ปัจจัยที่ส่งผลต่อการส่งเสริมอาชีพผู้สูงอายุในเขตอำเภอเมือง จังหวัดขอนแก่น

Main Article Content

ชยุตา โนนตาไทย

บทคัดย่อ

         บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ (1) เพื่อศึกษาสภาพการส่งเสริมอาชีพผู้สูงอายุในเขตอำเภอเมือง จังหวัดขอนแก่น (2) เพื่อศึกษาปัจจัยที่ส่งผลต่อการส่งเสริมอาชีพผู้สูงอายุในเขตอำเภอเมือง จังหวัดขอนแก่น และ (3) เพื่อศึกษาแนวทางการส่งเสริมอาชีพผู้สูงอายุในเขตอำเภอเมือง จังหวัดขอนแก่น กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ประชาชนที่มีอายุตั้งแต่ 20 – 60 ปี ในเขตพื้นที่จังหวัดขอนแก่น จำนวน 400 คน โดยคัดเลือกแบบเจาะจง ส่วนกลุ่มเป้าหมาย ได้แก่ ตัวแทนภาครัฐและเอกชน จำนวน 10 คน สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ ได้แก่ สถิติการแจกแจงความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณ โดยใช้วิธีการคัดเลือกตัวแปรแบบเป็นลำดับ ประกอบการอภิปรายผล และการวิเคราะห์ข้อมูลเชิงพรรณนาวิเคราะห์


          ผลการวิจัยพบว่า: 1) สภาพการส่งเสริมอาชีพผู้สูงอายุในเขตอำเภอเมือง จังหวัดขอนแก่น โดยรวมอยู่ในระดับปานกลาง ( =3.02 S.D.=0.72) โดยเรียงลำดับจากมากไปหาน้อยได้ดังนี้ ด้านการเมือง ด้านเศรษฐกิจ และด้านสังคม ตามลำดับ 2) ผลการวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณพบว่า ตัวแปรอิสระทั้ง 5 ตัว สามารถร่วมกันอธิบายความแปรปรวนของตัวแปรตามได้ร้อยละ 82.10 (R² = .821) โดยแบบจำลองมีความเหมาะสมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .001 (F = 216.90, p = .001) และ 3) หน่วยงานที่เกี่ยวข้องจำเป็นจะต้องมีนโยบายเกี่ยวกับเศรษฐกิจที่มีความชัดเจนในการจัดทำแผนทางการเปลี่ยนแปลงทางเศรษฐกิจและสังคมโดยการประสานความร่วมมือกับทุกฝ่าย สังคมเข้ามามีบทบาทในการมีส่วนร่วมในทุก ๆ ด้าน จัดทำนโยบายแผนพัฒนาในการส่งเสริมอาชีพผู้สูงอายุให้ครอบคลุมในการบริการแบบครบวงจรอย่างมีประสิทธิภาพ

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
โนนตาไทย ช. (2026). ปัจจัยที่ส่งผลต่อการส่งเสริมอาชีพผู้สูงอายุในเขตอำเภอเมือง จังหวัดขอนแก่น. เสฏฐวิทย์ปริทัศน์, 6(1), 4031–4041. สืบค้น จาก https://so12.tci-thaijo.org/index.php/stw/article/view/7419
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กรมกิจการผู้สูงอายุ กระทรวงการพัฒนาสีงคมและความมั่นคงของมนุษย์. (2562). มาตรการขับเคลื่อนระเบียบวาระแห่งชาติ เรื่องสังคมผู้สูงอายุ 6 Sustainable 4 Change (ฉบับปรับปรุง ครั้งที่ 2). กรุงเทพมหานคร: บริษัทอมรินทร์พริ้นติ้งแอนด์พับลิชชิ่ง.

กระทรวงพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์. (2557). ประชากรสูงอายุไทย : ปัจจุบันและอนาคต. กรุงเทพมหานคร: กระทรวงพัฒนาสังคมละความมั่นคงของมนุษย์.

กระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์. (2559). กลยุทธ์การสร้างความเข้มแข็งของเครือข่ายผู้สูงอายุ ของกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์. ขอนแก่น: บริษัท ศิริภัณฑ์ (2497) จำกัด.

กัลยา วานิชย์บัญชา. (2560). การวิเคราะห์สถิติชั้นสูงด้วย SPSS for Window. พิมพ์ครั้งที่ 12. กรุงเทพมหานคร: ห้างหุ้นส่วนจํากัด สามลดา.

พระสุทธิสารเมธี พระมหาจักรพล อาจารสุโภ และสุณี เวชประสิทธิ์. (2564). การส่งเสริมสุขภาวะของผู้สูงอายุ โดยใช้หลักอายุสสธรรม 5 ในเขตดุสิต กรุงเทพมหานคร: กรณีศึกษาชุมชนวัดสวัสดิ์วารีสีมาราม. รายงานการวิจัยคณะศาสนาและปรัชญา สถาบันวิจัยญาณสังวร. มหาวิทยาลัยมหามกุฏราช

วิทยาลัย.

ลิขิตา เฉลิมพลโยธิน และคณะ. (2561). ปัจจัยด้านการประกอบอาชีพที่ส่งผลต่อคุณภาพชีวิตผู้สูงอายุ ตำบลแหลมใหญ่ อำเภอเมือง จังหวัดสมุทรสงคราม : งานวิจัยแบบผสมผสานวิธีการ. Veridian E-Journal, Silpakorn University. 11(3), 2794-2808.

สำนักส่งเสริมและสนับสนุนวิชาการ 10 สำนักงานปลัดกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์. (2561). รายงานการวิจัยภูมิปัญญาเชิงอัตลักษณ์ของผู้สูงวัยกลุ่มชาติพันธุ์บนพื้นที่สูงในพื้นที่ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ.

อติพร สวัสดิ์สุข. (2564). การพัฒนากิจกรรมเพื่อส่งเสริมสุขภาวะของผู้สูงอายุ กรณีศึกษาศูนย์เยาวชนจตุจักร. วิทยานิพนธ์หลักสูตรสังคมสงเคราะห์ศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาสังคมสงเคราะห์ศาสตร์. คณะสังคมสงเคราะห์ศาสตร์: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.