Administrative Factors Affecting Achievement-Oriented School Management among Educational Personnel under the Bangkok Metropolitan Administration
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This research article aimed to investigate the administrative factors associated with the achievement orientation of educational personnel under the Bangkok Metropolitan Administration. The sample consisted of 385 educational personnel under the Bangkok Metropolitan Administration, selected based on the sample size determination table developed by Cochran. The research instrument was a questionnaire with a reliability coefficient of 0.80. The statistics used for data analysis included the mean, standard deviation, Pearson’s product-moment correlation coefficient, and multiple regression analysis.
The findings revealed that the administrative factors were positively correlated with the achievement orientation of educational personnel under the Bangkok Metropolitan Administration at the .01 level of statistical significance (r = .845). The component with the strongest correlation was achievement motivation, followed by future orientation and self-control, budget and material management, and human resource management, respectively. Furthermore, the results of the stepwise multiple regression analysis indicated that four administrative factors achievement motivation, future orientation and self-control, budget and material management, and human resource management jointly predicted the achievement orientation of educational institutions, accounting for 74.60% of the variance (R² = .746), at the .01 level of statistical significance. Achievement motivation was the strongest predictor, followed by future orientation and self-control, budget and material management, and human resource management, respectively.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
This article is published under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License (CC BY-NC-ND 4.0), which allows others to share the article with proper attribution to the authors and prohibits commercial use or modification. For any other reuse or republication, permission from the journal and the authors is required.
References
กอบชัย มณีตัน (2559) ความสัมพันธ์ระหว่างการบริหารแบบมุ่งผลสัมฤทธิ์กับผลสำเร็จในการดำเนินงานตามพันธกิจของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเพชรบุรี เขต 1.วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต, สาขาวิชาการบริหารการศึกษา, มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรี
เกรียงศักดิ์ เจริญวงศ์ศักดิ์. (2543). การจัดการเครือข่าย: กลยุทธ์สำคัญสู่ความสำเร็จของการปฏิรูป การศึกษา. กรุงเทพฯ: ซัคเซส มีเดีย.
จำเนียร ราชแพทยาคม. (2566). “การบริหารองค์การภาครัฐ” ในเอกสารการสอนชุดวิชาการบริหารราชการไทย (หน่วยที่ 1-7). นนทบุรี: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
จินตนา ถาคำ และคณะ. (2567). การพัฒนากลยุทธ์การบริหารสถานศึกษาแบบมุ่งผลสัมฤทธิ์เพื่อพัฒนา การเรียนรู้เชิงรุก (Active Learning) ของโรงเรียนจันทร์หุ่นบำเพ็ญ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษากรุงเทพมหานคร เขต 2. วารสาร มจร อุบลปริทรรศน์, 9(1), 651-664.
ไฉไลศรี เพชรใต้ และพชรวิทย์ จันทร์ศิริสิร. (2563). การพัฒนาโปรแกรมเสริมสร้างสมรรถนะการจัดการเรียนรู้ของครู สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. วารสารสังคมศาสตร์และมานุษยวิทยาเชิงพุทธ, 5(11), 170-184.
ชัยรัตน์ ราชประโคน. (2561). ความสัมพันธ์ระหว่างการบริหารแบบมุ่งผลสัมฤทธิ์กับประสิทธิผลการบริหารงานสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาบุรีรัมย์ เขต 2 จังหวัดบุรีรัมย์. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต, สาขาวิชาการบริหารการศึกษา, มหาวิทยาลัยราชภัฏ บุรีรัมย์.
เซน ร่มพฤกษ์. (2563). การพัฒนารูปแบบการส่งเสริมสุขภาพผู้เรียนของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุราษฎร์ธานี เขต 2. หลักสูตรปรัชญาดุษฎีบัณฑิต, สาขาวิชาสหวิทยาการ เพื่อการบริหารการพัฒนาที่ยั่งยืน, บัณฑิตวิทยาลัย, มหาวิทยาลัยราชภัฏนครศรีธรรมราช
ดุสิต ปรีพูล. (2561). การพัฒนาจริยธรรมของผู้ประกอบวิชาชีพครูในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษากาฬสินธุ์ เขต 1. ดุษฎีนิพนธ์พุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต, สาขาวิชาพระพุทธศาสนา, บัณฑิตวิทยาลัย, มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
นิดาพร เครือวงค์. (2564). ความสัมพันธ์ระหว่างการบริหารแบบมุ่งผลสัมฤทธิ์กับประสิทธิผลของโรงเรียนขนาดเล็ก สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเชียงราย เขต 2. ปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต, สาขาวิชาการบริหารการศึกษา, มหาวิทยาลัยพะเยา.
ในตะวัน กำหอม. (2559). การวิจัยทางการศึกษา เล่ม 2. กรุงเทพฯ: วิทยาลัยทองสุข.
ในตะวัน กำหอม. (2568). การวัดจริยธรรม. นนทบุรี: สำนักพิมพ์สยามจุลละมณฑล.
บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น. พิมพ์ครั้งที่10 ฉบับปรับปรุงใหม่. กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น.
ปิยนาถ แข่งขัน. (2566). ปัจจัยที่ส่งผลต่อคุณภาพการศึกษาของโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตคลองสาน กรุงเทพมหานคร. วารสารนวัตกรรมการบริหารการศึกษา, 2(4), 42–55
พงษ์พิทักษ์ นามนิตย์. (2564). แนวทางการพัฒนาสมรรถนะหลักของผู้บริหารสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาอุดรธานี. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต, สาขาวิชาการบริหารจัดการการศึกษา, มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.
พงษ์ศักดิ์ ผกามาศ. (2566) นวัตกรรมทางการศึกษา: องค์ประกอบและกลไกการพัฒนาสถาบันการศึกษาไทยสู่สากล. วารสารการศึกษาและนวัตกรรมการเรียนรู้, 3(2), 161–179.
วราภรณ์ สกุลวิวรรธน์. (2558). ปัจจัยความสำเร็จของการบริหารแบบมุ่งผลสัมฤทธิ์ที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของโรงเรียนขนาดเล็ก. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต, สาขาวิชาการบริหาร การศึกษา, บัณฑิตวิทยาลัย, มหาวิทยาลัยศิลปากร
สมส่วน สว่าง. (2560). การบริหารงานแบบมุ่งผลสัมฤทธิ์ที่มีอิทธิพลต่อผลการดำเนินงานของหอผู้ป่วยในโรงพยาบาลมหาวิทยาลัยแห่งหนึ่ง สังกัดกรุงเทพมหานคร. วิทยานิพนธ์พยาบาลศาสตรมหาบัณฑิต, สาขาวิชาการบริหารการพยาบาล, คณะพยาบาลศาสตร์, มหาวิทยาลัยคริสเตียน.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2559). แนวทางการเขียนรายงานการ ประเมินตนเองของสถานศึกษา (Self-Assessment Report : SAR). กรุงเทพฯ: สำนักทดสอบทางการศึกษา.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560-2579. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ: สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา.
Bass, B.M. (1985). Leadership and Performance beyond Expectations. Free Press; Collier Macmillan.
Burns, J.M. (1978). Leadership. New York: Harper & Row.
Chang, T. and Kuo, C. (1993) Texture Analysis and Classification with Tree-Structure Wavelet Transform. IEEE Transactions on Image Processing, 2, 429-441. http://dx.doi.org/10.1109/83.242353
Cochran, W. G. (1977). Sampling techniques (3rd ed.). John Wiley & Sons
Cohen, L., Manion, L., & Morrison, K. (2018). Research Methods in Education. 8th ed. London: Routledge. https://doi.org/10.4324/9781315456539
Cronbach, L.J. (1951). Coefficient Alpha and the Internal Structure of Tests. Psychometrika, 16, 297-334. https://doi.org/10.1007/BF02310555
Gulick, L. and Urwick, L. (1937) Papers on the Science of Administration. Institute of Public Administration, New York.
Hair, J.F., Risher, J.J., Sarstedt, M. and Ringle, C.M. (2019) When to Use and How to Report the Results of PLS-SEM. European Business Review, 31, 2-24. https://doi.org/10.1108/EBR-11-2018-0203
Hinkle, D.E., Wiersma, W., & Jurs, S.G. (2003). Applied Statistics for the Behavioral Sciences. Boston, MA: Houghton Mifflin Company.
Hoy, W., & Miskel, C. (2013). Educational Administration. 9th ed. McGraw-Hill.
Richmond, V.P., Mccroskey, J.C., Davis, L.M. and Koontz, K.A. (1980) Perceived Power as a Mediator of Management Communication Style and Employee Satisfaction: A Preliminary Investigation. Communication Quarterly, 28, 37-46. http://dx.doi.org/10.1080/01463378009369380
