การเมืองโลกยุคใหม่กับระเบียบโลกที่กำลังก่อตัว การปรับโครงสร้างอำนาจ และการเมืองระหว่างประเทศ
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การเมืองโลกในศตวรรษที่ 21 กำลังเผชิญกับการเปลี่ยนผ่านเชิงโครงสร้างครั้งสำคัญ ซึ่งสะท้อนให้เห็นถึงการสั่นคลอนของระเบียบโลกแบบเดิมและการก่อรูปของระเบียบโลกใหม่ บทความวิชาการนี้มีความมุ่งหมายเพื่อวิเคราะห์ลักษณะของการเมืองโลกยุคใหม่ภายใต้บริบทของระเบียบโลกที่กำลังก่อตัว โดยมุ่งเน้นการปรับโครงสร้างอำนาจ การเปลี่ยนแปลงของดุลอำนาจระหว่างรัฐมหาอำนาจ และบทบาทที่เพิ่มขึ้นของตัวแสดงที่มิใช่รัฐ บทความใช้การวิเคราะห์เชิงทฤษฎีจากกรอบการเมืองระหว่างประเทศร่วมสมัย ได้แก่ สัจนิยม เสรีนิยม และคอนสตรัคติวิสม์ เพื่ออธิบายพลวัตของอำนาจ ความมั่นคง และธรรมาภิบาลโลก ผลการวิเคราะห์ชี้ให้เห็นว่าระเบียบโลกใหม่มีลักษณะหลายขั้ว (multipolar) เต็มไปด้วยความไม่แน่นอน และมีการทับซ้อนของอำนาจทางการเมือง เศรษฐกิจ และเทคโนโลยี ซึ่งส่งผลให้การเมืองระหว่างประเทศในยุคปัจจุบันมีความซับซ้อนมากขึ้นอย่างมีนัยสำคัญ
Article Details
เอกสารอ้างอิง
จักรพงศ์ ชื่นดวง. (2568). ความขัดแย้งทางการเมืองของประเทศไทย. วารสารพุทธศาสตร์ มจร. อุบลราชธานี. 7(1), 2255-2268.
จารุต อนันตวิริยา. (2565). ผลกระทบของสงครามยูเครน-รัสเซียต่อการจัดระเบียบโลกใหม่. วารสารรัฐศาสตร์สาส์น มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย. 1(2), 76-89.
ชยพล คำสุวรรณ และ จิรวัฒน์ วัฒนถนอม. (2568). การเมืองและการจัดการ: การปกครองไทย. วารสารอาร์แสง. 1(1), 36-45.
ชาตรี สุขสบาย. (2568). อดีตในปัจจุบันกับการสร้างสรรค์แนวทางการพัฒนาสังคม. วารสารวิจัยวิชาการ. 8(1), 333-350.
ธิตินันท์ พงษ์สุทธิรักษ์. (2565). ภูมิรัฐศาสตร์โลกกับการเมืองระหว่างประเทศในศตวรรษที่ 21. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์มติชน.
นรุตม์ เจริญศรี. (2563). ทฤษฎีความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ. เชียงใหม่: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
พระครูปลัดสุริยะ ชวนปญฺโญ และ ประวิทย์ ธงชัย. (2566). โลกาภิวัตน์กับแนวโน้มการเปลี่ยนแปลงของสังคมและวัฒนธรรมไทย. Journal of Social Science and Cultural. 7(10), 286-299.
ไพโรจน์ แก่นสาร. (2566). ในยุคของการจัดระเบียบโลกใหม่: ไทยควรกำหนดแนวคิดในการรักษาผลประโยชน์ของชาติอย่างไร. นาวิกาธิปัตย์สาร. 47(2), 89-109.
วิลาวัณย์ จารุอริยานนท์. (2567). ครูสมรรถนะสูงในศตวรรษที่ 21: ความท้าทายของการศึกษาในโลกที่เปลี่ยนแปลง. Journal of MCU Buddhasothorn Review. 4(2), 175-188.
สมนึก จันทร์โสดา, พระสิริชัยธมฺมจาโร, พระเสกสรรค์ ฐานยุตโต ไชยชาติ และ สิทธิมนต์ ติสันเทียะ. (2568). การแก้ปัญหาความขัดแย้งของประชาคมโลกในยุคหลายขั้วอำนาจ. วารสารชัยภูมิปริทรรศน์. 2568(3), 65-76.
สาธิตา อ่างทอง, คชตรัย เจริญสุข และ ชารินทร์ เกษร. (2568). อำนาจและผลประโยชน์: ความท้าทายทางการเมืองของไทยต่อการพัฒนาอย่างยั่งยืน. Political Science and Public Administration Journal. 16(1), 111-138.
สำเริง ราชฉวาง. (2568). หน้าที่พลเมืองกับความรับผิดชอบต่อสังคมในโลกยุคใหม่. วารสารสหวิทยาการนวัตกรรมปริทรรศน์. 8(3), 358-371.
สุรชาติ บำรุงสุข. (2564). การเมืองระหว่างประเทศร่วมสมัย: โครงสร้างอำนาจและความมั่นคงโลก. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สุวิทย์ อุ่นขาว และ วีรนุช พรมจักร. (2568). พลวัตของความขัดแย้งและระงับความขัดแย้งทางการเมืองสังคมไทย ช่วงปี พ.ศ. 2540-2562. Journal of Social Science and Cultural. 9(5), 200-213.
หัฏฐกรณ์ แก้วท้าว และ ธิติวุฒิ หมั่นมี. (2568). การบริหารภาครัฐในโลกไร้พรมแดน: พลวัตของการปกครองในยุคโลกาภิวัตน์. วารสารวิชาการรัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์. 7(5), 186-197.
