ความคาดหวังและความพึงพอใจของนักเรียน ที่มีต่อสมรรถนะด้านดิจิทัลของผู้เรียนในเขตพัฒนาเศรษฐกิจพิเศษภาคตะวันออก (EEC) ของโรงเรียนชลกันยานุกูล สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาชลบุรี ระยอง
คำสำคัญ:
ความคาดหวัง, ความพึงพอใจ, สมรรถนะด้านดิจิทัลของผู้เรียน, เขตพัฒนาเศรษฐกิจพิเศษภาคตะวันออกบทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับความคาดหวังของนักเรียนที่มีต่อสมรรถนะด้านดิจิทัลของผู้เรียน 2) ศึกษาระดับความพึงพอใจของนักเรียนที่มีต่อสมรรถนะด้านดิจิทัลของผู้เรียน 3) เปรียบเทียบระดับความคาดหวังและความพึงพอใจของนักเรียนที่มีต่อสมรรถนะด้านดิจิทัลของ โดยรวม และจำแนกตามเพศ อายุ และระดับชั้น กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในงานวิจัยครั้งนี้ ได้แก่ นักเรียนโรงเรียนชลกันยานุกูล สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาชลบุรี ระยอง ปีการศึกษา 2567 จำนวน 328 คน เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บข้อมูลคือ แบบสอบถามมีค่าความเชื่อมั่นทั้งฉบับเท่ากับ 0.957 การวิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้โปรแกรมสำเร็จรูปทางสถิติ ด้วยการหาค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบที (t-test) และการวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว (One-way ANOVA)
ผลการวิจัยพบว่า 1) ระดับความคาดหวังของนักเรียน ที่มีต่อสมรรถนะด้านดิจิทัลของผู้เรียน โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก เมื่อพิจารณารายละเอียดพบว่า ความคาดหวังมีค่าเฉลี่ยสุงสุดคือ ด้านความปลอดภัย รองลงมาคือ ด้านการสื่อสารและความร่วมมือ ส่วนด้านการแก้ปัญหามีค่าเฉลี่ยต่ำที่สุด 2) ระดับความพึงพอใจของนักเรียน ที่มีต่อสมรรถนะด้านดิจิทัลของผู้เรียน โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก เมื่อพิจารณารายละเอียดพบว่า ด้านดิจิทัลของผู้เรียนด้านที่มีค่าเฉลี่ยสูงสุดคือ ด้านความปลอดภัย รองลงมาคือ ด้านการสื่อสารและความร่วมมือ ส่วนด้านที่มีค่าเฉลี่ยต่ำที่สุดคือ ด้านการสร้างเนื้อหาดิจิทัล 3) ผลการเปรียบเทียบความคาดหวังและความพึงพอใจของนักเรียน สามารถสรุปได้ว่า มีความพึงพอใจสูงกว่าความคาดหวังในทุกด้าน เปรียบเทียบความคาดหวังและความพึงพอใจของนักเรียน โดยรวมแตกต่างกันอย่างไม่มีมีนัยสำคัญทางสถิติ และเปรียบเทียบความคาดหวังและความพึงพอใจของนักเรียน จำแนกตามเพศ อายุ และระดับชั้น แตกต่างกันอย่างไม่มีมีนัยสำคัญทางสถิติ แสดงถึงประสิทธิภาพของการจัดการเรียนรู้และระบบสนับสนุนทางดิจิทัลของโรงเรียนชลกันยานุกูลที่ตอบสนองความต้องการของผู้เรียนได้อย่างดีเยี่ยม อีกทั้งผลการวิจัยชี้ให้เห็นถึงความเสมอภาคในการเข้าถึงโอกาสทางดิจิทัลของผู้เรียนทุกกลุ่ม อย่างไรก็ตามทักษะด้านการสร้างเนื้อหาดิจิทัลยังเป็นจุดที่ต้องพัฒนาเพิ่มเติม ซึ่งเป็นข้อมูลใหม่ที่มีคุณค่าในการวางแผนพัฒนาหลักสูตรและส่งเสริมสมรรถนะดิจิทัลของผู้เรียนให้สอดคล้องกับความต้องการของสังคมยุคดิจิทัลและทิศทางการพัฒนากำลังคนในพื้นที่เขตพัฒนาเศรษฐกิจพิเศษภาคตะวันออก (EEC)
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. แผนแม่บทเทคโนโลยีสารสนเทศเพื่อการศึกษา. กรุงเทพฯ: กระทรวงศึกษาธิการ, 2557.
กุลนารี อรรถาปารมี. “การศึกษาปัญหา ความคาดหวังและความพึงพอใจต่อการจัดการเรียนการสอนออนไลน์ในสถานการณ์แพร่ระบาดของ COVID-19”. รายงานวิจัย. ชลบุรี: มหาวิทยาลัยบูรพา, 2566.
น้ำทิพย์ องอาจวาณิชย์. “การพัฒนาสมรรถนะดิจิทัลของนักเรียนระดับมัธยมศึกษาในยุคไทยแลนด์ 4.0”. วารสารวิจัยและพัฒนาชุมชน NRRU. ปีที่ 16 ฉบับที่ 1 (2565). 18–31.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ. พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542 แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2545 และแก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 3) พ.ศ. 2553. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ, 2545.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. ข้อมูลสารสนเทศ. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน, 2554.
สำนักงานคณะกรรมการนโยบายเขตพัฒนาพิเศษภาคตะวันออก. รายงานประจำปี 2562 สำนักงานคณะกรรมการนโยบายเขตพัฒนาพิเศษภาคตะวันออก. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการนโยบายเขตพัฒนาพิเศษภาคตะวันออก, 2562.
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาชลบุรี ระยอง. แผนพัฒนาการศึกษาขั้นพื้นฐาน พ.ศ. 2566–2570 (ฉบับทบทวนปีงบประมาณ พ.ศ. 2567). ชลบุรี: สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาชลบุรี ระยอง, 2567.
องค์การบริหารส่วนจังหวัดชลบุรี. แผนพัฒนาท้องถิ่น (พ.ศ. 2566–2570) ขององค์การบริหารส่วนจังหวัดชลบุรี. ชลบุรี: องค์การบริหารส่วนจังหวัดชลบุรี, 2566.
Carretero, S., Vuorikari, R. and Punie, Y. DigComp 2.1: The Digital Competence Framework for Citizens with Eight Proficiency Levels and Examples of Use. Luxembourg: Publications Office of the European Union, 2017.
Ferrari. A. DIGCOMP: A Framework for Developing and Understanding Digital Competence in Europe. Luxembourg: Publications Office of the European Union, 2013.
Lunenburg. F. C. “Expectancy theory of motivation: Motivating by altering expectations”. International Journal of Management, Business, and Administration. Vol. 15 No. 1 (2011). 1–6.
Maslow, A. H. “A theory of human motivation”. Psychological Review. Vol. 50 No. 4 (1943). 370–396.
Parasuraman, A., Zeithaml, V. A. and Berry, L. L. “SERVQUAL: A multiple-item scale for measuring consumer perceptions of service quality”. Journal of Retailing. Vol. 64 No. 1 (1988). 12–40.
Taro Yamane. Statistics: An Introductory Analysis. 3rd ed. New York: Harper & Row, 1973.
