แนวทางการดำเนินชีวิตของมนุษย์ตามหลักกามโภคีสูตร
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษากามโภคีสูตร 2) เพื่อศึกษาหลักการดำเนิน ชีวิตตามแนวพระพุทธศาสนาและ 3) เพื่อศึกษาแนว ทางการด าเนินชีวิตของมนุษย์ตามหลักกามโภคีสูตร เป็นการวิจัยเอกสาร เก็บรวบรวมข้อมูลจากกามโภคี สูตร พระไตรปิฎก อรรถกถา เอกสารและงานวิจัยที่ เกี่ยวข้อง วิเคราะห์และน าเสนอข้อมูลโดยวิธีพรรณนา
ผลการวิจัยพบว่า
กามโภคีสูตร เป็นพระสูตรว่าด้วยการดำเนินชีวิตของผู้บริโภคกาม พระพุทธเจ้าตรัสจำแนกไว้ 10 ประเภท เช่น แสวงหาโภคทรัพย์โดยไม่ชอบธรรม ด้วยการงานที่ผิด ครั้นแสวงหาได้แล้ว ไม่บำรุงตนให้เป็นสุข และไม่แจกจ่ายไม่ทำบุญ เป็นต้น การแสวงหาทรัพย์ที่ปรากฏในกามโภคีสูตร 3 ประเภท ได้แก่ 1) แสวงหาโภคทรัพย์โดยไม่ชอบธรรม ด้วยการงานที่ผิด 2) แสวงหาโภคทรัพย์ทั้งโดยชอบธรรม และไม่ชอบธรรม ด้วยการงานที่ผิดบ้าง ไม่ผิดบ้าง 3) แสวงหาโภคทรัพย์โดยชอบธรรม ด้วยการงานที่ไม่ผิด ลักษณะการใช้จ่ายทรัพย์ที่ปรากฏในกามโภคีสูตร โดยสรุปมี 5 ประเภท เช่น ไม่บำรุงตนให้เป็นสุข และไม่แจกจ่ายไม่ทำบุญ เป็นต้น หลักธรรมที่ส่งเสริมการแสวงหาทรัพย์หรือการประกอบอาชีพ เช่น อิทธิบาท 4 ฆราวาสธรรม 4 เป็นต้น หลักการใช้จ่ายทรัพย์ที่ส่งเสริมความเป็นอยู่ที่ดี เช่น ความรู้ประมาณในการบริโภค เป็นต้น ส่วนคติในการครอบครองและใช้ทรัพย์นั้นกามโภคีที่มีปัญญาจะเข้าใจความต้องการที่แท้จริงของชีวิต จะเห็นทรัพย์ภายนอกว่าเป็นเพียงปัจจัยเลี้ยงชีพเท่านั้น ไม่มีความยึดมั่นถือมั่น การประกอบสัมมาอาชีวะอาจแบ่งเป็น 2 ประเภทใหญ่ๆ ได้แก่ 1) การประกอบสัมมาอาชีวะระดับโลกิยะ 2) การประกอบสัมมาอาชีวะทางวาจา
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กมลาส ภูวชนาธิพงศ์. (2556). แนวทางปฏิบัติเพื่ออการบริโภคแบบสายกลางในพระพุทธศาสนา. สารนิพนธ์หลักสูตรพุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาพระพุทธศาสนา. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
ชัยวัฒน์ อัตพัฒน์. (2543). จริยศาสตร์. พิมพ์ครั้งที่ 8. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัย รามคำแหง.
ทองหล่อ วงษ์ธรรมา. (2535). ปรัชญาอินเดีย. กรุงเทพมหานคร: โอ.เอส.พริ้นติ้ง เฮ้าส์.
บุญมี แท่นแก้ว. (2539). จริยศาสตร์. พิมพ์ครั้งที่ 3. กรุงเทพมหานคร: โอ.เอส.พริ้นติ้งเฮาส์.
พงษ์จันทร์ โอสายไทย. (2551). การศึกษาเชิงวิเคราะห์เรื่องสัมมาอาชีวะในพุทธปรัชญา. วิทยานิพนธ์ศาสนศาสตรมหาบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย.
พระแจ้ง ปิยธมฺโม (วิยาสิงห์). (2550). ความสำคัญของสัมมาอาชีวะในพระพุทธศาสนาเถรวาท. วิทยานิพนธ์ศาสนศาสตรมหาบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย.
พระมหาทนงศักดิ์ ธีรสกฺโก (ตาดี). (2564). หลักสัมมาอาชีวะในพุทธปรัชญาเถรวาท. วารสารวิชาการวิทยาลัยบริหารศาสตร์, 4(2), 98.
พระมหาอภิรมย์ ภทฺทโก (ปรากฏสยาม). (2561). แนวทางการสร้างความสุขตามหลักคิหิสุขของหมู่บ้านสีชวาตำบลผไทรินทร์ อำเภอลำปลายมาศ จังหวัดบุรีรัมย์. วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาพระพุทธศาสนา. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย.
พระราชธรรมนิเทศ (ระแบบ ฐิตญาโณ). (2538). ธรรมปริทรรศน์. กรุงเทพมหานคร: มหามกุฏราชวิทยาลัย.
พระอธิการสมพร วิมโล. (2562). ศึกษาแนวทางการส่งเสริมการประกอบอาชีพตามหลักสัมมาอาชีพของชุมชนบ้านม่วงคำ ตำบลนาอุดม อำเภอโพนทอง จังหวัดร้อยเอ็ด. วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
สุวัฒน์ จันทร์จำนง. (2540). ความเชื่อของมนุษย์เกี่ยวกับปรัชญาและศาสนา. กรุงเทพมหานคร: อลีน เพรส.