กลยุทธ์การพัฒนาความสามารถในการแข่งขันของผู้ประกอบการข้าวไรซ์เบอร์รี่ ในจังหวัดสุพรรณบุรี
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) วิเคราะห์ระดับความสามารถในการแข่งขันและปัจจัยเชิงกลยุทธ์ 2) ทดสอบอิทธิพลของปัจจัยเชิงกลยุทธ์ต่อความสามารถในการแข่งขัน และ 3) เสนอแนะยุทธศาสตร์การพัฒนาผู้ประกอบการข้าวไรซ์เบอร์รี่ในจังหวัดสุพรรณบุรี ดำเนินการวิจัยแบบผสมวิธี กลุ่มตัวอย่างเชิงปริมาณคือผู้ประกอบการ 150 ราย เก็บข้อมูลด้วยแบบสอบถามที่มีความเที่ยงตรง (IOC 0.67-1.00) และความเชื่อมั่นสูง (α=0.89) วิเคราะห์ด้วยสถิติพรรณนา สหสัมพันธ์ และการถดถอยพหุคูณ ส่วนการวิจัยเชิงคุณภาพเก็บข้อมูลด้วยการสัมภาษณ์เชิงลึกผู้ให้ข้อมูลสำคัญ 15 ราย และวิเคราะห์เชิงเนื้อหา ผลการวิจัยเชิงปริมาณพบว่า ระดับความสามารถในการแข่งขันอยู่ในระดับปานกลาง (ค่าเฉลี่ย=3.45) ปัจจัยคุณภาพสินค้ามีค่าเฉลี่ยสูงสุด (4.02) รองลงมาคือการสร้างแบรนด์ (3.68) และการตลาดออนไลน์ (3.51) ปัจจัยทั้งสามร่วมกันทำนายความสามารถในการแข่งขันได้ 68.1% โดยการสร้างแบรนด์มีอิทธิพลสูงสุด (Beta=.412) ผลการวิจัย
เชิงคุณภาพสกัดประเด็นได้ 6 มิติหลัก นำไปสู่การพัฒนากรอบยุทธศาสตร์บูรณาการ "S-SUPHAN Model" ประกอบด้วย การสร้างแบรนด์ที่แข็งแกร่ง มาตรฐานคุณภาพที่ยั่งยืน การใช้แพลตฟอร์มออนไลน์ การส่งเสริมเครือข่าย การยอมรับนวัตกรรม และการเชื่อมโยงห่วงโซ่มูลค่าระดับชาติ
Article Details
เอกสารอ้างอิง
เปรมกมล ปิยะทัต. (2565). แนวทางการพัฒนากลยุทธ์กลุ่มวิสาหกิจชุมชนในพื้นที่อําเภอไชยา จังหวัดสุราษฎร์ธานี, วารสารวิทยาการจัดการ. 9(2), 215-238.
Barney, J. (1991). Firm resources and sustained competitive advantage. Journal of Management, 17(1), 99-120.
Cavite, H. J. M., Kerdsriserm, C., et al. (2021). Strategic guidelines for community enterprise development: a case in rural Thailand. Journal of Enterprising Communities: People and Places in the Global Economy. Advance online publication.
George, D., & Mallery, P. (2016). IBM SPSS statistics 23 step by step: A simple guide and Reference. 14th ed.. Routledge.
Jansuwan, P., & Zander, K. K. (2021). Getting young people to farm: How effective is Thailand's young smart farmer programme? Sustainability. 13(21), 11611.
Keller, K. L. (1993). Conceptualizing, measuring, managing customer-based brand equity. Journal of Marketing. 57(1), 1-22.
Khobkhet, A., Limnirankul, B., et al. (2024). Adoption Behavior of Solar Technology among Young Smart Farmers in Thailand. The Journal of Behavioral Science. 19(2), 59–74.
Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement. 30(3), 607–610.
Likert, R. (1932). A technique for the measurement of attitudes. Archives of Psychology. 22(140), 1–55.
Phiphoppornphong, P., et al. (2025). Success in Sustainable Community Enterprise Operations in Pathum Thani Province, Thailand. Asia Social Issues. 18(6), e277462.
Suwanmaneepong, S., et al. (2024). Participatory value chain development: Insights from community-based enterprise in rural Thailand. International Journal of Agricultural Sustainability, 22(1), 2371703.
Weerapong, P., & Singhdong, P. (2024). Assessment of sustainability in supply management: Literature study. SOC SCI INNOV APPL MA, 1(1), 639.
