INCLUSIVE LEADERSHIP MODEL OF SCHOOL ADMINISTRATORS UNDER THE SECONDARY EDUCATIONAL SERVICE AREA OFFICE CHAIYAPHUM
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The objectives of this study were: 1) to examine the foundational information related to inclusive leadership among school administrators under the Secondary Educational Service Area Office Chaiyaphum; 2) to develop a model for enhancing inclusive leadership among these school administrators; and 3) to evaluate the developed model. This research employed a multi-phase mixed methods approach. The research instruments included questionnaires, semi-structured interviews, and evaluation forms. The sample consisted of 75 school administrators under the Secondary Educational Service Area Office Chaiyaphum. Data were analyzed using mean, standard deviation, and the Modified Priority Needs Index (PNImodified).
The results of the study were as follows: 1) The investigation of baseline data showed that the current situation, the desired state, and the PNI values for inclusive leadership among school administrators were at a high level overall. The desired state of inclusive leadership was rated at the highest level, while the PNImodified values ranged from 0.12 to 0.16, indicating the level of priority needs. 2) The development of the inclusive leadership model resulted in a framework comprising five core components: (1) model objectives, (2) model principles, (3) core elements of the model, (4) model evaluation guidelines, and (5) success conditions for implementation. The core elements consisted of ten components: (1) pro-diversity beliefs, (2) cognitive complexity, (3) personality, (4) encouragement of divergent viewpoints, (5) appreciation of all views and contributions, (6) accessibility and availability, (7) invitation for input and shared decision-making, (8) ensuring justice and equity, (9) demonstration of support, and (10) utilization of members' knowledge, skills, and abilities. 3) The model evaluation indicated that the model’s accuracy and feasibility were rated at the highest level overall.
Article Details
References
นันทนา เจริญสุข. (2563). การพัฒนาตัวบ่งชี้ภาวะผู้นำแบบครอบคลุมของผู้บริหารโรงเรียนมัธยมศึกษาในภาคตะวันออก สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. ใน วิทยานิพนธ์ดุษฎีบัณฑิต. มหาวิทยาลัยบูรพา.
ศิริพร โพธิ์ทอง. (2562). ภาวะผู้นำแบบครอบคลุมในองค์กรสาธารณะ: การศึกษาเชิงคุณภาพ.ใน วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2566). แผนพัฒนาการศึกษาขั้นพื้นฐาน พ.ศ. 2566–2570. กรุงเทพฯ: กระทรวงศึกษาธิการ.
สุปราณี พันธุ์บุญเกิด. (2564). ภาวะผู้นำแบบครอบคลุมของผู้บริหารสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา. ใน วิทยานิพนธ์ดุษฎีบัณฑิต. มหาวิทยาลัย ราชภัฏนครปฐม.
อัญชลี หวังศุภกิจการ. (2563). ภาวะผู้นำเพื่อการพัฒนาความหลากหลายทางวัฒนธรรมในโรงเรียน. ใน วิทยานิพนธ์ดุษฎีบัณฑิต. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Hallinger, P., & Bryant, D. A. (2013). Leadership and change in schools in East Asia: Building capacity for education reform. Peabody Journal of Education, 88(2), 254–271.
Riaz, A., & Haider, M. H. (2010). Role of transformational and transactional leadership on job satisfaction and career satisfaction. Business and Economic Horizons, 1(1), 29–38.
Ryan, J. (2006). Inclusive leadership and social justice for schools. Leadership and Policy in Schools, 5(1), 3–17.
Shore, L. M., Cleveland, J. N., & Sanchez, D. (2018). Inclusive workplaces: A review and model. Human Resource Management Review, 28(2), 176–189.
Thailand Development Research Institute. (2013). การปฏิรูปการศึกษาไทย. กรุงเทพฯ: ทีดีอาร์ไอ.
Yukl, G. (1998). Leadership in organizations. (4th ed.). Prentice Hall.
