การเสริมสร้างเครือข่ายสำนักปฏิบัติธรรมประจำจังหวัดร้อยเอ็ด
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์คือ 1) เพื่อศึกษาสภาพปัญหาการจัดการสำนักปฏิบัติธรรมประจำจังหวัดร้อยเอ็ด 2) เพื่อพัฒนาเครือข่ายสำนักปฏิบัติธรรมประจำจังหวัดร้อยเอ็ด 3) เพื่อนำเสนอรูปแบบการพัฒนาเครือข่ายสำนักปฏิบัติธรรมประจำจังหวัดร้อยเอ็ด เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ (qualitative Research) โดยการทบทวนเอกสาร ตำรา ผลงานวิจัยที่เกี่ยวข้อง โดยศึกษาเฉพาะประเด็นที่เกี่ยวกับแนวคิดเกี่ยวกับการเสริมสร้างเครือข่ายแนวคิดเกี่ยวกับการส่งเสริมการพัฒนา แนวคิดเกี่ยวกับการบริหารจัดการ แนวคิดเกี่ยวกับสำนักปฏิบัติธรรม การสัมภาษณ์ เจาะลึก (In-depth Interview)
ผลจากการวิจัยพบว่า: สภาพปัญหาการจัดการสำนักปฏิบัติธรรม ประจำจังหวัดร้อยเอ็ด คือ การบริหารจัดการของสำนักปฏิบัติธรรมในจังหวัดร้อยเอ็ดมีรากฐานที่ดี แต่ยังจำเป็นต้องได้รับการส่งเสริมด้านทรัพยากรบุคคล ระบบการบริหารและเทคโนโลยีสารสนเทศ เพื่อยกระดับมาตรฐานและความยั่งยืนของการปฏิบัติธรรมในระดับจังหวัด การพัฒนาเครือข่ายสำนักปฏิบัติธรรมประจำจังหวัดร้อยเอ็ด คือ การพัฒนาเครือข่ายสำนักปฏิบัติธรรมจังหวัดร้อยเอ็ด ควรดำเนินการอย่างรอบด้าน มีการวางแผนที่ชัดเจนในทุกด้าน เพื่อให้สามารถตอบสนองความต้องการของผู้ปฏิบัติธรรมได้อย่างมีประสิทธิภาพและยั่งยืน รูปแบบการพัฒนาเครือข่ายสำนักปฏิบัติธรรมประจำจังหวัดร้อยเอ็ด คือการออกแบบรูปแบบการพัฒนาเครือข่ายดังกล่าว เป็นไปตามหลักการบริหารจัดการสมัยใหม่ ที่เน้นความโปร่งใส มีส่วนร่วมและมุ่งความยั่งยืนของการเผยแผ่พระพุทธศาสนาในระดับจังหวัด
Article Details
เอกสารอ้างอิง
สำนักงานพระพุทธศาสนาจังหวัดร้อยเอ็ด. (2567). ข้อมูลสถิติสำรวจสำนักปฏิบัติธรรมประจำจังหวัดจังหวัดร้อยเอ็ด. ร้อยเอ็ด: สำนักงานพระพุทธศาสนาจังหวัดร้อยเอ็ด.
ดวงกมล ทองคณารักษ์. (2553). รูปแบบโครงการปฏิบัติธรรมที่เหมาะสมสาหรับชาวต่างประเทศในประเทศ ไทย. วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาพระพุทธศาสนา. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
บรรจง โสดาดี และคณะ. (2549). การศึกษาแนวทางพัฒนาสานักปฏิบัติธรรมในเขตการปกครองคณะสงฆ์ภาค 11. รายงานการวิจัย. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระครูปลัดนิคม นาควโร (รอดอุไร). (2561). การพัฒนารูปแบบและมาตรฐานในการบริหารจัดการสำนักปฏิบัติธรรมประจำจังหวัดกรุงเทพมหานคร. ดุษฎีนิพนธ์พุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการพัฒนาสังคม. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระครูภาวนาวิริยานุโยค (บุญยงค์ถาวโร). (2559). กระบวนการบริหารจัดการโครงการอบรมวิปัสสนากัมมัฏฐานของสำนักปฏิบัติธรรมประจำจังหวัดในประเทศไทย. วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิตสาขาพุทธบริหารการศึกษา. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระครูวิลาศกาญจนธรรม (เล็กสุธมฺมปญฺโญ). (2457). รูปแบบการจัดการสำนักปฏิบัติธรรมประจำจังหวัดดีเด่นในเขตปกครองคณะสงฆ์ภาค 14. วิทยานิพนธ์ปริญญาพุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระครูศรีรัตนธรรมนิเทศ (ปกานนท์ พิลาพันธุ์). (2556). รูปแบบการบริหารจัดการสำนักปฏิบัติกัมมัฏฐานของผู้นำชาวพุทธในประเทศอังกฤษ. วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระตะวัน ขนฺติพโล (เกิดมูล). (2565). การพัฒนาการบริหารจัดการของสำนักปฏิบัติธรรมประจำจังหวัดลำปาง. วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิตสาขาวิชาพระพุทธศาสนา. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระมหากังวาน ธีรธมฺโม. (2558). การพัฒนาประสิทธิภาพการบริหารจัดการสำนักปฏิบัติธรรมประจำจังหวัด.วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระมหาไชยณรงค์ ภทฺทมุนี (เสริมแก้ว). (2560). การพัฒนาการบริหารจัดกรสำนักปฏิบัติธรรมประจำจังหวัดดีเด่นในเขตปกครองคณะสงฆ์ภาค 2. ดุษฎีนิพนธ์พุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการเชิงพุทธ. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระวิชชุกร ติสรโณ (ก้องแดนไพร) . (2556). ความพึงพอใจต่อการบริหารสำนักปฏิบัติธรรมประจำจังหวัดสิงห์บุรีแห่งทิ่ 1. วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา.บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
นางสาววลัยพร บางชัยภูมิ. (2559). กลยุทธ์การบริหารการสื่อสารเพื่อสร้างแรงจูงใจสำหรับสำนักปฏิบัติธรรมประจำจังหวัด. วิทยานิพนธ์ปริญญาพุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
อุทัย สติมั่น. (2555). การพัฒนารูปแบบการจัดองค์ความรู้สำหรับสำนักปฏิบัติธรรมในประเทศไทย. วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.