การพัฒนาแพลตฟอร์ม Tech-Inclusion เพื่อยกระดับ การตัดสินใจแบบมีส่วนร่วมของเทศบาลตำบลป่าเมี่ยง ในยุคดิจิทัล
คำสำคัญ:
Tech-Inclusion, แพลตฟอร์มดิจิทัล, การตัดสินใจแบบมีส่วนร่วม, การบริหารท้องถิ่นบทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 3 ประการ ได้แก่ 1) เพื่อศึกษาสภาพปัจจุบันของการตัดสินใจแบบมีส่วนร่วมของเทศบาลตำบลป่าเมี่ยงในยุคดิจิทัล 2) เพื่อพัฒนาแพลตฟอร์ม Tech-Inclusion สำหรับสนับสนุนการตัดสินใจแบบมีส่วนร่วมของเทศบาลตำบลป่าเมี่ยง และ 3) เพื่อประเมินความพึงพอใจของผู้ใช้ต่อแพลตฟอร์ม Tech-Inclusion การวิจัยเป็นการวิจัยแบบผสานวิธี โดยใช้การวิจัยเชิงปฏิบัติการเป็นกระบวนการพัฒนาแพลตฟอร์ม ข้อมูลเชิงปริมาณได้จากผู้บริหารและเจ้าหน้าที่เทศบาลตำบลป่าเมี่ยง จำนวน 29 คน และประชาชนในเขตเทศบาลตำบลป่าเมี่ยง จำนวน 179 คน รวม 208 คน โดยกลุ่มประชาชนได้มาจากการกำหนดขนาดกลุ่มตัวอย่างด้วยสูตร Taro Yamane และสุ่มแบบชั้นภูมิจากประชากร 3,492 คน ส่วนข้อมูลเชิงคุณภาพได้จากผู้ให้ข้อมูลสำคัญ 30 คน ประกอบด้วยผู้บริหาร เจ้าหน้าที่ และสมาชิกสภาท้องถิ่น 10 คน ตัวแทนประชาชน 10 คน และนักวิชาการด้านเทคโนโลยีสารสนเทศ รัฐศาสตร์ และการพัฒนาชุมชน 10 คน รวมทั้งมีการสนทนากลุ่มกับผู้เชี่ยวชาญที่คัดเลือกจากผู้ให้สัมภาษณ์ จำนวน 6 คน เครื่องมือประกอบด้วยแบบสอบถาม แบบสัมภาษณ์เชิงลึก และแนวคำถามการสนทนากลุ่ม แบบสอบถามมีค่าดัชนีความสอดคล้องระหว่าง 0.67–1.00 และค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ 0.82 วิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณด้วยความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และวิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพด้วยการวิเคราะห์เนื้อหา
ผลการวิจัยพบว่า 1) การมีส่วนร่วมของประชาชนในพื้นที่เกิดขึ้นหลายรูปแบบ ได้แก่ การรับฟังความคิดเห็น การประชุมประชาคม การติดตามตรวจสอบ และการสื่อสารผ่านช่องทางออนไลน์ แต่ยังขาดความต่อเนื่องและยังพึ่งพากระบวนการแบบดั้งเดิมเป็นหลัก ข้อมูลโครงการและผลการมีส่วนร่วมยังไม่ถูกรวบรวมอย่างเป็นระบบ และประชาชนบางกลุ่มยังมีข้อจำกัดด้านการเข้าถึงเทคโนโลยีและทักษะดิจิทัล 2) แพลตฟอร์ม Tech-Inclusion ได้รับการพัฒนาเป็นพื้นที่กลางสำหรับการสื่อสารและการมีส่วนร่วม โดยจัดข้อมูลตามยุทธศาสตร์การพัฒนาท้องถิ่น รองรับการเข้าถึงข้อมูลโครงการ การโหวตเห็นด้วยหรือไม่เห็นด้วย การแสดงความคิดเห็น การค้นหา และการคัดกรองข้อมูล และ 3) ผลประเมินความพึงพอใจหลังใช้งานแพลตฟอร์มมีค่าเฉลี่ยรวม 3.94 และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน 0.90 โดยความง่ายในการใช้งานมีค่าเฉลี่ยสูงที่สุด 4.07 รองลงมาคือความตั้งใจใช้งานต่อในอนาคต 4.04 ความรวดเร็วของระบบ 3.96 ความโปร่งใสของกระบวนการ 3.92 ความครบถ้วนของข้อมูล 3.84 และความรู้สึกว่าตนมีส่วนร่วมจริง 3.82 ตามลำดับ ผลการศึกษาชี้ให้เห็นว่าการยกระดับการมีส่วนร่วมด้วยเทคโนโลยีจำเป็นต้องเชื่อมการเข้าถึงข้อมูล การแสดงความคิดเห็น ข้อมูลสนับสนุนการตัดสินใจ และการสื่อสารย้อนกลับเข้าด้วยกันอย่างเป็นระบบ โดยยังควรพัฒนาการลดช่องว่างดิจิทัลและกลไกที่ทำให้ประชาชนเห็นว่าความคิดเห็นของตนถูกนำไปใช้ในการตัดสินใจอย่างไร
เอกสารอ้างอิง
เกียรติขจร วัจนะสวัสดิ์. การมีส่วนร่วมของประชาชนต่อการดำเนินนโยบายของรัฐบาลด้านการบริการจัดหางาน. กรุงเทพฯ: กองแผนงานและสารสนเทศ กรมการจัดหางาน กระทรวงแรงงาน, 2550.
เจมส์ แอล. เครย์ตัน. คู่มือการมีส่วนร่วมของประชาชน: การตัดสินใจที่ดีกว่าโดยให้ชุมชนมีส่วนร่วม. แปลโดย วันชัย วัฒนศัพท์, ถวิลวดี บุรีกุล และเมธิศา พงษ์ศักดิ์ศรี. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ศิริภัณฑ์ ออฟเซ็ท, 2551.
ณัฏฐ์ณัชชา ไชยประเสริฐ. “บทบาทท้องถิ่นกับการบริหารจัดการเมืองแบบ Smart City”. วารสาร มจร บาฬีศึกษาพุทธโฆสปริทรรศน์, ปีที่ 8 ฉบับที่ 1 (2565). 72–84.
ณัฐพงษ์ คันธรส, อัมฤตา สารธิวงค์, อัญธิชา รุ่งแสง และฐาปนี ชุมพลวงศ์. “การบริหารราชการแบบมีส่วนร่วม: จากแนวคิดสู่การพัฒนาภาครัฐในยุคประเทศไทย 4.0”. วารสารวิชาการ สถาบันเทคโนโลยีแห่งสุวรรณภูมิ, ปีที่ 7 ฉบับที่ 2 (2564). 130–144.
นภสร สุดท้วม. “ประสิทธิภาพการปฏิบัติงานด้านเทคโนโลยีในยุคดิจิทัลของบุคลากรสำนักงานคณะกรรมการอัยการ สำนักงานอัยการสูงสุด”. เอกสารรวมบทความ รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต, กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยรามคำแหง, 2564.
พงศ์เทพ ไข่มุกด์. การพัฒนาระบบเทคโนโลยีในการใช้บริหารงานปกครองและการบริการประชาชนของกระทรวงมหาดไทย. กรุงเทพฯ: สำนักงานปลัดกระทรวงมหาดไทย, 2563.
ยุทธพร อิสรชัย. การมีส่วนร่วมทางการเมืองในระบอบประชาธิปไตย. กรุงเทพฯ: สำนักการพิมพ์ สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร, 2561.
สุกัญญา มิตรเมฆ และเทพศักดิ์ บุณยรัตพันธุ์. “การปรับตัวของการบริหารงานขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในจังหวัดชุมพร ภายใต้นโยบายไทยแลนด์ 4.0”. เอกสารสืบเนื่องการประชุมหาดใหญ่วิชาการระดับชาติและนานาชาติ ครั้งที่ 13. มหาวิทยาลัยหาดใหญ่, 2565.
อนุวัฒน์ ทองแสง, อนุพันธ์ เรืองพรวิสุทธิ์, ปุณณดา ทรงอิทธิสุข และโชติ บดีรัตน์. “นโยบายการบริหารกิจการสาธารณะยุคดิจิทัล”. วารสาร มจร อุบลปริทรรศน์, ปีที่ 7 ฉบับที่ 2, (พฤษภาคม–สิงหาคม 2565). 130–144.
Intaprom, W. “Model of public participation in the local development”. Journal of Graduate Studies Valaya Alongkorn Rajabhat University, Vol. 8 No. 3 (2014). 280–291.
