การส่งเสริมอุโบสถศีลในฐานะปัจจัยแห่งการสร้างสันติสุขของชุมชนตำบลหนองตาไก้ อำเภอโพธิ์ชัย จังหวัดร้อยเอ็ด
Main Article Content
บทคัดย่อ
งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 3 ข้อ คือ 1) เพื่อศึกษาอุโบสถศีลในคัมภีร์พระพุทธศาสนา 2) เพื่อศึกษาแนวทางการสืบทอดและส่งเสริมรักษาอุโบสถศีลของชาวชุมชนตำบลหนองตาไก้ อำเภอโพธิ์ชัย จังหวัดร้อยเอ็ด 3) เพื่อศึกษาการส่งเสริมอุโบสถศีลในฐานะปัจจัยแห่งการสร้างสันติสุขของชุมชนตำบลหนองตาไก้ อำเภอโพธิ์ชัย จังหวัดร้อยเอ็ด เป็นงานวิจัยเชิงคุณภาพซึ่งผู้วิจัยได้ศึกษาเอกสารชั้นปฐมภูมิ ทุติยภูมิ ลงพื้นที่สัมภาษณ์ มาวิเคราะห์ สังเคราะห์ สรุปผลการวิจัย
ผลการวิจัยพบว่า
การรักษาอุโบสถศีล ตรงกับวัน 14 ค่ำ 15 ค่ำและวัน 8 ค่ำ มีความเป็นมาก่อนสมัยพุทธกาล ได้ปฏิบัติสืบทอดกันมาจนถึงปัจจุบัน โดยแบ่งเป็น 3 ประเภท ได้แก่ (1) โคปาลอุโบสถ (2) นิคัณฐอุโบสถ (3) อริยอุโบสถศีล ทรงยกย่องอริยอุโบสถศีล ว่าเป็นการรักษาอุโบสถศีลที่จะทำให้มนุษย์นั้นเข้าสู่ความเจริญสูงสุด, อุโบสถศีลของชุมชนตำบลหนองตาไก้ อำเภอโพธิ์ชัย จังหวัดร้อยเอ็ด แบ่งออกเป็น 2 คือ 1) รูปแบบการรักษาอุโบสถศีล 2) ประโยชน์ของอุโบสถศีล แบ่งออกเป็น 4 ด้าน คือ (1) ด้านการอยู่ร่วมกันในชุมชน (2) ด้านความปลอดภัยทรัพย์สิน (3) ด้านครอบครัว (4) ด้านสุขภาพ การส่งเสริมอุโบสถศีลในฐานะปัจจัยแห่งการสร้างสันติสุข แบ่งเป็น 2 คือ 1) แนวทางการสืบทอดและส่งเสริมการรักษาอุโบสถศีล พระสงฆ์เชิญชวนพุทธศาสนิกชนรักษาอุโบสถศีล และนำพาปฏิบัติ ตลอดทั้งให้ความรู้ถึงอานิสงส์ของอุโบสถศีล และสร้างแรงจูงใจที่สามารถชักชวนพุทธศาสนิกชนมารักษาศีล 2) บทบาทพระสงฆ์ในการสืบทอดและส่งเสริมรักษาอุโบสถศีล นำพาปฏิบัติธรรม จัดปฏิบัติธรรมประจำปี ปฏิบัติธรรมในวันสำคัญทางพระพุทธศาสนา และการแสดงธรรม
Article Details
เอกสารอ้างอิง
พระครูสมุห์กฤตภาส สุกิจฺโจ (โชติการ). (2560) “ศึกษาการรักษาอุโบสถศีลของสตรีที่ปรากฏในคัมภีร์อรรถกถาธรรมบท”. วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาพระพุทธศาสนา. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระธรรมปิฎก (ป. อ. ปยุตฺโต). (2546). พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์. พิมพ์ครั้งที่ 11. กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป. อ. ปยุตฺโต). (2548). พจนานุกรมพุทธศาสตร์ฉบับประมวลธรรม. พิมพ์ครั้งที่ 13. กรุงเทพมหานคร: บริษัท เอส.อาร์.พริ้นติ้ง แมสโปรดักส์ จํากัด.
พระราชวรมุนี (ประยูร ปยุตฺโต). (2530). ปรัชญาการศึกษาไทย. กรุงเทพมหานคร: มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระมหาธีระศักดิ์ อธิปุญฺโญ (เที่ยงธรรม). (2546). “การศึกษาวิเคราะห์ผลการรักษาอุโบสถศีลของพุทธศาสนิกชนวัดตลาดใต้จังหวัดปทุมธานีที่มีต่อการพัฒนาคุณภาพชีวิต”. วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย
พระโสภณมหาเถระ (มหาสีสยาดอ). (2548). วิปัสสนานัย เล่ม 2. พระพรหมโมลี (สมศักดิ์ อุปสโม) ตรวจ ชําระ. พระคันธสาราภิวงศ์ แปลและเรียบเรียง.นนทบุรี: ไทยร่มเกล้า.
มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย