ประสิทธิผลการบริหารจัดการโครงการปฏิบัติธรรมของพระสังฆาธิการ ในอำเภอวังน้อย จังหวัดพระนครศรีอยุธยา

Authors

  • Phrakhru Baidika Sa-at Pannyathipo Wat Phra Mahathat Woramahawihan

Keywords:

The Dhamma Practice Project, Effectiveness, Sanggha Administrators

Abstract

This research article aims: 1. to examine the management of The Dhamma Practice Project organized by Sanggha Administrators in Wang Noi District, Phra Nakhon Si Ayutthaya Province, 2. to compare opinions regarding the management of The Dhamma Practice Project, and 3. to investigate the problems, obstacles, and suggestions for improving the management of The Dhamma Practice Project organized by Sanggha Administrators in Wang Noi District. The population and sample consisted of 286 monks/lay participants who joined meditation practice programs at meditation centers in Wang Noi District. The research instrument was a questionnaire. Data were analyzed using frequency, percentage, mean, and standard deviation (S.D.). Hypothesis testing was conducted using t-tests and one-way ANOVA.

The research findings revealed that:

  1. The management of The Dhamma Practice Project organized by Sanggha Administrators in Wang Noi District across all three aspects-facilities, instructors, and overall administration was found to be highly effective.
  2. A comparison of opinions regarding program management showed that respondents with different gender, age, education level, Dhamma education level, status, occupation, and reasons for participating in the meditation program did not differ significantly in their opinions.
  3. The identified problems and obstacles were as follows: Facilities: insufficient accommodation and restrooms, and meditation spaces that were too small. Instructors: the number of instructors was inadequate, and the lectures and activities were too lengthy. Management: insufficient public relations for the meditation program and inadequate supervision of participants.

References

กัญก์วฬาภรณ์ กลิ่นนิ่มนวล. “ประสิทธิผลการบริหารจัดการสำนักงานจังหวัดพิษณุโลก ตามหลักอิทธิบาท 4”. วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต รัฐประศาสนศาสตร์. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. 2554.

ดลนพร วราโพธิ์. “การบริหารงานมหาวิทยาลัยของรัฐตามหลักพรหมวิหาร 4 : กรณีศึกษา มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ศูนย์รังสิต”. วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต รัฐประศาสนศาสตร์. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. 2553.

ประกอบ กรรณสูตร. สถิติเพื่อการวิจัยทางพฤติกรรมศาสตร์. พิมพ์ครั้งที่ 3. กรุงเทพมหานคร : ด่านสุทธาการพิมพ์. 2542. หน้า 108.

พระครูใบฎีกาอภิชาติ ธมฺมสุทฺโธ พรสุทธิชัยพงศ์. “ประสิทธิภาพการบริหารงานของ เจ้าอาวาสในจังหวัดนนทบุรี”. วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต การจัดการเชิงพุทธ. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. 2553.

พระครูไพโรจน์สารคุณ สุเทพ งามละมัย. “ทักษะการบริหารจัดการวัดของเจ้าอาวาสในอำเภอลาดหลุมแก้ว จังหวัดปทุมธานี”. วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต การจัดการเชิงพุทธ. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. 2553.

พระณปวร โฆสิตธมฺโม โทวาท. “ทัศนะของประชาชนต่อการบริหารงานตามหลักสังคหวัตถุ 4 ของสถานีอนามัยในเขตอำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี”. วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต รัฐประศาสนศาสตร์. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. 2553.

พระธนดล นาคสุวณฺโณ นาคพิพัฒน์. “การบริหารกิจการคณะสงฆ์จังหวัดบุรีรัมย์”. วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต รัฐประศาสนศาสตร์. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัย มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. 2551.

พระธรรมปิฎก ป.อ. ปยุตฺโต. พุทธศาสนาในเอเชีย. กรุงเทพมหานคร : ธรรมสภา. 2540.

พระธวัชชัย จารุธมฺโม ศรีสุข. “ประสิทธิภาพการบริหารกิจการคณะสงฆ์ : กรณีศึกษาวัดในอำเภอหนองแซง จังหวัดสระบุรี”. วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต รัฐประศาสนศาสตร์. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. 2554.

พระภาณุทัต แสนสาคร. “การพัฒนาบทบาทของพระสงฆ์ในการเผยแผ่ธรรมะเพื่อพัฒนาสังคม : กรณีศึกษา อำเภอสหัสขันธ์ จังหวัดกาฬสินธุ์”. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต ยุทธศาสตร์การพัฒนา. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร. 2549.

พระมหานภดล สุวณฺณเมธี มีคำเหลือง. “การศึกษาผลสัมฤทธิ์ของการฝึกอบรมเยาวชนของค่ายคุณธรรมวัดบรรพตสถิต จังหวัดลำปาง”. วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. 2551.

พระมหาสุทธิชัย ชิดโคกสูง. “การพัฒนารูปแบบการปฏิบัติธรรมกรรมฐานของวัด เพื่อความสงบสุขของสังคมในจังหวัดนครราชสีมา”. วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาวัฒนธรรมศาสตร์. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยมหาสารคาม. 2552.

พระวุฒิภัทร เครือวงศ์. “แนวทางการพัฒนาการสร้างความพึงพอใจของพุทธศาสนิกชนที่มาปฏิบัติธรรมต่อการให้บริการของวัดต้นสน จังหวัดอ่างทอง”. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต ยุทธศาสตร์การพัฒนา. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนครศรีอยุธยา. 2551.

สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ. แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2545 – 2559. กรุงเทพมหานคร : บริษัท พริกหวานกราฟฟิค จำกัด. 2545.

สุรพล สุยะพรหม. ผศ.ดร และนางสาวสุทธิรัก ศรีจันทร์เพ็ญ. ระเบียบวิธีวิจัยทางการจัดการ. กรุงเทพมหานคร : โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. 2553.

Cronbach. Lee J.. Essentials of psychological testing. 4th ed.. New York : Harper & Row. 1971.

Downloads

Published

2025-12-27

How to Cite

1.
Pannyathipo PBS- at. ประสิทธิผลการบริหารจัดการโครงการปฏิบัติธรรมของพระสังฆาธิการ ในอำเภอวังน้อย จังหวัดพระนครศรีอยุธยา. Civil society [internet]. 2025 Dec. 27 [cited 2026 Jan. 12];2(2):45-57. available from: https://so12.tci-thaijo.org/index.php/JNKCS/article/view/5448