การวิจัยเรื่อง รูปแบบการบริหารงานระบบการดูแลช่วยเหลือนักเรียน โดยกระบวนการบริหาร PODCA STEPS ของโรงเรียนนครสวรรค์ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษานครสวรรค์
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพ ปัญหา ความต้องการ และแนวทางการบริหารงาน 2) สร้างรูปแบบ 3) ศึกษาผลการใช้รูปแบบ และ 4) ประเมินรูปแบบการบริหารงานระบบการดูแลช่วยเหลือนักเรียนโดยกระบวนการบริหาร PODCA STEPS ของโรงเรียนนครสวรรค์ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษานครสวรรค์ กลุ่มตัวอย่าง 424 คน การดำเนินการวิจัยแบ่งออกเป็น 4 ขั้นตอน ได้แก่ ขั้นตอนที่ 1 การศึกษาสภาพ ปัญหา ความต้องการ และแนวทางการบริหารงาน ขั้นตอนที่ 2 การสร้างรูปแบบ ขั้นตอนที่ 3 การศึกษาผลการใช้รูปแบบ และขั้นตอนที่ 4 การประเมินรูปแบบ โดยใช้เครื่องมือวิจัย ได้แก่ แบบสอบถาม การสัมภาษณ์ การประชุมเชิงปฏิบัติการ และการสัมมนาอิงผู้เชี่ยวชาญ ข้อมูลที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ ได้มาจากการเลือกแบบเจาะจง ประกอบด้วย ผู้บริหารสถานศึกษา จำนวน 5 คน กรรมการสถานศึกษา จำนวน 14 คน ครูผู้สอน จำนวน 81 คน นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1-6 จำนวน 162 คน และผู้ปกครองนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1-6 ในปีการศึกษา 2567 จำนวน 162 คน รวมทั้งสิ้น 424 คน วิเคราะห์ข้อมูลโดยการหาค่าเฉลี่ย (Mean) และค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน (Standard Deviation)
ผลการวิจัยพบว่า 1) สภาพการบริหารงาน ปัญหา และความต้องการโดยภาพรวม อยู่ในระดับมาก และแนวทางการบริหารงานที่เหมาะสมควรประกอบด้วย 6 องค์ประกอบ ได้แก่ หลักการ วัตถุประสงค์ ปัจจัยนำเข้า กระบวนการบริหาร การประเมินผล และเงื่อนไขความสำเร็จ 2) รูปแบบที่สร้างขึ้นมี 7 องค์ประกอบ ได้แก่ หลักการ วัตถุประสงค์ ปัจจัยนำเข้า ขอบข่ายงาน กระบวนการบริหาร การประเมินผลผลิตและผลลัพธ์ และเงื่อนไขความสำเร็จ ซึ่งมีความถูกต้องและความเหมาะสมในระดับมากที่สุด 3) ผลการใช้รูปแบบโดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก ทั้งในด้านประสิทธิภาพการบริหารงานระบบการดูแลช่วยเหลือนักเรียน และความพึงพอใจของผู้เกี่ยวข้อง 4) ผลการประเมินรูปแบบพบว่า ด้านความเป็นไปได้และความเป็นประโยชน์ของรูปแบบและคู่มือการใช้รูปแบบอยู่ในระดับมาก แสดงให้เห็นว่ารูปแบบ การบริหารงานระบบการดูแลช่วยเหลือนักเรียนโดยกระบวนการบริหาร PODCA STEPS มีความเหมาะสม สามารถนำไปประยุกต์ใช้ในการบริหารงานระบบการดูแลช่วยเหลือนักเรียนได้อย่างมีประสิทธิภาพ
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กรมสุขภาพจิต. (2563). คู่มือระบบการดูแลช่วยเหลือนักเรียนสำหรับครูและผู้บริหารสถานศึกษา. กรุงเทพฯ: กระทรวงสาธารณสุข.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2562). นโยบายการบริหารจัดการศึกษาเพื่อการดูแลช่วยเหลือนักเรียนในศตวรรษที่ 21. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.
จุฬารัตน์ ภู่ทอง. (2565). การพัฒนารูปแบบการบริหารงานระบบการดูแลช่วยเหลือนักเรียนของสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน. ใน วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
จันทร์ฉาย ศรีทอง. (2563). การบริหารระบบการดูแลช่วยเหลือนักเรียนที่มีประสิทธิภาพ. วารสารการบริหารการศึกษา, 12(2), 45–59.
กิตติภพ วรรณศิริ. (2565). การบริหารระบบการดูแลช่วยเหลือนักเรียนในสถานศึกษาขนาดใหญ่. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัย.
สมพร พูนผล. (2564). การพัฒนารูปแบบการบริหารงานระบบการดูแลช่วยเหลือนักเรียน โดยใช้แนวคิดเชิงระบบ. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัย.
ไทยภักดี แสงประดับ. (2566). การประยุกต์ใช้กระบวนการบริหารแบบ PODCA เพื่อพัฒนา คุณภาพการบริหารสถานศึกษา. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร, 18(1), 112–128.
ประภัสสร มหานิล. (2563). แนวทางการบริหารระบบการดูแลช่วยเหลือนักเรียนเพื่อพัฒนา คุณภาพชีวิตนักเรียนระดับมัธยมศึกษา. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัย เกษตรศาสตร์.
สุภัทรา รัตนโชติ. (2561). ภาวะผู้นำทางการบริหารสถานศึกษา: ทฤษฎีและการประยุกต์ใช้. นนทบุรี: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2560). คู่มือระบบการดูแลช่วยเหลือนักเรียน (ฉบับปรับปรุง). กรุงเทพฯ: กระทรวงศึกษาธิการ.
เกษฎา ผาทอง. (2564). ระเบียบวิธีวิจัยทางรัฐศาสตร์: แนวคิด ทฤษฎีสู่การปฏิบัติ. ปทุมธานี: โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ในพระบรมราชูปถัมภ์.
Epstein, J. L. (2018). School, family, and community partnerships: Preparing educators and improving schools. (2nd ed.). New York: Routledge.
Fayol, H. (1916). General and industrial management. London: Pitman Publishing.
Husen, T., & Postlethwaite, T. N. (1994). The international encyclopedia of education. (2nd ed.). Oxford: Pergamon Press.
Waller, W. (1998). Model development in educational research. New York: Macmillan.
