พุทธบูรณาการหลักอปริหานิยธรรม 7 ในงานปกครองคณะสงฆ์

บทคัดย่อ

การปกครองคณะสงฆ์เชิงพุทธบูรณาการตามหลักภิกขุอปริหานิยธรรม 7 มิใช่เพียงการรักษาจารีตตามระเบียบแบบแผน แต่เป็นการสร้างวัฒนธรรมองค์กรอุบัติขึ้นจากความสามัคคี เมตตาธรรม ความเคารพซึ่งกันและกัน เพื่อมุ่งเน้นความมั่นคงสถาพรของสังฆมณฑล การปกครองคณะสงฆ์เชิงพุทธบูรณาการ ตามกระบวนการพัฒนาการปกครองในมิตินี้ ประกอบด้วยการส่งเสริมให้คณะสงฆ์หมั่นประชุมเนืองนิตย์ พร้อมเพรียงกันปฏิบัติกิจสงฆ์เพื่อสร้างเอกภาพ รักษาระบบบริหารต่อเนื่อง ยึดมั่นในพระธรรมวินัยโดยไม่บัญญัติสิ่งพระพุทธองค์มิได้ทรงบัญญัติ ไม่เพิกถอนหลักการที่ทรงวางไว้ เพื่อรักษาบรรทัดฐานอันบริสุทธิ์ ขณะเดียวกันต้องให้ความเคารพรับฟังโอวาทจากพระเถระผู้เป็นสังฆบิดรและสังฆปริณายก เพื่อสืบสานประสบการณ์และบารมีธรรมในการนำพาหมู่คณะ เพราะหัวใจการปกครองสงฆ์ยุคใหม่ เป็นการเปลี่ยนจากการควบคุมตามกฎ เป็นการครองใจด้วยธรรม ใช้หลักอปริหานิยธรรมเป็นเครื่องมือสร้างพลังความสามัคคี ปิดกั้นช่องว่างกิเลส เมื่อมีอำนาจทางการปกครองและเปิดพื้นที่ให้เมตตาธรรมนำทางพัฒนางานพระพุทธศาสนา แสดงผลเกิดจากการขัดเกลาจิตใจ ผู้ปกครองต้องไม่ตกอยู่ภายใต้อำนาจตัณหา รู้จักสะกดกั้นความทะเยอทะยานเพื่อให้การใช้อำนาจเป็นไปด้วยความสงบและบริสุทธิ์ ยินดีในเสนาสนะอันสงัดเพื่อบ่มเพาะวิเวกสุข อันเป็นพลังสำคัญในการพิจารณากิจการสงฆ์ด้วยความรอบคอบ แผ่เมตตาจิตต่อเพื่อนพรหมจารี ตั้งความปรารถนาดีต่อภิกษุสามเณรผู้มีศีลดีงาม ปราศจากความเบียดเบียนกัน ถือเป็นรากฐานสำคัญนำพาคณะสงฆ์ไปสู่ความเจริญรุ่งเรืองและความมั่นคงสืบไป