การประยุกต์หลักพุทธธรรมเพื่อส่งเสริมความรับผิดชอบต่อสังคมขององค์การบริหารส่วนตำบลดอนยอ อำเภอเมือง จังหวัดนครนายก

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1. ศึกษาระดับความรับผิดชอบต่อสังคมขององค์การบริหารส่วนตำบลดอนยอ 2. เปรียบเทียบความคิดเห็นของประชาชนต่อความรับผิดชอบต่อสังคมขององค์การบริหารส่วนตำบลดอนยอ 3. นำเสนอการประยุกต์หลักพุทธธรรมเพื่อส่งเสริมความรับผิดชอบต่อสังคมขององค์การบริหารส่วนตำบลดอนยอ
การวิจัยเป็นแบบผสานวิธี วิจัยเชิงปริมาณ ใช้แบบสอบถามการเก็บรวบรวมข้อมูล กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ประชาชนที่มีอายุ 18 ปีบริบูรณ์ขึ้นไปในตำบลดอนยอ จำนวน 363 คน สถิติที่ใช้วิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ทดสอบสมมติฐานโดยการทดสอบค่าที ค่าเอฟ วิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว การวิจัยเชิงคุณภาพ ใช้วิธีการสัมภาษณ์ จำนวน 9 รูปหรือคน วิเคราะห์ข้อมูลโดยการวิเคราะห์เนื้อหาเชิงพรรณนา

            ผลการวิจัยพบว่า 1) ระดับความรับผิดชอบต่อสังคมขององค์การบริหารส่วนตำบลดอนยอ โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก ข้อที่มีค่าเฉลี่ยมากที่สุด คือ ด้านสังคมและวัฒนธรรม รองลงมา คือ ด้านการส่งเสริมการศึกษาและการเรียนรู้ และข้อที่มีค่าเฉลี่ยน้อยที่สุด คือ ด้านการให้บริการ 2) การเปรียบเทียบความคิดเห็นของการเปรียบเทียบประชาชนต่อความรับผิดชอบต่อสังคมขององค์การบริหารส่วนตำบลดอนยอ พบว่า ประชาชนที่มีอายุและอาชีพต่างกัน มีความคิดเห็นต่อความรับผิดชอบต่อสังคมขององค์การบริหารส่วนตำบลดอนยอ แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทาง สถิติที่ระดับ 0.05 จึงยอมรับสมมติฐานการวิจัย ส่วนประชาชนที่มีเพศ ระดับการศึกษา และรายได้ต่อเดือน มีความคิดเห็นต่อความรับผิดชอบต่อสังคมขององค์การบริหารส่วนตำบลดอนยอ อำเภอเมือง จังหวัดนครนายก ไม่แตกต่างกัน จึงปฏิเสธสมมติฐานการวิจัย 3) นำเสนอการประยุกต์หลักพุทธธรรมเพื่อส่งเสริมความรับผิดชอบต่อสังคมตามหลักสังคหวัตถุ 4 ได้แก่  1) ด้านทาน ช่วยเหลือประชาชนที่ได้รับความเดือดร้อน 2) ด้านปิยวาจา เป็นคนพูดจริงมีเหตุผล 3) ด้านอัตถจริยา เสียสละส่วนตัวเพื่อประโยชน์ส่วนร่วม  4) ด้านสมานัตตตา มีความเสมอต้นเสมอปลายในการปฏิบัติช่วยเหลือ