การประยุกต์หลักพรหมวิหารธรรมเพื่อส่งเสริมบทบาทเจ้าพนักงานเรือนจำในการปกครองผู้ต้องขังเรือนจำ ทัณฑสถาน ในอำเภอสีคิ้ว จังหวัดนครราชสีมา

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับบทบาทเจ้าพนักงานเรือนจำในการปกครองผู้ต้องขังเรือนจำ ทัณฑสถาน ในอำเภอสีคิ้ว 2) ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างหลักพรหมวิหารธรรมกับบทบาทเจ้าพนักงานเรือนจำในการปกครองผู้ต้องขังเรือนจำทัณฑสถาน ในอำเภอสีคิ้ว 3) นำเสนอการประยุกต์หลักพรหมวิหารธรรมในการส่งเสริมบทบาทเจ้าพนักงานเรือนจำในการปกครองผู้ต้องขังเรือนจำ ทัณฑสถาน ในอำเภอสีคิ้ว การวิจัยเป็นแบบผสานวิธี วิจัยเชิงปริมาณ ใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือในการเก็บรวบรวมข้อมูล กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ เจ้าพนักงานเรือนจำ ทัณฑสถาน อำเภอสีคิ้ว จังหวัดนครราชสีมา จำนวน 209 คน สถิติที่ใช้วิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ทดสอบสมมติฐานโดยใช้ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สัน การวิจัยเชิงคุณภาพ ใช้วิธีการสัมภาษณ์เชิงลึกกับผู้ให้ข้อมูลสำคัญ จำนวน 9 รูปหรือคน วิเคราะห์ข้อมูลโดยการวิเคราะห์เนื้อหาเชิงพรรณนา

            ผลการวิจัยพบว่า 1) ระดับบทบาทเจ้าพนักงานเรือนจำในการปกครองผู้ต้องขังเรือนจำ ทัณฑสถาน ในอำเภอสีคิ้ว โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก ด้านที่มีค่าเฉลี่ยมากที่สุด คือ ด้านการพัฒนาพฤตินิสัยผู้ต้องขัง รองลงมา ด้านการแก้ปัญหายาเสพติด  ด้านที่มีค่าเฉลี่ยน้อยที่สุด คือ ด้านควบคุมผู้ต้องขัง 2) ความสัมพันธ์ระหว่างหลักพรหมวิหารธรรมกับบทบาทเจ้าพนักงานเรือนจำในการปกครองผู้ต้องขังเรือนจำ ทัณฑสถาน ในอำเภอสีคิ้ว โดยภาพรวม มีความสัมพันธ์กันอยู่ในระดับสูง (R=.0.701) จึงยอมรับสมมติฐานการวิจัย 3) การประยุกต์หลักพรหมวิหารธรรมในการส่งเสริมบทบาทเจ้าพนักงานเรือนจำในการปกครองผู้ต้องขังเรือนจำ ทัณฑสถาน ในอำเภอสีคิ้ว ได้แก่ (1) ด้านเมตตา ปฏิบัติต่อผู้ต้องขังด้วยมิตรไมตรีเสมือนญาติ (2) ด้านกรุณา ให้คำแนะนำผู้ต้องขังด้วยถ้อยคำนุ่มนวลเป็นกันเอง (3) ด้านมุทิตา แสดงความยินดีต่อผู้ต้องขังที่ได้รับการปล่อยตัว (4) ด้านอุเบกขา ปฏิบัติต่อผู้ต้องขังโดยเท่าเทียมกันไม่มีอคติ