การพัฒนารูปแบบการบริหารงานวิชาการ ตามระบบให้คำปรึกษาชี้แนะ เพื่อเสริมสร้างการจัดการเรียนรู้เชิงรุกของครูที่ส่งเสริมทักษะ ด้านการคิดของผู้เรียน โรงเรียนหนองห้างฉวีวิทย์
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาองค์ประกอบและพัฒนารูปแบบการบริหารงานวิชาการตามระบบให้คำปรึกษาชี้แนะ เพื่อเสริมสร้างการจัดการเรียนรู้เชิงรุกของครูที่ส่งเสริมทักษะด้านการคิดของผู้เรียน โรงเรียนหนองห้างฉวีวิทย์ 2) สร้างรูปแบบการเสริมสร้างการจัดการเรียนรู้เชิงรุกของครู 3) ทดลองใช้รูปแบบการบริหารงานวิชาการที่พัฒนาขึ้น และ 4) ประเมินและปรับปรุงรูปแบบดังกล่าว การดำเนินการวิจัยแบ่งออกเป็น 3 ระยะ ได้แก่ (1) การศึกษาข้อมูลพื้นฐาน สังเคราะห์องค์ประกอบ และพัฒนารูปแบบ (2) การทดลองใช้รูปแบบ และ (3) การประเมินผลและปรับปรุงรูปแบบ กลุ่มตัวอย่างประกอบด้วยผู้ทรงคุณวุฒิ 5 คน ครูผู้สอน 16 คน และผู้เกี่ยวข้อง รวมทั้งสิ้น 22 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบสัมภาษณ์ แบบประเมินความเหมาะสมและความเป็นไปได้ และแบบทดสอบก่อน–หลังอบรม วิเคราะห์ข้อมูลด้วยค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าดัชนีประสิทธิผล และการทดสอบค่าที
ผลการวิจัยพบว่า 1) รูปแบบการบริหารงานวิชาการที่พัฒนาขึ้นประกอบด้วย 6 องค์ประกอบ ได้แก่ วัตถุประสงค์ หลักการและแนวคิด ระบบงานและกลไก วิธีดำเนินงาน แนวทางการประเมินผล และเงื่อนไขความสำเร็จ 2) รูปแบบการเสริมสร้างการจัดการเรียนรู้เชิงรุกของครูที่ขับเคลื่อนด้วยการบริหารจัดการองค์กรและกระบวนการนิเทศ 3) ภายหลังการทดลองใช้รูปแบบ ครูมีคะแนนความรู้ด้านการจัดการเรียนรู้เชิงรุกสูงกว่าก่อนการอบรมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 โดยมีค่าดัชนีประสิทธิผลอยู่ระหว่าง 0.6874–0.7071 สะท้อนว่าครูมีพัฒนาการด้านความรู้เพิ่มขึ้นร้อยละ 69–71 แสดงถึงประสิทธิภาพของรูปแบบที่พัฒนาขึ้น และ 4) ผลการประเมินรูปแบบโดยรวมอยู่ในระดับมาก โดยด้านที่มีค่าเฉลี่ยสูงสุด ได้แก่ การออกแบบกิจกรรมและจัดทำแผนการจัดการเรียนรู้ รองลงมาคือ การดำเนินงานชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพสู่การปฏิบัติ และการสะท้อนผลการจัดการเรียนรู้ตามลำดับ
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กัลยาณี พรหมวงศ์. (2564). การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้เชิงรุกเพื่อส่งเสริมทักษะการคิดของผู้เรียนระดับการศึกษาขั้นพื้นฐาน. วารสารวิชาการศึกษาศาสตร์. 22(1), 45–60.
คะเณยะ อ่อนนาง. (2561). บทบาทครูในศตวรรษที่ 21 กับการเรียนการสอนแบบ. รวมบทความวิจัย บทความวิชาการ พ.ศ.2561, มหาวิทยาลัยราชภัฎเชียงใหม่.
ชุติมา นาคเสน. (2565). การพัฒนารูปแบบการนิเทศแบบโค้ชเพื่อส่งเสริมการจัดการเรียนรู้เชิงรุกของครูระดับการศึกษาขั้นพื้นฐาน. วารสารการบริหารการศึกษาไทย. 18(2), 55–70.
ไพฑูรย์ สินลารัตน์. (2565). การพัฒนาคุณภาพการศึกษาไทยสู่ศตวรรษที่ 21. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ปิยวรรณ สร้อยคำ. (2565). การพัฒนารูปแบบการนิเทศแบบมีส่วนร่วมเพื่อส่งเสริมการจัดการเรียนรู้เชิงรุกของครูระดับการศึกษาขั้นพื้นฐาน. วารสารการบริหารการศึกษาและภาวะผู้นำ. 10(3), 72–88.
ธีระ รุญเจริญ. (2564). การบริหารงานวิชาการสู่ความเป็นเลิศในสถานศึกษา. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
นราพร จันทร์โอชา. (2560). แนวทางการจัดการ แนวทางการบริหารจัดการชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพของสถานศึกษาขยายโอกาส สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุโขทัย เขต 2. วารสารวิชาการ Journal of Roi Kaensarn Academi. 6(7), 32 -45.
หทัยชนก พรรคเจริญ. (2563). การพัฒนารูปแบบการนิเทศแบบโค้ชโดยใช้ชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพเพื่อส่งเสริมการจัดการเรียนรู้เชิงรุกของครู. วารสารศึกษาศาสตร์มหาวิทยาลัยขอนแก่น. 43(2), 15–28.
วิจารณ์ พานิช. (2564). PLC เปลี่ยนครู เปลี่ยนห้องเรียน เปลี่ยนคุณภาพการเรียนรู้. กรุงเทพมหานคร: บริษัท สยามพริ้นท์ จำกัด.
สมาน อัศวภูมิ. (2564). การบริหารงานวิชาการเพื่อพัฒนาคุณภาพผู้เรียน. อุบลราชธานี: คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี.
สุคนธ์ สินธพานนท์. (2560). ครูยุคใหม่กับการจัดการเรียนรู้ สู่การศึกษา 4.0. กรุงเทพมหานคร: ศูนย์หนังสือจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สุวิธิดา จริงเกียรติกุล. (2561). ทักษะการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21. เรียกใช้เมื่อ 3 กันยายน 2562 จาก https://www.trueplookpanya.com/education/content/66054/.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560 – 2579. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา.
Alfred North Whitehead. (1929). The Aims of Education and Other Essays. New York: Macmillan.
