The Ethical Ecological Relationship with the Educational Administration of Educational Personnel, Bangkok Secondary Educational Service Area Office 1
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This research aimed to 1) Study the level of ethical ecology, 2) Study the level of educational administration, and 3) Examine the relationship between ethical ecology and educational administration among educational personnel under the Bangkok Secondary Educational Service Area Office 1. The sample group used in this research consisted of 396 educational personnel. The research instrument was a questionnaire, and the statistical methods used for data analysis were mean, standard deviation, and Pearson’s correlation coefficient analysis.
The findings revealed that 1) The overall level of ethical ecology was relatively low. When considered by aspect, the highest was achievement orientation, followed by morality, ethics, and professional ethics, and the lowest was self-development, respectively. 2) The overall level of educational administration was at a moderate level. By aspect, the highest was academic administration, followed by personnel administration, budget administration, and the lowest was general administration, respectively. 2) The relationship between ethical ecology and educational administration among educational personnel under the Bangkok Secondary Educational Service Area Office 1 was found to be positively correlated at a moderate level, with statistical significance at the 0.01 level.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
This article is published under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License (CC BY-NC-ND 4.0), which allows others to share the article with proper attribution to the authors and prohibits commercial use or modification. For any other reuse or republication, permission from the journal and the authors is required.
References
จตุรพล แสนศิลา และพชรวิทย์ จันทร์ศิริสิร. (2564). แนวทางการพัฒนาสมรรถนะด้านการมุ่งผลสัมฤทธิ์ของผู้บริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัล สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษามหาสารคาม เขต 3. วารสารบัณฑิตศึกษามหาจุฬาขอนแก่น. 8(2): 130-138. สืบค้นจาก https://so02.tci-thaijo.org/index.php/jg-mcukk/article/view/248623
ฉวีวรรณ ฉัตรวิไล. (2560). สมรรถนะผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อการดำเนินการตามมาตรฐานเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารเพื่อการศึกษาในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา เขต 6 จังหวัดฉะเชิงเทรา. วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต, สาขาวิชาการบริหารการศึกษา, บัณฑิตวิทยาลัย, มหาวิทยาลัยราชภัฏราชนครินทร์.
ในตะวัน กำหอม, ศักดิ์ชัย นิรัญทวี, โกศล มีคุณ และอัจฉรา วัฒนาณรงค์. (2567). ปัจจัยเชิงนิเวศวิทยาทางการศึกษาเพื่อพัฒนาคุณภาพนักศึกษาของสถาบันอุดมศึกษา. วารสารสหวิทยาการและความยั่งยืนปริทรรศน์ไทย. 13(2): 162-170. สืบค้นจาก https://so03.tci-thaijo.org/index.php/JIRGS/article/view/278911
ในตะวัน กำหอม. (2559). การวิจัยการบริหารการศึกษา. มหาสารคาม: โรงพิมพ์ทีคอม.
พิชามญชุ์ ลาวชัย. (2562). สมรรถนะของผู้บริหารกับการบริหารงานบุคคลในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสมุทรสงคราม. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต, บัณฑิตวิทยาลัย, มหาวิทยาลัยศิลปากร
พิมพ์รภัส ประสีระเตสัง, สมชาย เทพแสง และทัศนา แสวงศักดิ์. (2562). องค์ประกอบและตัวบ่งชี้การบริหารเชิงบูรณาการของผู้บริหารสถานศึกษาขั้นพื้นฐานสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาภาคกลาง. วารสารบริหารการศึกษา มศว. 16(30): 1-13. สืบค้นจาก https://ejournals.swu.ac.th/index.php/EAJ/article/view/11860
พีรพล บูรณะบุรี และประเวศ เพ็ญวุฒิกุล. (2565). ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างประสิทธิภาพการปฏิบัติงานและประสิทธิภาพการปฏิบัติตนกับจรรยาบรรณวิชาชีพบัญชีของครูบัญชีอาชีวศึกษาในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล. Journal of Modern Learning Development. 7(11): 65-78. สืบค้นจาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/jomld/article/view/257836
ภาคภูมิ ทองลาด. (2561). ปัจจัยทางการบริหารที่ส่งผลต่อประสิทธิผลการบริหารงานวิชาการของโรงเรียนในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 21. วิทยานิพนธ์ครุศาสตร มหาบัณฑิต, สาขาวิชาการบริหารการศึกษา, มหาวิทยาลัยราชภัฎสกลนคร
ภิชาพัชญ์ โหนา. (2562). รูปแบบการพัฒนาสมรรถนะผู้บริหารสถานศึกษาในยุคประเทศไทย 4.0. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรดุษฎีบัณฑิต, บัณฑิตวิทยาลัย, มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์.
มาโนชญ์ อรรฆภัทรโฆษิต, โสภี ววิฒน์ชาญกิจ และในตะวัน กำหอม. (2562). สมรรถนะเชิงบริหารกับประสิทธิผลการบริหารสถานศึกษาของครูโรงเรียนเจี้ยไช่ สังกัดสำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมการศึกษาเอกชน อำเภอโพธาราม จังหวัดราชบุรี, หลักสูตรศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต, สาขาวิชาการบริหารการศึกษา, วิทยาลัยทองสุข.
วรรณพัทร ซื่อตรง. (2565). รายงานการประเมินโครงการนวัตกรรมและสื่อการเรียนรู้ครูสู่มาตรฐานสากล โรงเรียนกรรณสูตศึกษาลัย จังหวัดสุพรรณบุรี. สุพรรณบุรี: โรงเรียนกรรณสูตศึกษาลัย จังหวัดสุพรรณบุรี.
วันทนีย์ จิราธนันต์. (2565). สมรรถนะเชิงบริหารต่อองค์ประกอบทางการศึกษาโรงเรียนทางเลือกตามแนวคิดมอนเตสซอรีของครูโรงเรียนนานาชาติ มอนเตสซอรี อะแคเดมี กรุงเทพ.หลักสูตรศึกษาศาตรมหาบัณฑิต, สาขาวิชาการบริหารการศึกษา, วิทยาลัยทองสุข.
วาโร เพ็งสวัสดิ์. (2557). การวิจัยทางการบริหารการศึกษา. สกลนคร: โรงพิมพ์สมศักดิ์การพิมพ์.
สมรักษ์ ท้าวเครือ. (2565). การเรียนรู้ในยุคฐานวิถีชีวิตใหม่ต่อการบริหารสถานศึกษาของบุคลากรทางการศึกษาโรงเรียนวัดใหม่ผดุงเขต สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานนทบุรี เขต 1. หลักสูตรศึกษาศาตรมหาบัณฑิต, สาขาวิชาการบริหารการศึกษา, วิทยาลัยทองสุข.
