หลักอปริหานิยธรรม 7 การเมืองวิถีพุทธของเยาวชนรุ่นใหม่ อำเภอด่านขุนทด จังหวัดนครราชสีมา
คำสำคัญ:
หลักอปริหานิยธรรม7, การเมืองวิถีพุทธ,เยาวชนรุ่นใหม่บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1. เพื่อศึกษาศึกษาหลักอปริหานิยธรรม 7 การเมืองวิถีพุทธของเยาวชนรุ่นใหม่อำเภอด่านขุนทด จังหวัดนครราชสีมา 2. เพื่อเปรียบเทียบการประยุกต์ใช้ อปริหานิยธรรม 7 การเมืองวิถีพุทธของเยาวชนรุ่นใหม่อำเภอด่านขุนทด จังหวัดนครราชสีมา 3. การสังเคราะห์ผลการประยุกต์ใช้อปริหานิยธรรม 7 การเมืองวิถีพุทธของเยาวชนรุ่นใหม่อำเภอด่านขุนทด จังหวัดนครราชสีมา ตามระเบียบวิธีวิจัยแบบผสานวิธี เก็บข้อมูลจากประชาชนมีอายุตั้งแต่ 18 ปีบริบูรณ์ขึ้นไป ระดับความคลาดเคลื่อน 0.05 กลุ่มตัวอย่าง จำนวน 400 คน สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล
ผลการวิจัยพบว่า
- เพื่อศึกษาหลักอปริหานิยธรรม 7 การเมืองวิถีพุทธของเยาวชนรุ่นใหม่อำเภอด่านขุนทด จังหวัดนครราชสีมา พบว่า กิจกรรมการเมืองเยาวชนรุ่นใหม่สนใจกิจกรรมการเมือง แต่ไม่อาจระบุถึงหลักการของอปริหานิยธรรม 7 เป็นเพียงการประยุกต์ใช้การเมืองแบบใหม่วิถีพุทธ
- เพื่อเปรียบเทียบการประยุกต์ใช้อปริหานิยธรรม 7 การเมืองวิถีพุทธของเยาวชนรุ่นใหม่อำเภอด่านขุนทด จังหวัดนครราชสีมา พบว่า การเปรียบเทียบการประยุกต์ใช้อปริหานิยธรรม 7 การเมืองวิถีพุทธของเยาวชนรุ่นใหม่อำเภอด่านขุนทด จังหวัดนครราชสีมา ต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 จึงยอมรับสมมติฐานการวิจัย
- การสังเคราะห์ผลการประยุกต์ใช้อปริหานิยธรรม 7 การเมืองวิถีพุทธของเยาวชนรุ่นใหม่อำเภอด่านขุนทด จังหวัดนครราชสีมา ได้แก่ การเมืองวิถีพุทธของเยาวชนรุ่นใหม่อำเภอด่านขุนทด จังหวัดนครราชสีมา นำอปริหานิยธรรมนิยมประยุกต์ให้เกิดความเข้าใจกันเมื่อทำกิจกรรมทางเมือง
เอกสารอ้างอิง
เขมานันท์ ขบวนฉลาด. (2564). การประยุกต์ใช้หลักอบริหานิยธรรมเพื่อการบริหารจัดการขององค์การบริหารส่วนตำบลประทัดบุ อำเภอปราสาท จังหวัดสุรินทร์, วารสารมหาจุฬาคชสาร ปีที่ 12 ฉบับที่ 1 (มกราคม-มิถุนายน) : 133.
พรอัมรินทร์ พรหมเกิด. (2556). สังคมวิทยาการเมือง. ขอนแก่น : คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
พระครูปลัดไพฑูรย์ เมธิโก (มหาบุญ). (2557). อปริหานิยธรรม 7 : สันติภาพสู่สังคมไทย, วารสารวิทยาลัยนครราชสีมา ปีที่ 8 ฉบับที่ 2 (กรกฎาคม-ธันวาคม) : 78.
พระมหายุทธพิชัย สิริชโยและธิติวุฒิ หมั่นมี. (2561). การบริหารงานตามหลักอปหานิยธรรม”, วารสารสมาคมศิษย์เก่ามหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, ปีที่ 7 ฉบับที่ 2 (กรกฏาคม-ธันวาคม) : 140.
มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎก ภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
มูลนิธิอาสาสมัครเพื่อสังคม และเครือข่ายฯ. ยัง MOVES:พลังคนรุ่นใหม่ขับเคลื่อนสังคม, [ออนไลน์], แหล่งที่มา: https://thaivolunteer.org/moves/ [3 ตุลาคม 2567]. ราชกิจจานุเบกษา เล่ม 120 ตอนที่ 100 ก 9 ตุลาคม 25546
สมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ (ป.อ.ปยุตโต). (2564). พจนานุกรมพุทธศาสตร์ ฉบับประมวลธรรม.พิมพ์ครั้งที่ 43. กรุงเทพฯ : นายสนิท ตันติวัฒน์พานิช พิมพ์เผยแพร่เป็นธรรมทาน.
อนุวัฒน์ ศรีษะเกษ. (2563). การประยุกต์ใช้หลักอปริหานิยธรรม 7 เพื่อการทำงาน : กรณีศึกษาอำเภอหนองนาคำ จังหวัดขอนแก่น, วารสาร MBUISC Journal ปีที่ 1 ฉบับที่ 2 (พฤษภาคม-สิงหาคม) : 79.
Yamane, T. (1973). Statistic: An Introductory Analysis. New York: Harper and Row.
