ความสัมพันธ์ระหว่างประสบการณ์ลูกค้าจากช่องทางที่หลากหลาย ภาพลักษณ์ตราสินค้า และความตั้งใจซื้อ : กรณีศึกษาผ้าย้อมดิน ศูนย์หัตถกรรมบ้านงานฝีมือบ้านผาหนาม ตำบลป่าไผ่ อำเภอลี้ จังหวัดลำพูน

ผู้แต่ง

  • กิติวัฒน์ กิติบุตร คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฎลำปาง
  • ภาคภูมิ พิชวงค์ คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฎลำปาง
  • ปองปรารถน์ สุนทรเภสัช คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฎลำปาง
  • ขจรศักดิ์ วงศ์วิราช คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฎลำปาง
  • สมศักดิ์ ก๋าทอง คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฎลำปาง

คำสำคัญ:

ประสบการณ์ลูกค้าจากช่องทางที่หลากหลาย, ภาพลักษณ์ตราสินค้า, ผ้าย้อมดิน, ความตั้งใจซื้อสินค้า

บทคัดย่อ

งานวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างประสบการณ์ลูกค้าจากช่องทางที่หลากหลายกับภาพลักษณ์ตราสินค้าผ้าย้อมดิน 2) ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างประสบการณ์ลูกค้าจากช่องทางที่หลากหลายกับความตั้งใจซื้อสินค้าผ้าย้อมดิน และ 3) ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างภาพลักษณ์ตราสินค้าและความตั้งใจซื้อสินค้าผ้าย้อมดินของศูนย์หัตถกรรมบ้านงานฝีมือบ้านผาหนาม ตำบลป่าไผ่ อำเภอลี้ จังหวัดลำพูน เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ (Quantitative Research) ใช้วิธีวิจัยเชิงสำรวจ (Survey Research) ด้วยแบบสอบถาม (Questionnaire) เป็นเครื่องมือในการเก็บรวบรวมข้อมูลกลุ่มตัวอย่างจากผู้บริโภคที่ซื้อสินค้าผ้าย้อมดินจากช่องทางต่าง ๆ จำนวน 404 คน วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนา(Descriptive Statistic) ประกอบด้วยการใช้ค่าความถี่ (Frequency) ค่าร้อยละ (Percentage) และสถิติอนุมาน (Inferential Statistic) ใช้เพื่อหาความความสัมพันธ์ระหว่างตัวแปรที่ทำการศึกษาวิจัยตามข้อสมมติฐาน ได้แก่ ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน (Pearson Correlation Coefficient) และการวิเคราะห์ถดถอยเชิงพหุ (Multiple Regression Analysis)

          ผลการวิจัยพบว่า

  1. ประสบการณ์ลูกค้าจากช่องทางที่หลากหลายในด้านการเชื่อมต่อ (COE) และด้านเฉพาะบุคคล (PEE) มีความสัมพันธ์เชิงบวกกับภาพลักษณ์ตราสินค้า (BI) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01
    ได้ค่าสัมประสิทธิ์ของการพยากรณ์ปรับปรุง (Adj R2) สามารถอธิบายได้ร้อยละ 60.40
  2. ประสบการณ์ลูกค้าจากช่องทางที่หลากหลายในด้านการเชื่อมต่อ (COE) และด้านเฉพาะบุคคล (PEE) มีความสัมพันธ์เชิงบวกกับความตั้งใจซื้อสินค้า (PI) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01
    ได้ค่าสัมประสิทธิ์การพยากรณ์ปรับปรุง (Adj R2) สามารถอธิบายได้ร้อยละ 60.50
  3. ภาพลักษณ์ตราสินค้าในด้านความพิศวง (MYB) และด้านความใกล้ชิด (INB) มีความสัมพันธ์เชิงบวกกับความตั้งใจซื้อสินค้า (PI) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ได้ค่าสัมประสิทธิ์ของการพยากรณ์ปรับปรุง (Adj R2) หรือสามารถอธิบายได้ร้อยละ 68.30

เอกสารอ้างอิง

เกชา ลาวงษา และคณะ. (2566). การศึกษาความคงทนของสีสกัดจากพืชในท้องถิ่นที่มีต่อผ้าทอเส้นใยตาล กลุ่มวิสาหกิจชุมชน ภูถ้ำรงค์ จังหวัดเพชรบุรี. PBRU Science Journal, 20(2), 81–89.

ชัญญานุช นันทขว้างและอนามัย ดำเนตร. (2566). การสร้างประสบการณ์ที่ประทับใจให้กับลูกค้าชาวจีนให้เกิดการตัดสินใจซื้อสินค้าที่ผลิตจากวัสดุผ้าไทยโดยอาศัยช่องทางการสื่อสารการขายบนแอพพลิเคชัน AliPay และ WeChat ด้วยภาษาจีน. วารสารวิชาการสถาบันเทคโนโลยีแห่งสุวรรณภูมิ, 20(1), 409-422.

นิฤมล แสงหงษ์ และ สมบูรณ์ ศรีอนุรักษ์วงศ์. (2561). ปัจจัยที่ส่งผลต่อการรับรู้ในภาพลักษณ์ของตราสินค้า ห้างสรรพสินค้าสยามดิสคัฟเวอรี่ของผู้บริโภคในเขตกรุงเทพมหานคร. วารสารวิทยาลัยนครราชสีมา, 12(1), 1-12.

นิเวศน์ ธรรมะ. (2562). ประสบการณ์การซื้อออนไลน์ที่ส่งผลต่อความตั้งใจซื้อสินค้าออนไลน์. วารสารรังสิตบัณฑิตศึกษาในกลุ่มธุรกิจและสังคมศาสตร์, 5(1), 62-71.

ณัฐชยา ใจจูน. (2557). ภาพลักษณตราสินค้าและการรับรู้คุณค่าที่ส่งผลต่อการตัดสนใจซื้อผลิตภัณฑ์เสริมอาหารของผู้บริโภคในเขตกรุงเทพมหานคร. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต สาขาบริหารธุรกิจ. คณะบริหารธุรกิจ: มหาวิทยาลัยกรุงเทพ.

ยุวดี สงวนรัมย์, จักรพล สงวนรัมย์ และ กนก อ้นถาวร (2567). อิทธิพลของการสื่อสารต่อภาพลักษณ์ตราสินค้าและความตั้งใจซื้อซ้ำของแพลตฟอร์มสั่งอาหาร.วารสารมนุษยศาสตร์ สังคมศาสตร์ และนวัตกรรม มหาวิทยาลัยกาฬสินธุ์, 3(1), 169-184.

สิริมา ชํานาญศิลป์ และ ปภาภรณ์ ไชยหาญชาญชัย. (2565). ความสัมพันธ์ระหว่างประสบการณ์ลูกค้าจากช่องทางที่หลากหลาย ภาพลักษณ์ตราสินค้าและความตังใจซื้อ: กรณีศึกษาตราสินค้าโพเมโล่. วารสารนิเทศศาสตร์และนวัตกรรม นิด้า, 9(1), 23-43.

อรญา มาณวพัฒน์. (2560). ประสบการณ์ ความไว้วางใจและความภักดีต่อตราสินค้าของผู้ใช้บริการ ในธุรกิจสายการบินของไทย. วารสารนิเทศศาสตร์และนวัตกรรม, 4(1), 77-85.

อนุชิต ศิริกิจ. (2550). อิทธิพลของคุณลักษณะและภาพลักษณ์ตราผลิตภัณฑ์ที่มีผลต่อมูลค่าทุนตราผลิตภัณฑ์ของวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม. วารสารพาณิชยศาสตร์บูรพาปริทัศน์, 3(1), 92-112.

อังกาบ บุญสูง (2568). นวัตกรรมการพัฒนาผลิตภัณฑ์ผ้าทอมือที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อมด้วยสีย้อมจากทรัพยากรธรรมชาติพื้นถิ่น. วารสารสถาบันวัฒนธรรมและศิลปะ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรต, 26(2), 81–95.

Cho, E., Fiore, A. M., & Russell, D. W. (2015). Validation of a fashion brand image scale capturing cognitive, sensory, and affective associations: Testing its role in an extended brand equity model. Psychology & Marketing, 32(1), 28-48.

Cochran, W. G. (1977). Sampling techniques (3rd ed.). New York: John Wiley & Sons.

Dash, G., Kiefer, K., & Paul, J. (2021). Marketing-to-Millennials:Marketing 4.0, customer satisfaction and purchase intention. Journal of Business Research. 122, 608-620.

Eagly, A., & Chaiken, S. (1993). The Psychology of Attitudes. NY: Harcourt Brace Jovanovich College Publishers.

Joseph, G. (2015). Sustaining brick & mortar through omnichannel: An emerging story of retail business model convergence. International Journal of Business and Management, 3(2), 203–211.

Lakkhongkha, N. (2021). Marketing channels for modern retail business in COVID - 19 ERA. Journal of MCU Nakhondhat. 8(3), 318-336.

Li, Y., Liu, H., Lim, E. T. K., Goh, J. M., Yang, F., & Lee, M. K. O. (2018). Customer’s reaction to cross-channel integration in omnichannel retailing: The mediating roles of retailer uncertainty, identity attractiveness, and switching costs. Decision Support Systems, 109, 50–60.

Kazancoglu, I., & Aydin, H. (2018). An investigation of consumers’ purchase intentions towards omni-channel shopping: A qualitative exploratory study. International Journal of Retail & Distribution Management, 46(10), 959–976.

Saghiri, S., Wilding, R., Mena, C., & Bourlakis, M. (2017). Toward a three-dimensional framework for omni-channel. Journal of Business Research, 77, 53–67.

Shi, S., Wang, Y., Chen, X., & Zhang, Q. (2020). Conceptualization of omnichannel customer experience and its impact on shopping intention: A mixed-method approach. International Journal of Information Management, 50, 325–336.

Schiffman, L. G., & Kanuk, L. L. (2000). Consumer Behavior (7th ed.). Upper Saddle River, NJ: Prentice Hall.

Shen, X.-L., Li, Y.-J., Sun, Y., & Wang, N. (2018). Channel integration quality, perceived fluency and omnichannel service usage: The moderating roles of internal and external usage experience. Decision Support Systems, 109, 61–73.

Verhoef, P. C., Kannan, P. K., & Inman, J. J. (2015). From Multi-Channel Retailing to Omni-Channel Retailing: Introduction to the Special Issue on Multi-Channel Retailing. Journal of Retailing, 91(2), 174-181

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

07-04-2026

รูปแบบการอ้างอิง

กิติบุตร ก., ภาคภูมิ พิชวงค์, สุนทรเภสัช ป., วงศ์วิราช ข. ., & ก๋าทอง ส. (2026). ความสัมพันธ์ระหว่างประสบการณ์ลูกค้าจากช่องทางที่หลากหลาย ภาพลักษณ์ตราสินค้า และความตั้งใจซื้อ : กรณีศึกษาผ้าย้อมดิน ศูนย์หัตถกรรมบ้านงานฝีมือบ้านผาหนาม ตำบลป่าไผ่ อำเภอลี้ จังหวัดลำพูน. วารสาร มจร โกศัยปริทรรศน์, 4(1), 152–167. สืบค้น จาก https://so12.tci-thaijo.org/index.php/jmkr/article/view/5913