DEVELOPMENT OF A SOCIAL STUDIES TEACHING SYSTEM BASED ON THE PRINCIPLES OF 4 IDDHIPADA WAT BUAKHWAN SCHOOL (MEE THAP RAT BAMRUNG) NONTHABURI PRIMARY EDUCATIONAL SERVICE AREA OFFICE 1

Main Article Content

Akepathai Kaewhom
Somchai Srinok
Phramaha Somboon Sudhammo

Abstract

This research article aims to 1) study the teaching of social studies according to the principles of the Four Bases of Influence, 2) develop a social studies teaching system according to the principles of the Four Bases of Influence, and 3) experiment with the use of a social studies teaching system according to the principles of the Four Bases of Influence. and 4) Evaluate and certify the social studies teaching system according to the four principles of Iddhipada, Wat Buakwan School (Meetap Rat Bamrung), Nonthaburi Primary Educational Service Area Office 1, the research format is research and development. The sample consisted of 35 teachers from Wat Buakwan School. The method of selection was purposive. There were two types of research tools: 1) questionnaires and 2) interviews. Quantitative research analyzes data using statistics of frequency (Frequency), percentage (Percentage), mean (µ) and standard deviation. Qualitative research uses content analysis and writes a descriptive report.


          The research results found that 1) The teaching of social studies at Wat Buakwan School (Meetap Rat Bamrung), Nonthaburi Primary Educational Service Area Office 1 found that Teachers intend to teach students to have a passion for learning and to be diligent, focused, and use their intellect to consider the subject being studied in order to gain understanding and apply the principles of the Four Bases of Power. 2) The teaching and learning format is in accordance with the Ministry's regulations that place learners at the center of learning. Teachers are evaluated for their learning management and use the evaluation results for self-development. 3) The results of the experiment using the social studies teaching system according to the Four Bases of Power found that the learning curriculum has content appropriate for the age. The learning process promotes learning experiences. In terms of learning activities, students can apply their experiences to their lives effectively. In terms of learning media, they can use newspapers and magazines, and in terms of measurement and evaluation. and 4. Satisfaction with the atmosphere, learning activities, and benefits received were all at a high level.


 

Article Details

Section
Article

References

กระทรวงศึกษาธิการ. (2562). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551 (ฉบับปรับปรุง พ.ศ. 2562). กรุงเทพฯ: สำนักวิชาการและมาตรฐานการศึกษา.

กาญจนา วรนาม. (2561). ผลการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ตามหลักอิทธิบาท 4 ต่อความรับผิดชอบในการเรียนของนักเรียนระดับมัธยมศึกษา. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์, 5(3), 89–102.

กิตติศักดิ์ ปานทอง. (2566). การพัฒนาระบบการเรียนการสอนแบบ Active Learning ในรายวิชาสังคมศึกษาเพื่อส่งเสริมการคิดวิเคราะห์ของนักเรียน. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา, 19(3), 112–129.

จิราพร แสงทอง. (2564). การพัฒนาระบบการเรียนการสอนสังคมศึกษาโดยใช้หลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงเป็นฐาน. วารสารศึกษาศาสตร์มหาวิทยาลัยนเรศวร, 23(2), 45–59.

ธัญลดา เทพวารินทร์. (2564). การพัฒนาชุดกิจกรรมการเรียนรู้ เรื่อง หนูน้อยนักเศรษฐศาสตร์ วิชาสังคมศึกษา ศาสนา และวัฒนธรรมของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์, 8(10), 262-270.

ปิยนันท์ ทองทับ. (2564). การพัฒนาชุดกิจกรรมการเรียนรู้เรื่อง วันวิสาขบูชา กลุ่มสาระการเรียนรู้สังคมศึกษา ศาสนา และวัฒนธรรม ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี, 9(1), 86-96.

ปุ้ย แสงสาย. (2564). พระเจ้า 500 ชาติ ฉบับพิสดาร เล่มเดียวจบ. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์ ส. ธรรมภักดี.

พรชัย อินทร์ศรี. (2565). การจัดกิจกรรมการเรียนรู้สังคมศึกษาตามหลักอิทธิบาท 4 เพื่อส่งเสริมแรงจูงใจใฝ่เรียนรู้ของนักเรียนระดับประถมศึกษา. วารสารครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม, 18(2), 77–91.

พระครูปลัดเมธาลักษณ์ ฐิตโสภโณ (หงส์โสภา). (2564). กระบวนการจัดการเรียนการสอนกลุ่มสาระวิชาสังคมศึกษา ศาสนาและวัฒนธรรมตามหลักพุทธวิธีสำหรับพระสอนศีลธรรมในโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา. ใน ดุษฎีนิพนธ์ครุศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาพุทธบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตโต). (2545). พุทธธรรม. กรุงเทพฯ: มูลนิธิพุทธธรรม.

________. (2559). พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลธรรม. (พิมพ์ครั้งที่ 34). กรุงเทพฯ: มูลนิธิ พุทธธรรม.

พระมหาสมชาย ฐิตวิริโย (โอภาโส). (2560). การประยุกต์ใช้หลักอิทธิบาท 4 เพื่อการพัฒนาตนในชีวิตประจำวัน. วารสารธรรมะศึกษา, 4(1), 1–12.

พิชิต ฤทธิ์จรูญ. (2560). หลักการวัดและประเมินผลการศึกษา. กรุงเทพฯ: เฮ้าส์ ออฟ เคอร์ มีสท์. มูลนิธิการศึกษาเพื่อสันติ.

ราชกิจจานุเบกษา. (2567). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542. เรียกใช้เมื่อ 2 กรกฎาคม 2559 จาก https://www.mwit.ac.th/~person/01-Statutes/Natio nalEducation.pdf>

วรรณา สายชล. (2567). การพัฒนาระบบการเรียนการสอนโดยใช้หลักธรรมทางพุทธศาสนาเพื่อส่งเสริมพฤติกรรมเชิงบวกของผู้เรียน. วารสารศึกษาศาสตร์และมนุษยศาสตร์, 7(1), 23–38.

วิจิตร มูลสาร. (2562). การพัฒนาระบบการเรียนการสอนในระดับประถมศึกษาโดยใช้หลักธรรมทางพุทธศาสนาเป็นฐาน. วารสารวิจัยทางการศึกษา มหาวิทยาลัยเชียงใหม่, 24(1), 55–69.

วิภาพรรณ พินลา. (2560). แนวทางการจัดการเรียนรู้วิชาสังคมศึกษา เพื่อพัฒนาทักษะการคิดอย่างมีวิจารณญาณสำหรับผู้เรียนในศตวรรษที่ 21. วารสารปาริชาต มหาวิทยาลัยทักษิณ, 30(1), 30 – 39.

วิภาวรรณ พินลาและวิภาดา พินลา. (2561). การจัดการเรียนรู้เชิงรุกแบบรวมพลังกับ PLC เพื่อการพัฒนา. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

สถาบันทดสอบทางการศึกษาแห่งชาติ. (2559). รายงานผลการทดสอบทางการศึกษาระดับชาติขั้นพื้นฐาน. เรียกใช้เมื่อ 2 กรกฎาคม 2559 จาก http://www.new onetresult.niets.or.th/Announcement Web/PDF/pdf.

สมจิตร ศรีแสง. (2563). การพัฒนารูปแบบการเรียนรู้เชิงพุทธเพื่อเสริมสร้างคุณธรรมของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น. วารสารวิชาการศึกษาศาสตร์, 14(1), 34–48.

สำนักวิชาการและมาตรฐานการศึกษา.(2554). แนวทางการพัฒนาทักษะชีวิต บูรณาการการเรียนการสอน 8 กลุ่มสาระการเรียนรู้ หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย จำกัด

อัมพร ม้าคะนอง. (2561). การจัดการเรียนรู้สังคมศึกษาเพื่อพัฒนาคุณธรรมและจริยธรรมของผู้เรียนระดับประถมศึกษา. วารสารครุศาสตร์ศึกษา, 9(2), 102–115.

Deming, W. E. (1986). Out of the Crisis. MIT Press.

Dick, W., & Carey, L. (2009). The Systematic Design of Instruction (7th ed.). Pearson.

Kilbane, R. C. & Milman, B. N. (2014). Teaching models: Designing instruction for 21st century learners. Boston: Pearson Education.