กรรมของพระอริยบุคคล

Main Article Content

พระครูปริยัติกิตติธาดา
พระครูภาวนาพัฒนบัณฑิต

บทคัดย่อ

กรรม เป็นการกระทำที่ประกอบด้วยเจตนา แบ่งออกเป็น 3 คือ กายกรรม วจีกรรม มโนกรรม ซึ่งจะส่งผลไปตามเจตนา แบ่งเป็น 3 ประเภท คือ กรรมที่ให้ผลตามหน้าที่ กรรมให้ผลก่อนหรือหลัง กรรมให้ผลตามระยะเวลา ซึ่งการให้ผลของกรรมนั้นขึ้นอยู่การกระทำของบุคคลหากทำกรรมดีก็จะได้รับผลกรรมที่ดีแต่หากทำกรรมชั่วก็ย่อมได้รับผลกรรมที่ไม่ดีตอบแทน การให้ผลของกรรมนั้นไม่เลือกบุคคลเพราะส่งผลเท่าเทียมกัน ไม่ว่าจะเป็น พระพุทธเจ้าซึ่งพระองค์ได้รับผลของกรรมที่ได้กระทำไว้ในอดีตชาติถึง ๑๔ ครั้งก่อนที่จะดับขันธปรินิพพาน ตลอดทั้งพระอรหันต์เจ้า พระอนาคามี พระสกิทาคมี พระโสดาบัน หรือ บุคคลธรรมดาทั่วไป ย่อมได้รับผลของการกระทำที่ได้กระทำไว้ หากทำกรรมชั่วย่อมได้รับผลชั่ว หากทำกรรมดีย่อมส่งผลไปในทางที่ดี ยกตัวอย่างเรื่องของพระพุทธเจ้าที่ถูกพระเทวทัตผลักก้อนหินกลิ้งลงมากระทบนิ้วเท้าของเราจนห้อเลือด พระโมคคัลลานะถูกโจรทุบตีจนตาย นางสามาวดีและสหายถูกเผาตายทั้งเป็น บุคคลที่กล่าวมานั้นล้วนเป็นพระอริยบุคคลตั้งแต่พระโสดาบันถึงพระอรหันต์ ยังไม่สามารถหลีกหนีผลของกรรมที่ตนนั้นได้กระทำไว้ได้ ปัจจุบันนั้นจะเห็นได้ว่าบุคคลบางจำพวกกระทำชั่วแต่ทำไม่ได้ดี แต่บุคคลบางจำพวกทำดีกับได้รับผลในทางที่กลับกัน ซึ่งทุกอย่างนั้นเกิดจากกรรมของแต่ละบุคคลไม่ว่าจะในอดีตก็ดีหรือปัจจุบันก็ดีผลของการกระทำนั้นย่อมส่งผลต่อบุคคลในภายหลัง

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
พระครูปริยัติกิตติธาดา, & พระครูภาวนาพัฒนบัณฑิต. (2026). กรรมของพระอริยบุคคล. เสฏฐวิทย์ปริทัศน์, 6(2), 3039–3048. สืบค้น จาก https://so12.tci-thaijo.org/index.php/stw/article/view/6145
ประเภทบทความ
บทความวิชาการ

เอกสารอ้างอิง

มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

__________. อรรรถกถาภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2560). กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระธรรมปิฎก (ป. อ. ปยุตฺโต). (2543). พุทธธรรม. พิมพ์ครั้งที่ 5. กรุงเทพมหานคร: มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระธรรมปิฎก (ป. อ. ปยุตฺโต). (2546). พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์. พิมพ์ครั้งที่ 12. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระธรรมสิงหบุราจารย์ (จรัญ ตธมฺโม). (2548). กรรมฐานแก้กรรมสำหรับผู้นำ นักธุรกิจและนักบริหาร. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์กู๊ดมอร์นิ่ง.

พระพรหมโมลี (วิลาศ ญาณวโร). (2545) กรรมทีปนี. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์ดอกหญ้า.

สมเด็จพระพุฒาจารย์ (อาจ อาสภมหาเถร). (2546). คัมภีร์วิสุทธิมรรค. พิมพ์ครั้งที่ 4. กรุงเทพมหานคร: บริษัทประยูรวงศ์พรินติ้ง จำกัด.

สุนทร ณ รังสี. (2543). พุทธปรัชญาจากพระไตรปิฎก. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพมหานคร: จุฬาลงกรณ์ มหาวิทยาลัย.