบใช้ชีวิตวิถีใหม่แบบบูรณาการตามหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงมาใช้ในการยกระดับคุณภาพชีวิตผู้สูงวัย วิธีดำเนินการวิจัยแบบผสมผสานวิธี กลุ่มตัวอย่างคือ ผู้สูงอายุ จำนวน 60 คน เครื่องมือที่ใช้ในวิจัย ได้แก่ แบบสอบถาม แบบสัมภาษณ์ การสนทนากลุ่ม สถิติที่ใช้คือ ค่าร้อยละ และอภิปรายเนื้อหาเป็นความเรียง ผลการวิจัย 1) ส่งเสริมมีวิธีการทำงานแบบบูรณาการตามหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงที่คาดว่าจะทำให้งานมีประสิทธิภาพมากขึ้นเพื่อการพัฒนาการทำงานให้มีผลงานที่โดดเด่น 2) ผู้สูงอายุได้รับการส่งเสริมการใช้ชีวิตวิถีใหม่แบบบูรณาตามหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง โดยวิธีการทำงานแบบบูรณาของผู้สูงอายุมี 5 ส่วน คือ (1) กิจกรรมในการพัฒนากลุ่ม (2) อาชีพเพื่อเพิ่มรายได้ของกลุ่ม (3) การส่วนร่วมกับชุมชน (4) การวางแผนการบริหารจัดการรายได้ (5) การสร้างเครือข่ายการดำเนินงานของกลุ่ม 3) การพัฒนาต้นแบบใช้ชีวิตวิถีใหม่แบบบูรณาของผู้สูงอายุ ทั้ง 4 พื้นที่ มีองค์ประกอบ 5 ส่วน คือ (1) กลุ่มองค์กรของผู้สูงอายุได้กำหนดกิจกรรมในการพัฒนากลุ่ม (2) ส่งเสริมอาชีพเพื่อเพิ่มรายได้ของกลุ่มผู้สูงอายุตามทรัพยากรที่เป็นทุนในวิถีท้องถิ่น (3) เครือข่ายการดำเนินงานของกลุ่มผู้สูงอายุ (4) หน่วยงานสนับสนุนงบประมาณและวิชาการในท้องถิ่น และ (5) หน่วยงานสนับสนุนงบประมาณและวิชาการระดับจังหวัดและระดับกระทรวง ทบวงกรม ทั้งภาครัฐ เอกชน

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
ชัยรัมย์ พ. ., & คงเหมียน เ. . (2024). การใช้ชีวิตวิถีใหม่แบบบรูณาการตามหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง ยกระดับคุณภาพชีวิตผู้สูงวัยในจังหวัดเพชรบุรี . วารสารพุทธศาสตร์ มจร.อุบลราชธานี, 6(3), 759–770. สืบค้น จาก https://so12.tci-thaijo.org/index.php/JOBU2025/article/view/3326
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กรมกิจการผู้สูงอายุ. (2567). แผนปฏิบัติการด้านผู้สูงอายุ ระยะที่ 3 (พ.ศ.2566-2580) จาก https://www.dop.go.th/th/know/side/1/1/1962.

กรมอนามัย กระทรวงสาธารณสุข. (2562). คู่มือแนวทางการขับเคลื่อนแผนปฏิบัติการการส่งเสริมสุขภาพผู้สูงอายุ กรมอนามัย. กรุงเทพฯ : บริษัทอมรินทร์พริ้นติ้งแอนด์พับลิชชิ่ง จำกัด

ทัศน์วรรณ พันธเสน. (2556). การพัฒนาระบบการจัดสวัสดิการสังคมผู้สูงอายุในเขตเทศบาลตำบลธัญบุรี อำเภอธัญบุรี จังหวัดปทุมธานี. วารสารวิชาการคณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี, 8(2), 215 – 231.

ศุภณัฏฐ์ ทรัพย์นาวิน และคณะ. (2560). การพัฒนารูปแบบการจัดสวัสดิการสังคมสำหรับผู้สูงอายุที่เหมาะสมกับภูมิสังคมของจังหวัดเพชรบุรี. Veridian E-Journal,Silpakorn University (Humanities, Social Sciences and arts), 12(1), 310-330.

สำนักบริหารการทะเบียน กรมการปกครองกระทรวงมหาดไทย. (2565). จำนวนประชากร และความหนาแน่นของประชากร, สัดส่วนประชากร ป 2563 – 2565. จากhttps://stat.bora.dopa.go.th/StatMIS/#/ReportStat/3.

สำนักเสริมสร้างความเข้มแข็งชุมชน . (2554). คู่มือการพัฒนาหมู่บ้านเศรษฐกิจพอเพียงต้นแบบ. กรุงเทพฯ: สำนักเสริมสร้างความเข้มแข็งชุมชน.

สิริวัลลิ์ พฤกษาอุดมชัย และ สวรรยา ธรรมอภิพล. (2560). ปัจจัยความสำเร็จในการดำเนินงานของชมรมผู้สูงอายุตำบลดอนแฝก จังหวัดนครปฐม. Veridian E-Journal, Silpakorn University สาขามนุษยศาสตร์ สังคมศาสตร์ และศิลปะ. ปีที่ 10 ฉบับที่ 1 เดือนมกราคม - เมษายน 2560.

อรทัย พระทัด. (2558). การมีส่วนร่วมของประชาชนในการพัฒนาชุมชนในพื้นที่ เกาะรัตนโกสินทร์ กรณีศึกษา ชุมชนป้อมมหากาฬ. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.