การยกระดับการท่องเที่ยวเชิงพุทธปราสาทกู่กาสิงห์ อำเภอเกษตรวิสัย จังหวัดร้อยเอ็ด

Main Article Content

พระชิต สุกฺกวาโร (ศรีเที่ยง)
พระครูภาวนาพัฒนบัณฑิต
พระอธิการนัฐวุฒิ สิริจนฺโท

บทคัดย่อ

การศึกษาวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์ 3 ประการคือ 1) เพื่อศึกษาแหล่งท่องเที่ยวเชิงพุทธปราสาทกู่กาสิงห์ อำเภอเกษตรวิสัย จังหวัดร้อยเอ็ด 2) เพื่อส่งเสริมแหล่งท่องเที่ยวเชิงพุทธปราสาทกู่กาสิงห์ อำเภอเกษตรวิสัย จังหวัดร้อยเอ็ด 3) เพื่อการยกระดับการท่องเที่ยวเชิงพุทธปราสาทกู่กาสิงห์ อำเภอเกษตรวิสัย จังหวัดร้อยเอ็ด การวิจัยครั้งนี้ ผู้วิจัยใช้ระเบียบวิธีการวิจัยเชิงคุณภาพ โดยการรวบรวมข้อมูลจากตำราเอกสาร  และการสัมภาษณ์จากผู้ให้ข้อมูลสำคัญ จำนวน 25 รูป/คน เพื่อให้ได้ผลการวิจัยตามที่ได้ตั้งไว้ตามวัตถุประสงค์ แล้วนำเสนอผลการวิจัยด้วยพรรณาวิธี


          ผลการวิจัยพบว่า ปราสาทกู่กาสิงห์เป็นโบราณสถานศิลปะเขมรสมัยพะนมบาแค็ง ตั้งอยู่ในจังหวัดร้อยเอ็ด มีความสำคัญด้านประวัติศาสตร์ ศิลปวัฒนธรรม และศาสนา เป็นศูนย์กลางจิตวิญญาณของชุมชนและแหล่งเรียนรู้ทางวัฒนธรรม แหล่งท่องเที่ยวเชิงพุทธปราสาทกู่กาสิงห์ในฐานะแหล่งท่องเที่ยวเชิงพุทธต้องอาศัยการจัดการพื้นที่อย่างมีประสิทธิภาพ การพัฒนาบุคลากรที่มีความรู้ความสามารถ และการอนุรักษ์ศาสนสถานให้คงไว้ซึ่งอัตลักษณ์ท้องถิ่น ปัจจัยเหล่านี้ต้องดำเนินควบคู่กับการส่งเสริมการมีส่วนร่วมของชุมชนและเครือข่ายในพื้นที่อย่างจริงจัง เพื่อสร้างความยั่งยืนทั้งด้านวัฒนธรรม การศึกษา และเศรษฐกิจของท้องถิ่น การยกระดับการท่องเที่ยวเชิงพุทธที่ปราสาทกู่กาสิงห์ อำเภอเกษตรวิสัย จังหวัดร้อยเอ็ด มีแนวทางที่สำคัญในการพัฒนาบุคลากรและชุมชน โดยเริ่มจากการฝึกอบรมบุคลากรให้มีความรู้ด้านพระพุทธศาสนาและการบริหารจัดการการท่องเที่ยว นอกจากนี้ยังมีการสนับสนุนการจัดการความรู้และสร้างพื้นที่ต้นแบบที่เน้นการศึกษาและพักผ่อน การส่งเสริมกิจกรรมพิเศษ เช่น โปรแกรมการฝึกอบรมสมาธิวิปัสสนา จะช่วยดึงดูดนักท่องเที่ยว การพัฒนาแนวทางเหล่านี้จึงสามารถสร้างมูลค่าให้กับชุมชนและรักษาคุณค่าทางวัฒนธรรมได้อย่างยั่งยืนในอนาคต.

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
(ศรีเที่ยง) พ. ส. . . . . . . . . . . . . . ., พระครูภาวนาพัฒนบัณฑิต, & สิริจนฺโท พ. . (2025). การยกระดับการท่องเที่ยวเชิงพุทธปราสาทกู่กาสิงห์ อำเภอเกษตรวิสัย จังหวัดร้อยเอ็ด . เสฏฐวิทย์ปริทัศน์, 5(3), 1781–1791. สืบค้น จาก https://so12.tci-thaijo.org/index.php/stw/article/view/3097
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กรมการศาสนา กระทรวงวัฒนธรรม. (2557). แนวทางการดำเนินงานโครงการส่งเสริมการท่องเที่ยวเส้นทางแสวงบุญในมิติทางศาสนา ปี 2557. สำนักพัฒนาคุณธรรมจริยธรรม. กรุงเทพมหานคร: กรมการศาสนา.

จุฑาภรณ์หินซุยและสถาพร มงคลศรีสวัสดิ์. (2557). แนวทางส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงพุทธ กรณีศึกษาวัด ประชาคมวนาราม อําเภอศรีสมเด็จ จังหวัดร้อยเอ็ด. วารสารวิชาการการท่องเที่ยวไทยนานาชาติ. 10(1), 56.

นนทชัย นามศิริ. (2557). ประเพณีสรงกู่. วิทยานิพนธ์ปริญญาศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาสังคมวิทยาการพัฒนา คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยขอนแก่น.

ธาดา สุทธิธรรม. (2544). ผังเมืองในประเทศไทย : ผังชุมชนและการใช้สอยที่ดินสายอารยธรรมเขมรในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. กรุงเทพมหานคร : มูลนิธิโตโยต้า.

สํานักงานสถิติแห่งชาติ. (2557). การสํารวจพฤติกรรมการเดินทางท่องเที่ยวของชาวไทย พ.ศ. 2557. กรุงเทพมหานคร: สํานักสถิติพยากรณ์สํานักงานสถิติแห่งชาติ.

สํานักงานปลัดกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา. (2566). แผนพัฒนาการท่องเที่ยวแห่งชาติฉบับที่ 3 (พ.ศ. 2566 – 2570). กรุงเทพมหานคร: สํานักงานกิจการโรงพิมพ์องค์การสงเคราะห์ ทหารผ่านศึก.

ประชาชาติธุรกิจ. ร้อยแก่นสารสินธุ์…เปิดตลาดเที่ยวปี 61 ชูสารคามอาร์ตอีสาน. เรียกใช้เมื่อ 1 มีนาคม 2567 จาก https://www.prachachat.net/local-economy/news-109017

สํานักงานประชาสัมพันธ์จังหวัดร้อยเอ็ด. วัฒนธรรมจังหวัดร้อยเอ็ด จัดงานแถลงข่าวโครงการ เที่ยวงานวัด 55 เมืองรองร้อยเอ็ดบ้านเรา เล่าเรื่องเมืองสีแก้วประจําปี 2561 สืบสานตํานานเมืองร้อยเอ็ด. เรียกใช้เมื่อ 1 มีนาคม 2567 จาก http://nwnt.prd.go.th/centerweb/News/NewsDetail?

ศรีศักร วัลลิโถดม. (2538). แอ่งอารยธรรมอีสาน. กรุงเทพมหานคร : สำนักพิมพ์มติชน.

ศุภลักษณ์ อัครางกูร. (2551). พฤติกรรมนักท่องเที่ยว. ขอนแก่น : คลังนานาวิทยา