บทบาทการเผยแผ่พระพุทธศาสนาของพระสังฆาธิการ ในอำเภอวังน้อย จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
คำสำคัญ:
บทบาท, การเผยแผ่พระพุทธศาสนา, พระสังฆาธิการบทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษาบทบาทด้านการเผยแผ่พระพุทธศาสนาของพระสังฆาธิการในอำเภอวังน้อย จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ตามความคิดเห็นของพระภิกษุและสามเณร (2) เพื่อเปรียบเทียบความคิดเห็นของพระภิกษุและสามเณรที่มีต่อบทบาทด้านการเผยแผ่พระพุทธศาสนาของพระสังฆาธิการในอำเภอวังน้อย จังหวัดพระนครศรีอยุธยา และ (3) เพื่อศึกษาปัญหา อุปสรรค และข้อเสนอแนะต่อบทบาทด้านการเผยแผ่พระพุทธศาสนาของพระสังฆาธิการในอำเภอวังน้อย จังหวัดพระนครศรีอยุธยา โดยใช้วิธีวิจัยเชิงสำรวจ เก็บข้อมูลจากพระภิกษุและสามเณร ในอำเภอวังน้อย จังหวัดพระนครศรีอยุธยา จำนวน 337 รูป เครื่องมือวิจัยใช้แบบสอบถาม วิเคราะห์ข้อมูลโดยแสดงค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ทดสอบสมมติฐานโดย การทดสอบค่าที ค่าเอฟ วิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว
ผลการวิจัยพบว่า 1. ความคิดเห็นของพระภิกษุและสามเณร มีต่อบทบาทด้านการเผยแผ่พระพุทธศาสนาของพระสังฆาธิการในอำเภอวังน้อย จังหวัดพระนครศรีอยุธยา 3 ด้าน ภาพรวมอยู่ในระดับมาก โดยมีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 3.55 และเมื่อพิจารณาเป็นด้าน พบว่า ด้านบุคลิกภาพและด้านเนื้อหา อยู่ในระดับมาก ส่วนด้านสื่อการสอน อยู่ในระดับปานกลาง 2. เปรียบเทียบความคิดเห็นของพระภิกษุและสามเณรที่มีสถานภาพ อายุ พรรษา วุฒิการศึกษาทางเปรียญธรรมต่างกัน มีความคิดเห็นต่อบทบาทด้านการเผยแผ่พระพุทธศาสนาของพระสังฆาธิการ ไม่แตกต่างกัน ปฏิเสธสมมติฐานตามตั้งไว้ มีนัยสำคัญทางสถิติระดับ .05 และ 3. แนวทางพัฒนาบทบาทด้านการเผยแผ่พระพุทธศาสนาพระสังฆาธิการ ควรนำเทคโนโลยีทันสมัยในการเผยแผ่พระพุทธศาสนา
เอกสารอ้างอิง
_____________. พุทธวิธีในการสอน. กรุงเทพมหานคร : บริษัท สหธรรมิก จำกัด, 2541.
พระณัฐพล ฐิติธมฺโม (ปราบพินาศ). “การบริหารวัดโดยการประยุกต์ใช้พรหมวิหาร 4 ตามความคิดเห็นของพระสงฆ์ในเขตธนบุรี กรุงเทพมหานคร”. วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, 2553.
พระเทพเวที (ประยุทธ์ ปยุตฺโต) และระวี ภาวิไล ดร. พุทธบริษัทกับพระธรรมวินัย.กรุงเทพมหานคร : สำนักพิมพ์ปัญญา, 2532.
พระธรรมปิฎก (ประยุทธ์ ปยุตฺโต). เมืองไทยจะวิกฤติถ้าคนไทยมีศรัทธาวิปริต. กรุงเทพมหานคร : มูลนิธิพุทธธรรม, 2537.
พระมหาชวลิต ชาตเมธี (คงแก้ว). “บทบาทของพระสังฆาธิการในการบริหารกิจการคณะสงฆ์ : ศึกษาเฉพาะกรณี พระสังฆาธิการในจังหวัดภูเก็ต”. วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต (รัฐประศาสนศาสตร์). บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, 2552.
พระมหาสมบุญ ถาวโร (พันธ์สุข). การเปรียบเทียบการบริหารจัดการวัดในเขตปกครองคณะสงฆ์ ภาค 14. วิทยานิพนธ์ปริญญาศึกษาศาสตรบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศิลปากร, 2550.
พระมหาสัญญา ปญฺญาวิจิตฺโต (โปร่งใจ). ศึกษารูปแบบและแนวทางการเผยแผ่พุทธธรรมของพระครูพิศาลธรรมโกศล (สุพจน์ กญฺจนิโก หลวงตา – แพรเยื่อไม้). วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, 2542.
พระวิรุต ญาณสํวโร (นรรัตน์). “บทบาทพระสังฆาธิการต่อการบริหารงานคณะสงฆ์ กรณีศึกษาพระสังฆาธิการระดับเจ้าอาวาสในเขตปกครองคณะสงฆ์อำเภอพาน จังหวัดเชียงราย”. วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย, 2552.
พระสมุห์ศิริชัย ฐานุตฺตโร (เพ็ชรรัตน์). “ความคาดหวังของครูและผู้ปกครองต่อบทบาทด้านการศาสนสมบัติของวัด ในโรงเรียนสังกัดเขตพื้นที่การศึกษาเพชรบุรี เขต 1”. วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, 2554.
มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพมหานคร : โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, 2539.
